HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adsimulo — definición

Conjugation of adsimulo

Regular CEFR B2
/[asˈsɪ.mʊ.ɫoː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adsimulō
adsimulās
is / ea / id adsimulat
nōs adsimulāmus
vōs adsimulātis
eī / eae / ea adsimulant
Indicātīvus imperfectum
ego adsimulābam
adsimulābās
is / ea / id adsimulābat
nōs adsimulābāmus
vōs adsimulābātis
eī / eae / ea adsimulābant
Indicātīvus futūrum
ego adsimulābō
adsimulābis
is / ea / id adsimulābit
nōs adsimulābimus
vōs adsimulābitis
eī / eae / ea adsimulābunt
Indicātīvus perfectum
ego adsimulāvī
adsimulāvistī
is / ea / id adsimulāvit
nōs adsimulāvimus
vōs adsimulāvistis
eī / eae / ea adsimulāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adsimulāveram
adsimulāverās
is / ea / id adsimulāverat
nōs adsimulāverāmus
vōs adsimulāverātis
eī / eae / ea adsimulāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adsimulāverō
adsimulāveris
is / ea / id adsimulāverit
nōs adsimulāverimus
vōs adsimulāveritis
eī / eae / ea adsimulāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adsimulem
adsimulēs
is / ea / id adsimulet
nōs adsimulēmus
vōs adsimulētis
eī / eae / ea adsimulent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adsimulārem
adsimulārēs
is / ea / id adsimulāret
nōs adsimulārēmus
vōs adsimulārētis
eī / eae / ea adsimulārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adsimulāverim
adsimulāverīs
is / ea / id adsimulāverit
nōs adsimulāverīmus
vōs adsimulāverītis
eī / eae / ea adsimulāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adsimulāvissem
adsimulāvissēs
is / ea / id adsimulāvisset
nōs adsimulāvissēmus
vōs adsimulāvissētis
eī / eae / ea adsimulāvissent
Imperātīvus praesēns
adsimulā
vōs adsimulāte
Imperātīvus futūrum
adsimulātō
is / ea / id adsimulātō
vōs adsimulātōte
eī / eae / ea adsimulantō
Īnfīnītīvus praesēns
adsimulāre
Īnfīnītīvus perfectum
adsimulāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
adsimulātūrum esse
Participium praesēns
adsimulāns
Participium futūrum
adsimulātūrus
Gerundium (genitīvus)
adsimulandī
Gerundium (datīvus)
adsimulandō
Gerundium (accūsātīvus)
adsimulandum
Gerundium (ablātīvus)
adsimulandō
Supīnum (accūsātīvus)
adsimulātum
Supīnum (ablātīvus)
adsimulātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adsimulor
adsimulāris
is / ea / id adsimulātur
nōs adsimulāmur
vōs adsimulāminī
eī / eae / ea adsimulantur
Indicātīvus imperfectum
ego adsimulābar
adsimulābāris
is / ea / id adsimulābātur
nōs adsimulābāmur
vōs adsimulābāminī
eī / eae / ea adsimulābantur
Indicātīvus futūrum
ego adsimulābor
adsimulāberis
is / ea / id adsimulābitur
nōs adsimulābimur
vōs adsimulābiminī
eī / eae / ea adsimulābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adsimuler
adsimulēris
is / ea / id adsimulētur
nōs adsimulēmur
vōs adsimulēminī
eī / eae / ea adsimulentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adsimulārer
adsimulārēris
is / ea / id adsimulārētur
nōs adsimulārēmur
vōs adsimulārēminī
eī / eae / ea adsimulārentur
Imperātīvus praesēns
adsimulāre
vōs adsimulāminī
Imperātīvus futūrum
adsimulātor
is / ea / id adsimulātor
eī / eae / ea adsimulantor
Īnfīnītīvus praesēns
adsimulārī
Īnfīnītīvus perfectum
adsimulātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adsimulātum īrī
Participium perfectum
adsimulātus
Participium futūrum
adsimulandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary