Conjugation of adutor
/[aˈduː.tɔr]/a false reading of abūtor in M. Porcius Cato’s “De Agri Cultura” Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adūtor |
| tū | adūteris |
| is / ea / id | adūtitur |
| nōs | adūtimur |
| vōs | adūtiminī |
| eī / eae / ea | adūtuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | adūtēbar |
| tū | adūtēbāris |
| is / ea / id | adūtēbātur |
| nōs | adūtēbāmur |
| vōs | adūtēbāminī |
| eī / eae / ea | adūtēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | adūtar |
| tū | adūtēris |
| is / ea / id | adūtētur |
| nōs | adūtēmur |
| vōs | adūtēminī |
| eī / eae / ea | adūtentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | adūtar |
| tū | adūtāris |
| is / ea / id | adūtātur |
| nōs | adūtāmur |
| vōs | adūtāminī |
| eī / eae / ea | adūtantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adūterer |
| tū | adūterēris |
| is / ea / id | adūterētur |
| nōs | adūterēmur |
| vōs | adūterēminī |
| eī / eae / ea | adūterentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | adūtere |
| vōs | adūtiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | adūtitor |
| is / ea / id | adūtitor |
| eī / eae / ea | adūtuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | adūtī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adūsum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adūsūrum esse |
Participium praesēns
| — | adūtēns |
Participium futūrum
| — | adūsūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | adūtendī |
Gerundium (datīvus)
| — | adūtendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | adūtendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | adūtendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | adūsum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | adūsū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | adūtendus |