HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adsolo — definición

Conjugation of adsolo

Regular CEFR B1
/[ˈas.sɔ.ɫoː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adsolō
adsolās
is / ea / id adsolat
nōs adsolāmus
vōs adsolātis
eī / eae / ea adsolant
Indicātīvus imperfectum
ego adsolābam
adsolābās
is / ea / id adsolābat
nōs adsolābāmus
vōs adsolābātis
eī / eae / ea adsolābant
Indicātīvus futūrum
ego adsolābō
adsolābis
is / ea / id adsolābit
nōs adsolābimus
vōs adsolābitis
eī / eae / ea adsolābunt
Indicātīvus perfectum
ego adsolāvī
adsolāvistī
is / ea / id adsolāvit
nōs adsolāvimus
vōs adsolāvistis
eī / eae / ea adsolāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adsolāveram
adsolāverās
is / ea / id adsolāverat
nōs adsolāverāmus
vōs adsolāverātis
eī / eae / ea adsolāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adsolāverō
adsolāveris
is / ea / id adsolāverit
nōs adsolāverimus
vōs adsolāveritis
eī / eae / ea adsolāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adsolem
adsolēs
is / ea / id adsolet
nōs adsolēmus
vōs adsolētis
eī / eae / ea adsolent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adsolārem
adsolārēs
is / ea / id adsolāret
nōs adsolārēmus
vōs adsolārētis
eī / eae / ea adsolārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adsolāverim
adsolāverīs
is / ea / id adsolāverit
nōs adsolāverīmus
vōs adsolāverītis
eī / eae / ea adsolāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adsolāvissem
adsolāvissēs
is / ea / id adsolāvisset
nōs adsolāvissēmus
vōs adsolāvissētis
eī / eae / ea adsolāvissent
Imperātīvus praesēns
adsolā
vōs adsolāte
Imperātīvus futūrum
adsolātō
is / ea / id adsolātō
vōs adsolātōte
eī / eae / ea adsolantō
Īnfīnītīvus praesēns
adsolāre
Īnfīnītīvus perfectum
adsolāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
adsolātūrum esse
Participium praesēns
adsolāns
Participium futūrum
adsolātūrus
Gerundium (genitīvus)
adsolandī
Gerundium (datīvus)
adsolandō
Gerundium (accūsātīvus)
adsolandum
Gerundium (ablātīvus)
adsolandō
Supīnum (accūsātīvus)
adsolātum
Supīnum (ablātīvus)
adsolātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adsolor
adsolāris
is / ea / id adsolātur
nōs adsolāmur
vōs adsolāminī
eī / eae / ea adsolantur
Indicātīvus imperfectum
ego adsolābar
adsolābāris
is / ea / id adsolābātur
nōs adsolābāmur
vōs adsolābāminī
eī / eae / ea adsolābantur
Indicātīvus futūrum
ego adsolābor
adsolāberis
is / ea / id adsolābitur
nōs adsolābimur
vōs adsolābiminī
eī / eae / ea adsolābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adsoler
adsolēris
is / ea / id adsolētur
nōs adsolēmur
vōs adsolēminī
eī / eae / ea adsolentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adsolārer
adsolārēris
is / ea / id adsolārētur
nōs adsolārēmur
vōs adsolārēminī
eī / eae / ea adsolārentur
Imperātīvus praesēns
adsolāre
vōs adsolāminī
Imperātīvus futūrum
adsolātor
is / ea / id adsolātor
eī / eae / ea adsolantor
Īnfīnītīvus praesēns
adsolārī
Īnfīnītīvus perfectum
adsolātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adsolātum īrī
Participium perfectum
adsolātus
Participium futūrum
adsolandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary