HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← advelo — definition

Conjugation of advelo

Regular CEFR B1
[adˈweː.ɫoː]

to put a veil on someone or something, veil, cover Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego advēlō
tū advēlās
is / ea / id advēlat
nōs advēlāmus
vōs advēlātis
eī / eae / ea advēlant
Indicātīvus imperfectum
ego advēlābam
tū advēlābās
is / ea / id advēlābat
nōs advēlābāmus
vōs advēlābātis
eī / eae / ea advēlābant
Indicātīvus futūrum
ego advēlābō
tū advēlābis
is / ea / id advēlābit
nōs advēlābimus
vōs advēlābitis
eī / eae / ea advēlābunt
Indicātīvus perfectum
ego advēlāvī
tū advēlāvistī
is / ea / id advēlāvit
nōs advēlāvimus
vōs advēlāvistis
eī / eae / ea advēlāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego advēlāveram
tū advēlāverās
is / ea / id advēlāverat
nōs advēlāverāmus
vōs advēlāverātis
eī / eae / ea advēlāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego advēlāverō
tū advēlāveris
is / ea / id advēlāverit
nōs advēlāverimus
vōs advēlāveritis
eī / eae / ea advēlāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego advēlem
tū advēlēs
is / ea / id advēlet
nōs advēlēmus
vōs advēlētis
eī / eae / ea advēlent
Coniūnctīvus imperfectum
ego advēlārem
tū advēlārēs
is / ea / id advēlāret
nōs advēlārēmus
vōs advēlārētis
eī / eae / ea advēlārent
Coniūnctīvus perfectum
ego advēlāverim
tū advēlāverīs
is / ea / id advēlāverit
nōs advēlāverīmus
vōs advēlāverītis
eī / eae / ea advēlāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego advēlāvissem
tū advēlāvissēs
is / ea / id advēlāvisset
nōs advēlāvissēmus
vōs advēlāvissētis
eī / eae / ea advēlāvissent
Imperātīvus praesēns
tū advēlā
vōs advēlāte
Imperātīvus futūrum
tū advēlātō
is / ea / id advēlātō
vōs advēlātōte
eī / eae / ea advēlantō
Īnfīnītīvus praesēns
— advēlāre
Īnfīnītīvus perfectum
— advēlāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— advēlātūrum esse
Participium praesēns
— advēlāns
Participium futūrum
— advēlātūrus
Gerundium (genitīvus)
— advēlandī
Gerundium (datīvus)
— advēlandō
Gerundium (accūsātīvus)
— advēlandum
Gerundium (ablātīvus)
— advēlandō
Supīnum (accūsātīvus)
— advēlātum
Supīnum (ablātīvus)
— advēlātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego advēlor
tū advēlāris
is / ea / id advēlātur
nōs advēlāmur
vōs advēlāminī
eī / eae / ea advēlantur
Indicātīvus imperfectum
ego advēlābar
tū advēlābāris
is / ea / id advēlābātur
nōs advēlābāmur
vōs advēlābāminī
eī / eae / ea advēlābantur
Indicātīvus futūrum
ego advēlābor
tū advēlāberis
is / ea / id advēlābitur
nōs advēlābimur
vōs advēlābiminī
eī / eae / ea advēlābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego advēler
tū advēlēris
is / ea / id advēlētur
nōs advēlēmur
vōs advēlēminī
eī / eae / ea advēlentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego advēlārer
tū advēlārēris
is / ea / id advēlārētur
nōs advēlārēmur
vōs advēlārēminī
eī / eae / ea advēlārentur
Imperātīvus praesēns
tū advēlāre
vōs advēlāminī
Imperātīvus futūrum
tū advēlātor
is / ea / id advēlātor
eī / eae / ea advēlantor
Īnfīnītīvus praesēns
— advēlārī
Īnfīnītīvus perfectum
— advēlātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— advēlātum īrī
Participium perfectum
— advēlātus
Participium futūrum
— advēlandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary