HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adtingo — definición

Conjugation of adtingo

Regular CEFR B1
/[atˈtɪŋ.ɡoː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adtingō
adtingis
is / ea / id adtingit
nōs adtingimus
vōs adtingitis
eī / eae / ea adtingunt
Indicātīvus imperfectum
ego adtingēbam
adtingēbās
is / ea / id adtingēbat
nōs adtingēbāmus
vōs adtingēbātis
eī / eae / ea adtingēbant
Indicātīvus futūrum
ego adtingam
adtingēs
is / ea / id adtinget
nōs adtingēmus
vōs adtingētis
eī / eae / ea adtingent
Indicātīvus perfectum
ego adtigī
adtigistī
is / ea / id adtigit
nōs adtigimus
vōs adtigistis
eī / eae / ea adtigērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adtigeram
adtigerās
is / ea / id adtigerat
nōs adtigerāmus
vōs adtigerātis
eī / eae / ea adtigerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adtigerō
adtigeris
is / ea / id adtigerit
nōs adtigerimus
vōs adtigeritis
eī / eae / ea adtigerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adtingam
adtingās
is / ea / id adtingat
nōs adtingāmus
vōs adtingātis
eī / eae / ea adtingant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtingerem
adtingerēs
is / ea / id adtingeret
nōs adtingerēmus
vōs adtingerētis
eī / eae / ea adtingerent
Coniūnctīvus perfectum
ego adtigerim
adtigerīs
is / ea / id adtigerit
nōs adtigerīmus
vōs adtigerītis
eī / eae / ea adtigerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adtigissem
adtigissēs
is / ea / id adtigisset
nōs adtigissēmus
vōs adtigissētis
eī / eae / ea adtigissent
Imperātīvus praesēns
adtinge
vōs adtingite
Imperātīvus futūrum
adtingitō
is / ea / id adtingitō
vōs adtingitōte
eī / eae / ea adtinguntō
Īnfīnītīvus praesēns
adtingere
Īnfīnītīvus perfectum
adtigisse
Īnfīnītīvus futūrum
adtāctūrum esse
Participium praesēns
adtingēns
Participium futūrum
adtāctūrus
Gerundium (genitīvus)
adtingendī
Gerundium (datīvus)
adtingendō
Gerundium (accūsātīvus)
adtingendum
Gerundium (ablātīvus)
adtingendō
Supīnum (accūsātīvus)
adtāctum
Supīnum (ablātīvus)
adtāctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adtingor
adtingeris
is / ea / id adtingitur
nōs adtingimur
vōs adtingiminī
eī / eae / ea adtinguntur
Indicātīvus imperfectum
ego adtingēbar
adtingēbāris
is / ea / id adtingēbātur
nōs adtingēbāmur
vōs adtingēbāminī
eī / eae / ea adtingēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adtingar
adtingēris
is / ea / id adtingētur
nōs adtingēmur
vōs adtingēminī
eī / eae / ea adtingentur
Coniūnctīvus praesēns
ego adtingar
adtingāris
is / ea / id adtingātur
nōs adtingāmur
vōs adtingāminī
eī / eae / ea adtingantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtingerer
adtingerēris
is / ea / id adtingerētur
nōs adtingerēmur
vōs adtingerēminī
eī / eae / ea adtingerentur
Imperātīvus praesēns
adtingere
vōs adtingiminī
Imperātīvus futūrum
adtingitor
is / ea / id adtingitor
eī / eae / ea adtinguntor
Īnfīnītīvus praesēns
adtingī
Īnfīnītīvus perfectum
adtāctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adtāctum īrī
Participium perfectum
adtāctus
Participium futūrum
adtingendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary