HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adsigno — definition

Conjugation of adsigno

Regular CEFR B1
[asˈsɪŋ.noː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adsignō
tū adsignās
is / ea / id adsignat
nōs adsignāmus
vōs adsignātis
eī / eae / ea adsignant
Indicātīvus imperfectum
ego adsignābam
tū adsignābās
is / ea / id adsignābat
nōs adsignābāmus
vōs adsignābātis
eī / eae / ea adsignābant
Indicātīvus futūrum
ego adsignābō
tū adsignābis
is / ea / id adsignābit
nōs adsignābimus
vōs adsignābitis
eī / eae / ea adsignābunt
Indicātīvus perfectum
ego adsignāvī
tū adsignāvistī
is / ea / id adsignāvit
nōs adsignāvimus
vōs adsignāvistis
eī / eae / ea adsignāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adsignāveram
tū adsignāverās
is / ea / id adsignāverat
nōs adsignāverāmus
vōs adsignāverātis
eī / eae / ea adsignāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adsignāverō
tū adsignāveris
is / ea / id adsignāverit
nōs adsignāverimus
vōs adsignāveritis
eī / eae / ea adsignāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adsignem
tū adsignēs
is / ea / id adsignet
nōs adsignēmus
vōs adsignētis
eī / eae / ea adsignent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adsignārem
tū adsignārēs
is / ea / id adsignāret
nōs adsignārēmus
vōs adsignārētis
eī / eae / ea adsignārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adsignāverim
tū adsignāverīs
is / ea / id adsignāverit
nōs adsignāverīmus
vōs adsignāverītis
eī / eae / ea adsignāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adsignāvissem
tū adsignāvissēs
is / ea / id adsignāvisset
nōs adsignāvissēmus
vōs adsignāvissētis
eī / eae / ea adsignāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adsignā
vōs adsignāte
Imperātīvus futūrum
tū adsignātō
is / ea / id adsignātō
vōs adsignātōte
eī / eae / ea adsignantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adsignāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adsignāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adsignātūrum esse
Participium praesēns
— adsignāns
Participium futūrum
— adsignātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adsignandī
Gerundium (datīvus)
— adsignandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adsignandum
Gerundium (ablātīvus)
— adsignandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adsignātum
Supīnum (ablātīvus)
— adsignātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adsignor
tū adsignāris
is / ea / id adsignātur
nōs adsignāmur
vōs adsignāminī
eī / eae / ea adsignantur
Indicātīvus imperfectum
ego adsignābar
tū adsignābāris
is / ea / id adsignābātur
nōs adsignābāmur
vōs adsignābāminī
eī / eae / ea adsignābantur
Indicātīvus futūrum
ego adsignābor
tū adsignāberis
is / ea / id adsignābitur
nōs adsignābimur
vōs adsignābiminī
eī / eae / ea adsignābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adsigner
tū adsignēris
is / ea / id adsignētur
nōs adsignēmur
vōs adsignēminī
eī / eae / ea adsignentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adsignārer
tū adsignārēris
is / ea / id adsignārētur
nōs adsignārēmur
vōs adsignārēminī
eī / eae / ea adsignārentur
Imperātīvus praesēns
tū adsignāre
vōs adsignāminī
Imperātīvus futūrum
tū adsignātor
is / ea / id adsignātor
eī / eae / ea adsignantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adsignārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adsignātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adsignātum īrī
Participium perfectum
— adsignātus
Participium futūrum
— adsignandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary