HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adveho — definición

Conjugation of adveho

Regular CEFR B1
/[ˈad.we.(ɦ)oː]/

to bring to Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego advehō
advehis
is / ea / id advehit
nōs advehimus
vōs advehitis
eī / eae / ea advehunt
Indicātīvus imperfectum
ego advehēbam
advehēbās
is / ea / id advehēbat
nōs advehēbāmus
vōs advehēbātis
eī / eae / ea advehēbant
Indicātīvus futūrum
ego adveham
advehēs
is / ea / id advehet
nōs advehēmus
vōs advehētis
eī / eae / ea advehent
Indicātīvus perfectum
ego advē̆xī
advē̆xistī
is / ea / id advē̆xit
nōs advē̆ximus
vōs advē̆xistis
eī / eae / ea advē̆xērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego advē̆xeram
advē̆xerās
is / ea / id advē̆xerat
nōs advē̆xerāmus
vōs advē̆xerātis
eī / eae / ea advē̆xerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego advē̆xerō
advē̆xeris
is / ea / id advē̆xerit
nōs advē̆xerimus
vōs advē̆xeritis
eī / eae / ea advē̆xerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adveham
advehās
is / ea / id advehat
nōs advehāmus
vōs advehātis
eī / eae / ea advehant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adveherem
adveherēs
is / ea / id adveheret
nōs adveherēmus
vōs adveherētis
eī / eae / ea adveherent
Coniūnctīvus perfectum
ego advē̆xerim
advē̆xerīs
is / ea / id advē̆xerit
nōs advē̆xerīmus
vōs advē̆xerītis
eī / eae / ea advē̆xerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego advē̆xissem
advē̆xissēs
is / ea / id advē̆xisset
nōs advē̆xissēmus
vōs advē̆xissētis
eī / eae / ea advē̆xissent
Imperātīvus praesēns
advehe
vōs advehite
Imperātīvus futūrum
advehitō
is / ea / id advehitō
vōs advehitōte
eī / eae / ea advehuntō
Īnfīnītīvus praesēns
advehere
Īnfīnītīvus perfectum
advē̆xisse
Īnfīnītīvus futūrum
advectūrum esse
Participium praesēns
advehēns
Participium futūrum
advectūrus
Gerundium (genitīvus)
advehendī
Gerundium (datīvus)
advehendō
Gerundium (accūsātīvus)
advehendum
Gerundium (ablātīvus)
advehendō
Supīnum (accūsātīvus)
advectum
Supīnum (ablātīvus)
advectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego advehor
adveheris
is / ea / id advehitur
nōs advehimur
vōs advehiminī
eī / eae / ea advehuntur
Indicātīvus imperfectum
ego advehēbar
advehēbāris
is / ea / id advehēbātur
nōs advehēbāmur
vōs advehēbāminī
eī / eae / ea advehēbantur
Indicātīvus futūrum
ego advehar
advehēris
is / ea / id advehētur
nōs advehēmur
vōs advehēminī
eī / eae / ea advehentur
Coniūnctīvus praesēns
ego advehar
advehāris
is / ea / id advehātur
nōs advehāmur
vōs advehāminī
eī / eae / ea advehantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adveherer
adveherēris
is / ea / id adveherētur
nōs adveherēmur
vōs adveherēminī
eī / eae / ea adveherentur
Imperātīvus praesēns
advehere
vōs advehiminī
Imperātīvus futūrum
advehitor
is / ea / id advehitor
eī / eae / ea advehuntor
Īnfīnītīvus praesēns
advehī
Īnfīnītīvus perfectum
advectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
advectum īrī
Participium perfectum
advectus
Participium futūrum
advehendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary