HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adsentio — definición

Conjugation of adsentio

Regular CEFR B2
/[asˈsɛn.ti.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adsentiō
adsentīs
is / ea / id adsentit
nōs adsentīmus
vōs adsentītis
eī / eae / ea adsentiunt
Indicātīvus imperfectum
ego adsentiēbam
adsentiēbās
is / ea / id adsentiēbat
nōs adsentiēbāmus
vōs adsentiēbātis
eī / eae / ea adsentiēbant
Indicātīvus futūrum
ego adsentiam
adsentiēs
is / ea / id adsentiet
nōs adsentiēmus
vōs adsentiētis
eī / eae / ea adsentient
Indicātīvus perfectum
ego adsēnsī
adsēnsistī
is / ea / id adsēnsit
nōs adsēnsimus
vōs adsēnsistis
eī / eae / ea adsēnsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adsēnseram
adsēnserās
is / ea / id adsēnserat
nōs adsēnserāmus
vōs adsēnserātis
eī / eae / ea adsēnserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adsēnserō
adsēnseris
is / ea / id adsēnserit
nōs adsēnserimus
vōs adsēnseritis
eī / eae / ea adsēnserint
Coniūnctīvus praesēns
ego adsentiam
adsentiās
is / ea / id adsentiat
nōs adsentiāmus
vōs adsentiātis
eī / eae / ea adsentiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adsentīrem
adsentīrēs
is / ea / id adsentīret
nōs adsentīrēmus
vōs adsentīrētis
eī / eae / ea adsentīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego adsēnserim
adsēnserīs
is / ea / id adsēnserit
nōs adsēnserīmus
vōs adsēnserītis
eī / eae / ea adsēnserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adsēnsissem
adsēnsissēs
is / ea / id adsēnsisset
nōs adsēnsissēmus
vōs adsēnsissētis
eī / eae / ea adsēnsissent
Imperātīvus praesēns
adsentī
vōs adsentīte
Imperātīvus futūrum
adsentītō
is / ea / id adsentītō
vōs adsentītōte
eī / eae / ea adsentiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
adsentīre
Īnfīnītīvus perfectum
adsēnsisse
Īnfīnītīvus futūrum
adsēnsūrum esse
Participium praesēns
adsentiēns
Participium futūrum
adsēnsūrus
Gerundium (genitīvus)
adsentiendī
Gerundium (datīvus)
adsentiendō
Gerundium (accūsātīvus)
adsentiendum
Gerundium (ablātīvus)
adsentiendō
Supīnum (accūsātīvus)
adsēnsum
Supīnum (ablātīvus)
adsēnsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adsentior
adsentīris
is / ea / id adsentītur
nōs adsentīmur
vōs adsentīminī
eī / eae / ea adsentiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego adsentiēbar
adsentiēbāris
is / ea / id adsentiēbātur
nōs adsentiēbāmur
vōs adsentiēbāminī
eī / eae / ea adsentiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adsentiar
adsentiēris
is / ea / id adsentiētur
nōs adsentiēmur
vōs adsentiēminī
eī / eae / ea adsentientur
Coniūnctīvus praesēns
ego adsentiar
adsentiāris
is / ea / id adsentiātur
nōs adsentiāmur
vōs adsentiāminī
eī / eae / ea adsentiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adsentīrer
adsentīrēris
is / ea / id adsentīrētur
nōs adsentīrēmur
vōs adsentīrēminī
eī / eae / ea adsentīrentur
Imperātīvus praesēns
adsentīre
vōs adsentīminī
Imperātīvus futūrum
adsentītor
is / ea / id adsentītor
eī / eae / ea adsentiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
adsentīrī
Īnfīnītīvus perfectum
adsēnsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adsēnsum īrī
Participium perfectum
adsēnsus
Participium futūrum
adsentiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary