HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adveho — definition

Conjugation of adveho

Regular CEFR B1
[ˈad.we.(ɦ)oː]

to bring to Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego advehō
tū advehis
is / ea / id advehit
nōs advehimus
vōs advehitis
eī / eae / ea advehunt
Indicātīvus imperfectum
ego advehēbam
tū advehēbās
is / ea / id advehēbat
nōs advehēbāmus
vōs advehēbātis
eī / eae / ea advehēbant
Indicātīvus futūrum
ego adveham
tū advehēs
is / ea / id advehet
nōs advehēmus
vōs advehētis
eī / eae / ea advehent
Indicātīvus perfectum
ego advē̆xī
tū advē̆xistī
is / ea / id advē̆xit
nōs advē̆ximus
vōs advē̆xistis
eī / eae / ea advē̆xērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego advē̆xeram
tū advē̆xerās
is / ea / id advē̆xerat
nōs advē̆xerāmus
vōs advē̆xerātis
eī / eae / ea advē̆xerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego advē̆xerō
tū advē̆xeris
is / ea / id advē̆xerit
nōs advē̆xerimus
vōs advē̆xeritis
eī / eae / ea advē̆xerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adveham
tū advehās
is / ea / id advehat
nōs advehāmus
vōs advehātis
eī / eae / ea advehant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adveherem
tū adveherēs
is / ea / id adveheret
nōs adveherēmus
vōs adveherētis
eī / eae / ea adveherent
Coniūnctīvus perfectum
ego advē̆xerim
tū advē̆xerīs
is / ea / id advē̆xerit
nōs advē̆xerīmus
vōs advē̆xerītis
eī / eae / ea advē̆xerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego advē̆xissem
tū advē̆xissēs
is / ea / id advē̆xisset
nōs advē̆xissēmus
vōs advē̆xissētis
eī / eae / ea advē̆xissent
Imperātīvus praesēns
tū advehe
vōs advehite
Imperātīvus futūrum
tū advehitō
is / ea / id advehitō
vōs advehitōte
eī / eae / ea advehuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— advehere
Īnfīnītīvus perfectum
— advē̆xisse
Īnfīnītīvus futūrum
— advectūrum esse
Participium praesēns
— advehēns
Participium futūrum
— advectūrus
Gerundium (genitīvus)
— advehendī
Gerundium (datīvus)
— advehendō
Gerundium (accūsātīvus)
— advehendum
Gerundium (ablātīvus)
— advehendō
Supīnum (accūsātīvus)
— advectum
Supīnum (ablātīvus)
— advectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego advehor
tū adveheris
is / ea / id advehitur
nōs advehimur
vōs advehiminī
eī / eae / ea advehuntur
Indicātīvus imperfectum
ego advehēbar
tū advehēbāris
is / ea / id advehēbātur
nōs advehēbāmur
vōs advehēbāminī
eī / eae / ea advehēbantur
Indicātīvus futūrum
ego advehar
tū advehēris
is / ea / id advehētur
nōs advehēmur
vōs advehēminī
eī / eae / ea advehentur
Coniūnctīvus praesēns
ego advehar
tū advehāris
is / ea / id advehātur
nōs advehāmur
vōs advehāminī
eī / eae / ea advehantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adveherer
tū adveherēris
is / ea / id adveherētur
nōs adveherēmur
vōs adveherēminī
eī / eae / ea adveherentur
Imperātīvus praesēns
tū advehere
vōs advehiminī
Imperātīvus futūrum
tū advehitor
is / ea / id advehitor
eī / eae / ea advehuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— advehī
Īnfīnītīvus perfectum
— advectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— advectum īrī
Participium perfectum
— advectus
Participium futūrum
— advehendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary