HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adtribuo — definition

Conjugation of adtribuo

Regular CEFR B2
[atˈtrɪ.bu.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adtribuō
tū adtribuis
is / ea / id adtribuit
nōs adtribuimus
vōs adtribuitis
eī / eae / ea adtribuunt
Indicātīvus imperfectum
ego adtribuēbam
tū adtribuēbās
is / ea / id adtribuēbat
nōs adtribuēbāmus
vōs adtribuēbātis
eī / eae / ea adtribuēbant
Indicātīvus futūrum
ego adtribuam
tū adtribuēs
is / ea / id adtribuet
nōs adtribuēmus
vōs adtribuētis
eī / eae / ea adtribuent
Indicātīvus perfectum
ego adtribuī
tū adtribuistī
is / ea / id adtribuit
nōs adtribuimus
vōs adtribuistis
eī / eae / ea adtribuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adtribueram
tū adtribuerās
is / ea / id adtribuerat
nōs adtribuerāmus
vōs adtribuerātis
eī / eae / ea adtribuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adtribuerō
tū adtribueris
is / ea / id adtribuerit
nōs adtribuerimus
vōs adtribueritis
eī / eae / ea adtribuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adtribuam
tū adtribuās
is / ea / id adtribuat
nōs adtribuāmus
vōs adtribuātis
eī / eae / ea adtribuant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtribuerem
tū adtribuerēs
is / ea / id adtribueret
nōs adtribuerēmus
vōs adtribuerētis
eī / eae / ea adtribuerent
Coniūnctīvus perfectum
ego adtribuerim
tū adtribuerīs
is / ea / id adtribuerit
nōs adtribuerīmus
vōs adtribuerītis
eī / eae / ea adtribuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adtribuissem
tū adtribuissēs
is / ea / id adtribuisset
nōs adtribuissēmus
vōs adtribuissētis
eī / eae / ea adtribuissent
Imperātīvus praesēns
tū adtribue
vōs adtribuite
Imperātīvus futūrum
tū adtribuitō
is / ea / id adtribuitō
vōs adtribuitōte
eī / eae / ea adtribuuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— adtribuere
Īnfīnītīvus perfectum
— adtribuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adtribūtūrum esse
Participium praesēns
— adtribuēns
Participium futūrum
— adtribūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— adtribuendī
Gerundium (datīvus)
— adtribuendō
Gerundium (accūsātīvus)
— adtribuendum
Gerundium (ablātīvus)
— adtribuendō
Supīnum (accūsātīvus)
— adtribūtum
Supīnum (ablātīvus)
— adtribūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adtribuor
tū adtribueris
is / ea / id adtribuitur
nōs adtribuimur
vōs adtribuiminī
eī / eae / ea adtribuuntur
Indicātīvus imperfectum
ego adtribuēbar
tū adtribuēbāris
is / ea / id adtribuēbātur
nōs adtribuēbāmur
vōs adtribuēbāminī
eī / eae / ea adtribuēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adtribuar
tū adtribuēris
is / ea / id adtribuētur
nōs adtribuēmur
vōs adtribuēminī
eī / eae / ea adtribuentur
Coniūnctīvus praesēns
ego adtribuar
tū adtribuāris
is / ea / id adtribuātur
nōs adtribuāmur
vōs adtribuāminī
eī / eae / ea adtribuantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtribuerer
tū adtribuerēris
is / ea / id adtribuerētur
nōs adtribuerēmur
vōs adtribuerēminī
eī / eae / ea adtribuerentur
Imperātīvus praesēns
tū adtribuere
vōs adtribuiminī
Imperātīvus futūrum
tū adtribuitor
is / ea / id adtribuitor
eī / eae / ea adtribuuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— adtribuī
Īnfīnītīvus perfectum
— adtribūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adtribūtum īrī
Participium perfectum
— adtribūtus
Participium futūrum
— adtribuendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary