HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adtitulo — definición

Conjugation of adtitulo

Regular CEFR B2
/[atˈtɪ.tʊ.ɫoː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adtitulō
adtitulās
is / ea / id adtitulat
nōs adtitulāmus
vōs adtitulātis
eī / eae / ea adtitulant
Indicātīvus imperfectum
ego adtitulābam
adtitulābās
is / ea / id adtitulābat
nōs adtitulābāmus
vōs adtitulābātis
eī / eae / ea adtitulābant
Indicātīvus futūrum
ego adtitulābō
adtitulābis
is / ea / id adtitulābit
nōs adtitulābimus
vōs adtitulābitis
eī / eae / ea adtitulābunt
Indicātīvus perfectum
ego adtitulāvī
adtitulāvistī
is / ea / id adtitulāvit
nōs adtitulāvimus
vōs adtitulāvistis
eī / eae / ea adtitulāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adtitulāveram
adtitulāverās
is / ea / id adtitulāverat
nōs adtitulāverāmus
vōs adtitulāverātis
eī / eae / ea adtitulāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adtitulāverō
adtitulāveris
is / ea / id adtitulāverit
nōs adtitulāverimus
vōs adtitulāveritis
eī / eae / ea adtitulāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adtitulem
adtitulēs
is / ea / id adtitulet
nōs adtitulēmus
vōs adtitulētis
eī / eae / ea adtitulent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtitulārem
adtitulārēs
is / ea / id adtitulāret
nōs adtitulārēmus
vōs adtitulārētis
eī / eae / ea adtitulārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adtitulāverim
adtitulāverīs
is / ea / id adtitulāverit
nōs adtitulāverīmus
vōs adtitulāverītis
eī / eae / ea adtitulāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adtitulāvissem
adtitulāvissēs
is / ea / id adtitulāvisset
nōs adtitulāvissēmus
vōs adtitulāvissētis
eī / eae / ea adtitulāvissent
Imperātīvus praesēns
adtitulā
vōs adtitulāte
Imperātīvus futūrum
adtitulātō
is / ea / id adtitulātō
vōs adtitulātōte
eī / eae / ea adtitulantō
Īnfīnītīvus praesēns
adtitulāre
Īnfīnītīvus perfectum
adtitulāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
adtitulātūrum esse
Participium praesēns
adtitulāns
Participium futūrum
adtitulātūrus
Gerundium (genitīvus)
adtitulandī
Gerundium (datīvus)
adtitulandō
Gerundium (accūsātīvus)
adtitulandum
Gerundium (ablātīvus)
adtitulandō
Supīnum (accūsātīvus)
adtitulātum
Supīnum (ablātīvus)
adtitulātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adtitulor
adtitulāris
is / ea / id adtitulātur
nōs adtitulāmur
vōs adtitulāminī
eī / eae / ea adtitulantur
Indicātīvus imperfectum
ego adtitulābar
adtitulābāris
is / ea / id adtitulābātur
nōs adtitulābāmur
vōs adtitulābāminī
eī / eae / ea adtitulābantur
Indicātīvus futūrum
ego adtitulābor
adtitulāberis
is / ea / id adtitulābitur
nōs adtitulābimur
vōs adtitulābiminī
eī / eae / ea adtitulābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adtituler
adtitulēris
is / ea / id adtitulētur
nōs adtitulēmur
vōs adtitulēminī
eī / eae / ea adtitulentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtitulārer
adtitulārēris
is / ea / id adtitulārētur
nōs adtitulārēmur
vōs adtitulārēminī
eī / eae / ea adtitulārentur
Imperātīvus praesēns
adtitulāre
vōs adtitulāminī
Imperātīvus futūrum
adtitulātor
is / ea / id adtitulātor
eī / eae / ea adtitulantor
Īnfīnītīvus praesēns
adtitulārī
Īnfīnītīvus perfectum
adtitulātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adtitulātum īrī
Participium perfectum
adtitulātus
Participium futūrum
adtitulandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary