HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← aduno — definition

Conjugation of aduno

Regular CEFR B1
[aˈduː.noː]

to unite, make one Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adūnō
tū adūnās
is / ea / id adūnat
nōs adūnāmus
vōs adūnātis
eī / eae / ea adūnant
Indicātīvus imperfectum
ego adūnābam
tū adūnābās
is / ea / id adūnābat
nōs adūnābāmus
vōs adūnābātis
eī / eae / ea adūnābant
Indicātīvus futūrum
ego adūnābō
tū adūnābis
is / ea / id adūnābit
nōs adūnābimus
vōs adūnābitis
eī / eae / ea adūnābunt
Indicātīvus perfectum
ego adūnāvī
tū adūnāvistī
is / ea / id adūnāvit
nōs adūnāvimus
vōs adūnāvistis
eī / eae / ea adūnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adūnāveram
tū adūnāverās
is / ea / id adūnāverat
nōs adūnāverāmus
vōs adūnāverātis
eī / eae / ea adūnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adūnāverō
tū adūnāveris
is / ea / id adūnāverit
nōs adūnāverimus
vōs adūnāveritis
eī / eae / ea adūnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adūnem
tū adūnēs
is / ea / id adūnet
nōs adūnēmus
vōs adūnētis
eī / eae / ea adūnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adūnārem
tū adūnārēs
is / ea / id adūnāret
nōs adūnārēmus
vōs adūnārētis
eī / eae / ea adūnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adūnāverim
tū adūnāverīs
is / ea / id adūnāverit
nōs adūnāverīmus
vōs adūnāverītis
eī / eae / ea adūnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adūnāvissem
tū adūnāvissēs
is / ea / id adūnāvisset
nōs adūnāvissēmus
vōs adūnāvissētis
eī / eae / ea adūnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adūnā
vōs adūnāte
Imperātīvus futūrum
tū adūnātō
is / ea / id adūnātō
vōs adūnātōte
eī / eae / ea adūnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adūnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adūnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adūnātūrum esse
Participium praesēns
— adūnāns
Participium futūrum
— adūnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adūnandī
Gerundium (datīvus)
— adūnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adūnandum
Gerundium (ablātīvus)
— adūnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adūnātum
Supīnum (ablātīvus)
— adūnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adūnor
tū adūnāris
is / ea / id adūnātur
nōs adūnāmur
vōs adūnāminī
eī / eae / ea adūnantur
Indicātīvus imperfectum
ego adūnābar
tū adūnābāris
is / ea / id adūnābātur
nōs adūnābāmur
vōs adūnābāminī
eī / eae / ea adūnābantur
Indicātīvus futūrum
ego adūnābor
tū adūnāberis
is / ea / id adūnābitur
nōs adūnābimur
vōs adūnābiminī
eī / eae / ea adūnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adūner
tū adūnēris
is / ea / id adūnētur
nōs adūnēmur
vōs adūnēminī
eī / eae / ea adūnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adūnārer
tū adūnārēris
is / ea / id adūnārētur
nōs adūnārēmur
vōs adūnārēminī
eī / eae / ea adūnārentur
Imperātīvus praesēns
tū adūnāre
vōs adūnāminī
Imperātīvus futūrum
tū adūnātor
is / ea / id adūnātor
eī / eae / ea adūnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adūnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adūnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adūnātum īrī
Participium perfectum
— adūnātus
Participium futūrum
— adūnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary