HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adtenuo — definition

Conjugation of adtenuo

Regular CEFR B1
[atˈtɛ.nu.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adtenuō
tū adtenuās
is / ea / id adtenuat
nōs adtenuāmus
vōs adtenuātis
eī / eae / ea adtenuant
Indicātīvus imperfectum
ego adtenuābam
tū adtenuābās
is / ea / id adtenuābat
nōs adtenuābāmus
vōs adtenuābātis
eī / eae / ea adtenuābant
Indicātīvus futūrum
ego adtenuābō
tū adtenuābis
is / ea / id adtenuābit
nōs adtenuābimus
vōs adtenuābitis
eī / eae / ea adtenuābunt
Indicātīvus perfectum
ego adtenuāvī
tū adtenuāvistī
is / ea / id adtenuāvit
nōs adtenuāvimus
vōs adtenuāvistis
eī / eae / ea adtenuāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adtenuāveram
tū adtenuāverās
is / ea / id adtenuāverat
nōs adtenuāverāmus
vōs adtenuāverātis
eī / eae / ea adtenuāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adtenuāverō
tū adtenuāveris
is / ea / id adtenuāverit
nōs adtenuāverimus
vōs adtenuāveritis
eī / eae / ea adtenuāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adtenuem
tū adtenuēs
is / ea / id adtenuet
nōs adtenuēmus
vōs adtenuētis
eī / eae / ea adtenuent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtenuārem
tū adtenuārēs
is / ea / id adtenuāret
nōs adtenuārēmus
vōs adtenuārētis
eī / eae / ea adtenuārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adtenuāverim
tū adtenuāverīs
is / ea / id adtenuāverit
nōs adtenuāverīmus
vōs adtenuāverītis
eī / eae / ea adtenuāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adtenuāvissem
tū adtenuāvissēs
is / ea / id adtenuāvisset
nōs adtenuāvissēmus
vōs adtenuāvissētis
eī / eae / ea adtenuāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adtenuā
vōs adtenuāte
Imperātīvus futūrum
tū adtenuātō
is / ea / id adtenuātō
vōs adtenuātōte
eī / eae / ea adtenuantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adtenuāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adtenuāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adtenuātūrum esse
Participium praesēns
— adtenuāns
Participium futūrum
— adtenuātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adtenuandī
Gerundium (datīvus)
— adtenuandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adtenuandum
Gerundium (ablātīvus)
— adtenuandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adtenuātum
Supīnum (ablātīvus)
— adtenuātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adtenuor
tū adtenuāris
is / ea / id adtenuātur
nōs adtenuāmur
vōs adtenuāminī
eī / eae / ea adtenuantur
Indicātīvus imperfectum
ego adtenuābar
tū adtenuābāris
is / ea / id adtenuābātur
nōs adtenuābāmur
vōs adtenuābāminī
eī / eae / ea adtenuābantur
Indicātīvus futūrum
ego adtenuābor
tū adtenuāberis
is / ea / id adtenuābitur
nōs adtenuābimur
vōs adtenuābiminī
eī / eae / ea adtenuābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adtenuer
tū adtenuēris
is / ea / id adtenuētur
nōs adtenuēmur
vōs adtenuēminī
eī / eae / ea adtenuentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtenuārer
tū adtenuārēris
is / ea / id adtenuārētur
nōs adtenuārēmur
vōs adtenuārēminī
eī / eae / ea adtenuārentur
Imperātīvus praesēns
tū adtenuāre
vōs adtenuāminī
Imperātīvus futūrum
tū adtenuātor
is / ea / id adtenuātor
eī / eae / ea adtenuantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adtenuārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adtenuātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adtenuātum īrī
Participium perfectum
— adtenuātus
Participium futūrum
— adtenuandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary