HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adspiro — definition

Conjugation of adspiro

Regular CEFR B1
[as(ː)piː.roː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adspīrō
tū adspīrās
is / ea / id adspīrat
nōs adspīrāmus
vōs adspīrātis
eī / eae / ea adspīrant
Indicātīvus imperfectum
ego adspīrābam
tū adspīrābās
is / ea / id adspīrābat
nōs adspīrābāmus
vōs adspīrābātis
eī / eae / ea adspīrābant
Indicātīvus futūrum
ego adspīrābō
tū adspīrābis
is / ea / id adspīrābit
nōs adspīrābimus
vōs adspīrābitis
eī / eae / ea adspīrābunt
Indicātīvus perfectum
ego adspīrāvī
tū adspīrāvistī
is / ea / id adspīrāvit
nōs adspīrāvimus
vōs adspīrāvistis
eī / eae / ea adspīrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adspīrāveram
tū adspīrāverās
is / ea / id adspīrāverat
nōs adspīrāverāmus
vōs adspīrāverātis
eī / eae / ea adspīrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adspīrāverō
tū adspīrāveris
is / ea / id adspīrāverit
nōs adspīrāverimus
vōs adspīrāveritis
eī / eae / ea adspīrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adspīrem
tū adspīrēs
is / ea / id adspīret
nōs adspīrēmus
vōs adspīrētis
eī / eae / ea adspīrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adspīrārem
tū adspīrārēs
is / ea / id adspīrāret
nōs adspīrārēmus
vōs adspīrārētis
eī / eae / ea adspīrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adspīrāverim
tū adspīrāverīs
is / ea / id adspīrāverit
nōs adspīrāverīmus
vōs adspīrāverītis
eī / eae / ea adspīrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adspīrāvissem
tū adspīrāvissēs
is / ea / id adspīrāvisset
nōs adspīrāvissēmus
vōs adspīrāvissētis
eī / eae / ea adspīrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adspīrā
vōs adspīrāte
Imperātīvus futūrum
tū adspīrātō
is / ea / id adspīrātō
vōs adspīrātōte
eī / eae / ea adspīrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adspīrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adspīrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adspīrātūrum esse
Participium praesēns
— adspīrāns
Participium futūrum
— adspīrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adspīrandī
Gerundium (datīvus)
— adspīrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adspīrandum
Gerundium (ablātīvus)
— adspīrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adspīrātum
Supīnum (ablātīvus)
— adspīrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adspīror
tū adspīrāris
is / ea / id adspīrātur
nōs adspīrāmur
vōs adspīrāminī
eī / eae / ea adspīrantur
Indicātīvus imperfectum
ego adspīrābar
tū adspīrābāris
is / ea / id adspīrābātur
nōs adspīrābāmur
vōs adspīrābāminī
eī / eae / ea adspīrābantur
Indicātīvus futūrum
ego adspīrābor
tū adspīrāberis
is / ea / id adspīrābitur
nōs adspīrābimur
vōs adspīrābiminī
eī / eae / ea adspīrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adspīrer
tū adspīrēris
is / ea / id adspīrētur
nōs adspīrēmur
vōs adspīrēminī
eī / eae / ea adspīrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adspīrārer
tū adspīrārēris
is / ea / id adspīrārētur
nōs adspīrārēmur
vōs adspīrārēminī
eī / eae / ea adspīrārentur
Imperātīvus praesēns
tū adspīrāre
vōs adspīrāminī
Imperātīvus futūrum
tū adspīrātor
is / ea / id adspīrātor
eī / eae / ea adspīrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adspīrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adspīrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adspīrātum īrī
Participium perfectum
— adspīrātus
Participium futūrum
— adspīrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary