HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adtitulo — definition

Conjugation of adtitulo

Regular CEFR B2
[atˈtɪ.tʊ.ɫoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adtitulō
tū adtitulās
is / ea / id adtitulat
nōs adtitulāmus
vōs adtitulātis
eī / eae / ea adtitulant
Indicātīvus imperfectum
ego adtitulābam
tū adtitulābās
is / ea / id adtitulābat
nōs adtitulābāmus
vōs adtitulābātis
eī / eae / ea adtitulābant
Indicātīvus futūrum
ego adtitulābō
tū adtitulābis
is / ea / id adtitulābit
nōs adtitulābimus
vōs adtitulābitis
eī / eae / ea adtitulābunt
Indicātīvus perfectum
ego adtitulāvī
tū adtitulāvistī
is / ea / id adtitulāvit
nōs adtitulāvimus
vōs adtitulāvistis
eī / eae / ea adtitulāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adtitulāveram
tū adtitulāverās
is / ea / id adtitulāverat
nōs adtitulāverāmus
vōs adtitulāverātis
eī / eae / ea adtitulāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adtitulāverō
tū adtitulāveris
is / ea / id adtitulāverit
nōs adtitulāverimus
vōs adtitulāveritis
eī / eae / ea adtitulāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adtitulem
tū adtitulēs
is / ea / id adtitulet
nōs adtitulēmus
vōs adtitulētis
eī / eae / ea adtitulent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtitulārem
tū adtitulārēs
is / ea / id adtitulāret
nōs adtitulārēmus
vōs adtitulārētis
eī / eae / ea adtitulārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adtitulāverim
tū adtitulāverīs
is / ea / id adtitulāverit
nōs adtitulāverīmus
vōs adtitulāverītis
eī / eae / ea adtitulāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adtitulāvissem
tū adtitulāvissēs
is / ea / id adtitulāvisset
nōs adtitulāvissēmus
vōs adtitulāvissētis
eī / eae / ea adtitulāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adtitulā
vōs adtitulāte
Imperātīvus futūrum
tū adtitulātō
is / ea / id adtitulātō
vōs adtitulātōte
eī / eae / ea adtitulantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adtitulāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adtitulāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adtitulātūrum esse
Participium praesēns
— adtitulāns
Participium futūrum
— adtitulātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adtitulandī
Gerundium (datīvus)
— adtitulandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adtitulandum
Gerundium (ablātīvus)
— adtitulandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adtitulātum
Supīnum (ablātīvus)
— adtitulātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adtitulor
tū adtitulāris
is / ea / id adtitulātur
nōs adtitulāmur
vōs adtitulāminī
eī / eae / ea adtitulantur
Indicātīvus imperfectum
ego adtitulābar
tū adtitulābāris
is / ea / id adtitulābātur
nōs adtitulābāmur
vōs adtitulābāminī
eī / eae / ea adtitulābantur
Indicātīvus futūrum
ego adtitulābor
tū adtitulāberis
is / ea / id adtitulābitur
nōs adtitulābimur
vōs adtitulābiminī
eī / eae / ea adtitulābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adtituler
tū adtitulēris
is / ea / id adtitulētur
nōs adtitulēmur
vōs adtitulēminī
eī / eae / ea adtitulentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtitulārer
tū adtitulārēris
is / ea / id adtitulārētur
nōs adtitulārēmur
vōs adtitulārēminī
eī / eae / ea adtitulārentur
Imperātīvus praesēns
tū adtitulāre
vōs adtitulāminī
Imperātīvus futūrum
tū adtitulātor
is / ea / id adtitulātor
eī / eae / ea adtitulantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adtitulārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adtitulātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adtitulātum īrī
Participium perfectum
— adtitulātus
Participium futūrum
— adtitulandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary