HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← advero — definición

Conjugation of advero

Regular CEFR B1

to authenticate, verify Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego advērō
advērās
is / ea / id advērat
nōs advērāmus
vōs advērātis
eī / eae / ea advērant
Indicātīvus imperfectum
ego advērābam
advērābās
is / ea / id advērābat
nōs advērābāmus
vōs advērābātis
eī / eae / ea advērābant
Indicātīvus futūrum
ego advērābō
advērābis
is / ea / id advērābit
nōs advērābimus
vōs advērābitis
eī / eae / ea advērābunt
Indicātīvus perfectum
ego advērāvī
advērāvistī
is / ea / id advērāvit
nōs advērāvimus
vōs advērāvistis
eī / eae / ea advērāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego advērāveram
advērāverās
is / ea / id advērāverat
nōs advērāverāmus
vōs advērāverātis
eī / eae / ea advērāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego advērāverō
advērāveris
is / ea / id advērāverit
nōs advērāverimus
vōs advērāveritis
eī / eae / ea advērāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego advērem
advērēs
is / ea / id advēret
nōs advērēmus
vōs advērētis
eī / eae / ea advērent
Coniūnctīvus imperfectum
ego advērārem
advērārēs
is / ea / id advērāret
nōs advērārēmus
vōs advērārētis
eī / eae / ea advērārent
Coniūnctīvus perfectum
ego advērāverim
advērāverīs
is / ea / id advērāverit
nōs advērāverīmus
vōs advērāverītis
eī / eae / ea advērāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego advērāvissem
advērāvissēs
is / ea / id advērāvisset
nōs advērāvissēmus
vōs advērāvissētis
eī / eae / ea advērāvissent
Imperātīvus praesēns
advērā
vōs advērāte
Imperātīvus futūrum
advērātō
is / ea / id advērātō
vōs advērātōte
eī / eae / ea advērantō
Īnfīnītīvus praesēns
advērāre
Īnfīnītīvus perfectum
advērāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
advērātūrum esse
Participium praesēns
advērāns
Participium futūrum
advērātūrus
Gerundium (genitīvus)
advērandī
Gerundium (datīvus)
advērandō
Gerundium (accūsātīvus)
advērandum
Gerundium (ablātīvus)
advērandō
Supīnum (accūsātīvus)
advērātum
Supīnum (ablātīvus)
advērātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego advēror
advērāris
is / ea / id advērātur
nōs advērāmur
vōs advērāminī
eī / eae / ea advērantur
Indicātīvus imperfectum
ego advērābar
advērābāris
is / ea / id advērābātur
nōs advērābāmur
vōs advērābāminī
eī / eae / ea advērābantur
Indicātīvus futūrum
ego advērābor
advērāberis
is / ea / id advērābitur
nōs advērābimur
vōs advērābiminī
eī / eae / ea advērābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego advērer
advērēris
is / ea / id advērētur
nōs advērēmur
vōs advērēminī
eī / eae / ea advērentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego advērārer
advērārēris
is / ea / id advērārētur
nōs advērārēmur
vōs advērārēminī
eī / eae / ea advērārentur
Imperātīvus praesēns
advērāre
vōs advērāminī
Imperātīvus futūrum
advērātor
is / ea / id advērātor
eī / eae / ea advērantor
Īnfīnītīvus praesēns
advērārī
Īnfīnītīvus perfectum
advērātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
advērātum īrī
Participium perfectum
advērātus
Participium futūrum
advērandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary