HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adtero — definition

Conjugation of adtero

Regular CEFR B1
[ˈat.tɛ.roː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adterō
tū adteris
is / ea / id adterit
nōs adterimus
vōs adteritis
eī / eae / ea adterunt
Indicātīvus imperfectum
ego adterēbam
tū adterēbās
is / ea / id adterēbat
nōs adterēbāmus
vōs adterēbātis
eī / eae / ea adterēbant
Indicātīvus futūrum
ego adteram
tū adterēs
is / ea / id adteret
nōs adterēmus
vōs adterētis
eī / eae / ea adterent
Indicātīvus perfectum
ego adtrīvī
tū adtrīvistī
is / ea / id adtrīvit
nōs adtrīvimus
vōs adtrīvistis
eī / eae / ea adtrīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adtrīveram
tū adtrīverās
is / ea / id adtrīverat
nōs adtrīverāmus
vōs adtrīverātis
eī / eae / ea adtrīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adtrīverō
tū adtrīveris
is / ea / id adtrīverit
nōs adtrīverimus
vōs adtrīveritis
eī / eae / ea adtrīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adteram
tū adterās
is / ea / id adterat
nōs adterāmus
vōs adterātis
eī / eae / ea adterant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtererem
tū adtererēs
is / ea / id adtereret
nōs adtererēmus
vōs adtererētis
eī / eae / ea adtererent
Coniūnctīvus perfectum
ego adtrīverim
tū adtrīverīs
is / ea / id adtrīverit
nōs adtrīverīmus
vōs adtrīverītis
eī / eae / ea adtrīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adtrīvissem
tū adtrīvissēs
is / ea / id adtrīvisset
nōs adtrīvissēmus
vōs adtrīvissētis
eī / eae / ea adtrīvissent
Imperātīvus praesēns
tū adtere
vōs adterite
Imperātīvus futūrum
tū adteritō
is / ea / id adteritō
vōs adteritōte
eī / eae / ea adteruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— adterere
Īnfīnītīvus perfectum
— adtrīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adtrītūrum esse
Participium praesēns
— adterēns
Participium futūrum
— adtrītūrus
Gerundium (genitīvus)
— adterendī
Gerundium (datīvus)
— adterendō
Gerundium (accūsātīvus)
— adterendum
Gerundium (ablātīvus)
— adterendō
Supīnum (accūsātīvus)
— adtrītum
Supīnum (ablātīvus)
— adtrītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adteror
tū adtereris
is / ea / id adteritur
nōs adterimur
vōs adteriminī
eī / eae / ea adteruntur
Indicātīvus imperfectum
ego adterēbar
tū adterēbāris
is / ea / id adterēbātur
nōs adterēbāmur
vōs adterēbāminī
eī / eae / ea adterēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adterar
tū adterēris
is / ea / id adterētur
nōs adterēmur
vōs adterēminī
eī / eae / ea adterentur
Coniūnctīvus praesēns
ego adterar
tū adterāris
is / ea / id adterātur
nōs adterāmur
vōs adterāminī
eī / eae / ea adterantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtererer
tū adtererēris
is / ea / id adtererētur
nōs adtererēmur
vōs adtererēminī
eī / eae / ea adtererentur
Imperātīvus praesēns
tū adterere
vōs adteriminī
Imperātīvus futūrum
tū adteritor
is / ea / id adteritor
eī / eae / ea adteruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— adterī
Īnfīnītīvus perfectum
— adtrītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adtrītum īrī
Participium perfectum
— adtrītus
Participium futūrum
— adterendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary