HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← advero — definition

Conjugation of advero

Regular CEFR B1

to authenticate, verify Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego advērō
tū advērās
is / ea / id advērat
nōs advērāmus
vōs advērātis
eī / eae / ea advērant
Indicātīvus imperfectum
ego advērābam
tū advērābās
is / ea / id advērābat
nōs advērābāmus
vōs advērābātis
eī / eae / ea advērābant
Indicātīvus futūrum
ego advērābō
tū advērābis
is / ea / id advērābit
nōs advērābimus
vōs advērābitis
eī / eae / ea advērābunt
Indicātīvus perfectum
ego advērāvī
tū advērāvistī
is / ea / id advērāvit
nōs advērāvimus
vōs advērāvistis
eī / eae / ea advērāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego advērāveram
tū advērāverās
is / ea / id advērāverat
nōs advērāverāmus
vōs advērāverātis
eī / eae / ea advērāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego advērāverō
tū advērāveris
is / ea / id advērāverit
nōs advērāverimus
vōs advērāveritis
eī / eae / ea advērāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego advērem
tū advērēs
is / ea / id advēret
nōs advērēmus
vōs advērētis
eī / eae / ea advērent
Coniūnctīvus imperfectum
ego advērārem
tū advērārēs
is / ea / id advērāret
nōs advērārēmus
vōs advērārētis
eī / eae / ea advērārent
Coniūnctīvus perfectum
ego advērāverim
tū advērāverīs
is / ea / id advērāverit
nōs advērāverīmus
vōs advērāverītis
eī / eae / ea advērāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego advērāvissem
tū advērāvissēs
is / ea / id advērāvisset
nōs advērāvissēmus
vōs advērāvissētis
eī / eae / ea advērāvissent
Imperātīvus praesēns
tū advērā
vōs advērāte
Imperātīvus futūrum
tū advērātō
is / ea / id advērātō
vōs advērātōte
eī / eae / ea advērantō
Īnfīnītīvus praesēns
— advērāre
Īnfīnītīvus perfectum
— advērāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— advērātūrum esse
Participium praesēns
— advērāns
Participium futūrum
— advērātūrus
Gerundium (genitīvus)
— advērandī
Gerundium (datīvus)
— advērandō
Gerundium (accūsātīvus)
— advērandum
Gerundium (ablātīvus)
— advērandō
Supīnum (accūsātīvus)
— advērātum
Supīnum (ablātīvus)
— advērātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego advēror
tū advērāris
is / ea / id advērātur
nōs advērāmur
vōs advērāminī
eī / eae / ea advērantur
Indicātīvus imperfectum
ego advērābar
tū advērābāris
is / ea / id advērābātur
nōs advērābāmur
vōs advērābāminī
eī / eae / ea advērābantur
Indicātīvus futūrum
ego advērābor
tū advērāberis
is / ea / id advērābitur
nōs advērābimur
vōs advērābiminī
eī / eae / ea advērābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego advērer
tū advērēris
is / ea / id advērētur
nōs advērēmur
vōs advērēminī
eī / eae / ea advērentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego advērārer
tū advērārēris
is / ea / id advērārētur
nōs advērārēmur
vōs advērārēminī
eī / eae / ea advērārentur
Imperātīvus praesēns
tū advērāre
vōs advērāminī
Imperātīvus futūrum
tū advērātor
is / ea / id advērātor
eī / eae / ea advērantor
Īnfīnītīvus praesēns
— advērārī
Īnfīnītīvus perfectum
— advērātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— advērātum īrī
Participium perfectum
— advērātus
Participium futūrum
— advērandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary