HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adtento — definition

Conjugation of adtento

Regular CEFR B1
[atˈtɛn.toː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adtentō
tū adtentās
is / ea / id adtentat
nōs adtentāmus
vōs adtentātis
eī / eae / ea adtentant
Indicātīvus imperfectum
ego adtentābam
tū adtentābās
is / ea / id adtentābat
nōs adtentābāmus
vōs adtentābātis
eī / eae / ea adtentābant
Indicātīvus futūrum
ego adtentābō
tū adtentābis
is / ea / id adtentābit
nōs adtentābimus
vōs adtentābitis
eī / eae / ea adtentābunt
Indicātīvus perfectum
ego adtentāvī
tū adtentāvistī
is / ea / id adtentāvit
nōs adtentāvimus
vōs adtentāvistis
eī / eae / ea adtentāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adtentāveram
tū adtentāverās
is / ea / id adtentāverat
nōs adtentāverāmus
vōs adtentāverātis
eī / eae / ea adtentāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adtentāverō
tū adtentāveris
is / ea / id adtentāverit
nōs adtentāverimus
vōs adtentāveritis
eī / eae / ea adtentāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adtentem
tū adtentēs
is / ea / id adtentet
nōs adtentēmus
vōs adtentētis
eī / eae / ea adtentent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtentārem
tū adtentārēs
is / ea / id adtentāret
nōs adtentārēmus
vōs adtentārētis
eī / eae / ea adtentārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adtentāverim
tū adtentāverīs
is / ea / id adtentāverit
nōs adtentāverīmus
vōs adtentāverītis
eī / eae / ea adtentāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adtentāvissem
tū adtentāvissēs
is / ea / id adtentāvisset
nōs adtentāvissēmus
vōs adtentāvissētis
eī / eae / ea adtentāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adtentā
vōs adtentāte
Imperātīvus futūrum
tū adtentātō
is / ea / id adtentātō
vōs adtentātōte
eī / eae / ea adtentantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adtentāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adtentāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adtentātūrum esse
Participium praesēns
— adtentāns
Participium futūrum
— adtentātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adtentandī
Gerundium (datīvus)
— adtentandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adtentandum
Gerundium (ablātīvus)
— adtentandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adtentātum
Supīnum (ablātīvus)
— adtentātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adtentor
tū adtentāris
is / ea / id adtentātur
nōs adtentāmur
vōs adtentāminī
eī / eae / ea adtentantur
Indicātīvus imperfectum
ego adtentābar
tū adtentābāris
is / ea / id adtentābātur
nōs adtentābāmur
vōs adtentābāminī
eī / eae / ea adtentābantur
Indicātīvus futūrum
ego adtentābor
tū adtentāberis
is / ea / id adtentābitur
nōs adtentābimur
vōs adtentābiminī
eī / eae / ea adtentābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adtenter
tū adtentēris
is / ea / id adtentētur
nōs adtentēmur
vōs adtentēminī
eī / eae / ea adtententur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtentārer
tū adtentārēris
is / ea / id adtentārētur
nōs adtentārēmur
vōs adtentārēminī
eī / eae / ea adtentārentur
Imperātīvus praesēns
tū adtentāre
vōs adtentāminī
Imperātīvus futūrum
tū adtentātor
is / ea / id adtentātor
eī / eae / ea adtentantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adtentārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adtentātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adtentātum īrī
Participium perfectum
— adtentātus
Participium futūrum
— adtentandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary