HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adulo — definition

Conjugation of adulo

Regular CEFR B1
[aˈduː.ɫoː]

to fawn upon, flatter Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adūlō
tū adūlās
is / ea / id adūlat
nōs adūlāmus
vōs adūlātis
eī / eae / ea adūlant
Indicātīvus imperfectum
ego adūlābam
tū adūlābās
is / ea / id adūlābat
nōs adūlābāmus
vōs adūlābātis
eī / eae / ea adūlābant
Indicātīvus futūrum
ego adūlābō
tū adūlābis
is / ea / id adūlābit
nōs adūlābimus
vōs adūlābitis
eī / eae / ea adūlābunt
Indicātīvus perfectum
ego adūlāvī
tū adūlāvistī
is / ea / id adūlāvit
nōs adūlāvimus
vōs adūlāvistis
eī / eae / ea adūlāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adūlāveram
tū adūlāverās
is / ea / id adūlāverat
nōs adūlāverāmus
vōs adūlāverātis
eī / eae / ea adūlāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adūlāverō
tū adūlāveris
is / ea / id adūlāverit
nōs adūlāverimus
vōs adūlāveritis
eī / eae / ea adūlāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adūlem
tū adūlēs
is / ea / id adūlet
nōs adūlēmus
vōs adūlētis
eī / eae / ea adūlent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adūlārem
tū adūlārēs
is / ea / id adūlāret
nōs adūlārēmus
vōs adūlārētis
eī / eae / ea adūlārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adūlāverim
tū adūlāverīs
is / ea / id adūlāverit
nōs adūlāverīmus
vōs adūlāverītis
eī / eae / ea adūlāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adūlāvissem
tū adūlāvissēs
is / ea / id adūlāvisset
nōs adūlāvissēmus
vōs adūlāvissētis
eī / eae / ea adūlāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adūlā
vōs adūlāte
Imperātīvus futūrum
tū adūlātō
is / ea / id adūlātō
vōs adūlātōte
eī / eae / ea adūlantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adūlāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adūlāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adūlātūrum esse
Participium praesēns
— adūlāns
Participium futūrum
— adūlātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adūlandī
Gerundium (datīvus)
— adūlandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adūlandum
Gerundium (ablātīvus)
— adūlandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adūlātum
Supīnum (ablātīvus)
— adūlātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adūlor
tū adūlāris
is / ea / id adūlātur
nōs adūlāmur
vōs adūlāminī
eī / eae / ea adūlantur
Indicātīvus imperfectum
ego adūlābar
tū adūlābāris
is / ea / id adūlābātur
nōs adūlābāmur
vōs adūlābāminī
eī / eae / ea adūlābantur
Indicātīvus futūrum
ego adūlābor
tū adūlāberis
is / ea / id adūlābitur
nōs adūlābimur
vōs adūlābiminī
eī / eae / ea adūlābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adūler
tū adūlēris
is / ea / id adūlētur
nōs adūlēmur
vōs adūlēminī
eī / eae / ea adūlentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adūlārer
tū adūlārēris
is / ea / id adūlārētur
nōs adūlārēmur
vōs adūlārēminī
eī / eae / ea adūlārentur
Imperātīvus praesēns
tū adūlāre
vōs adūlāminī
Imperātīvus futūrum
tū adūlātor
is / ea / id adūlātor
eī / eae / ea adūlantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adūlārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adūlātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adūlātum īrī
Participium perfectum
— adūlātus
Participium futūrum
— adūlandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary