HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adsolo — definition

Conjugation of adsolo

Regular CEFR B1
[ˈas.sɔ.ɫoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adsolō
tū adsolās
is / ea / id adsolat
nōs adsolāmus
vōs adsolātis
eī / eae / ea adsolant
Indicātīvus imperfectum
ego adsolābam
tū adsolābās
is / ea / id adsolābat
nōs adsolābāmus
vōs adsolābātis
eī / eae / ea adsolābant
Indicātīvus futūrum
ego adsolābō
tū adsolābis
is / ea / id adsolābit
nōs adsolābimus
vōs adsolābitis
eī / eae / ea adsolābunt
Indicātīvus perfectum
ego adsolāvī
tū adsolāvistī
is / ea / id adsolāvit
nōs adsolāvimus
vōs adsolāvistis
eī / eae / ea adsolāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adsolāveram
tū adsolāverās
is / ea / id adsolāverat
nōs adsolāverāmus
vōs adsolāverātis
eī / eae / ea adsolāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adsolāverō
tū adsolāveris
is / ea / id adsolāverit
nōs adsolāverimus
vōs adsolāveritis
eī / eae / ea adsolāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adsolem
tū adsolēs
is / ea / id adsolet
nōs adsolēmus
vōs adsolētis
eī / eae / ea adsolent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adsolārem
tū adsolārēs
is / ea / id adsolāret
nōs adsolārēmus
vōs adsolārētis
eī / eae / ea adsolārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adsolāverim
tū adsolāverīs
is / ea / id adsolāverit
nōs adsolāverīmus
vōs adsolāverītis
eī / eae / ea adsolāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adsolāvissem
tū adsolāvissēs
is / ea / id adsolāvisset
nōs adsolāvissēmus
vōs adsolāvissētis
eī / eae / ea adsolāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adsolā
vōs adsolāte
Imperātīvus futūrum
tū adsolātō
is / ea / id adsolātō
vōs adsolātōte
eī / eae / ea adsolantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adsolāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adsolāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adsolātūrum esse
Participium praesēns
— adsolāns
Participium futūrum
— adsolātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adsolandī
Gerundium (datīvus)
— adsolandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adsolandum
Gerundium (ablātīvus)
— adsolandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adsolātum
Supīnum (ablātīvus)
— adsolātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adsolor
tū adsolāris
is / ea / id adsolātur
nōs adsolāmur
vōs adsolāminī
eī / eae / ea adsolantur
Indicātīvus imperfectum
ego adsolābar
tū adsolābāris
is / ea / id adsolābātur
nōs adsolābāmur
vōs adsolābāminī
eī / eae / ea adsolābantur
Indicātīvus futūrum
ego adsolābor
tū adsolāberis
is / ea / id adsolābitur
nōs adsolābimur
vōs adsolābiminī
eī / eae / ea adsolābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adsoler
tū adsolēris
is / ea / id adsolētur
nōs adsolēmur
vōs adsolēminī
eī / eae / ea adsolentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adsolārer
tū adsolārēris
is / ea / id adsolārētur
nōs adsolārēmur
vōs adsolārēminī
eī / eae / ea adsolārentur
Imperātīvus praesēns
tū adsolāre
vōs adsolāminī
Imperātīvus futūrum
tū adsolātor
is / ea / id adsolātor
eī / eae / ea adsolantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adsolārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adsolātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adsolātum īrī
Participium perfectum
— adsolātus
Participium futūrum
— adsolandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary