Conjugation of adveneror
/[adˈwɛ.nɛ.rɔr]/to give honor to, adore, worship Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adveneror |
| tū | advenerāris |
| is / ea / id | advenerātur |
| nōs | advenerāmur |
| vōs | advenerāminī |
| eī / eae / ea | advenerantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | advenerābar |
| tū | advenerābāris |
| is / ea / id | advenerābātur |
| nōs | advenerābāmur |
| vōs | advenerābāminī |
| eī / eae / ea | advenerābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | advenerābor |
| tū | advenerāberis |
| is / ea / id | advenerābitur |
| nōs | advenerābimur |
| vōs | advenerābiminī |
| eī / eae / ea | advenerābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | advenerer |
| tū | advenerēris |
| is / ea / id | advenerētur |
| nōs | advenerēmur |
| vōs | advenerēminī |
| eī / eae / ea | advenerentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | advenerārer |
| tū | advenerārēris |
| is / ea / id | advenerārētur |
| nōs | advenerārēmur |
| vōs | advenerārēminī |
| eī / eae / ea | advenerārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | advenerāre |
| vōs | advenerāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | advenerātor |
| is / ea / id | advenerātor |
| eī / eae / ea | advenerantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | advenerārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | advenerātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | advenerātūrum esse |
Participium praesēns
| — | advenerāns |
Participium futūrum
| — | advenerātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | advenerandī |
Gerundium (datīvus)
| — | advenerandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | advenerandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | advenerandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | advenerātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | advenerātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | advenerandus |