HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adscisco — definition

Conjugation of adscisco

Regular CEFR B2
[as(ː)kiːs.koː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adscīscō
tū adscīscis
is / ea / id adscīscit
nōs adscīscimus
vōs adscīscitis
eī / eae / ea adscīscunt
Indicātīvus imperfectum
ego adscīscēbam
tū adscīscēbās
is / ea / id adscīscēbat
nōs adscīscēbāmus
vōs adscīscēbātis
eī / eae / ea adscīscēbant
Indicātīvus futūrum
ego adscīscam
tū adscīscēs
is / ea / id adscīscet
nōs adscīscēmus
vōs adscīscētis
eī / eae / ea adscīscent
Indicātīvus perfectum
ego adscīvī
tū adscīvistī
is / ea / id adscīvit
nōs adscīvimus
vōs adscīvistis
eī / eae / ea adscīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adscīveram
tū adscīverās
is / ea / id adscīverat
nōs adscīverāmus
vōs adscīverātis
eī / eae / ea adscīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adscīverō
tū adscīveris
is / ea / id adscīverit
nōs adscīverimus
vōs adscīveritis
eī / eae / ea adscīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adscīscam
tū adscīscās
is / ea / id adscīscat
nōs adscīscāmus
vōs adscīscātis
eī / eae / ea adscīscant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adscīscerem
tū adscīscerēs
is / ea / id adscīsceret
nōs adscīscerēmus
vōs adscīscerētis
eī / eae / ea adscīscerent
Coniūnctīvus perfectum
ego adscīverim
tū adscīverīs
is / ea / id adscīverit
nōs adscīverīmus
vōs adscīverītis
eī / eae / ea adscīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adscīvissem
tū adscīvissēs
is / ea / id adscīvisset
nōs adscīvissēmus
vōs adscīvissētis
eī / eae / ea adscīvissent
Imperātīvus praesēns
tū adscīsce
vōs adscīscite
Imperātīvus futūrum
tū adscīscitō
is / ea / id adscīscitō
vōs adscīscitōte
eī / eae / ea adscīscuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— adscīscere
Īnfīnītīvus perfectum
— adscīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adscītūrum esse
Participium praesēns
— adscīscēns
Participium futūrum
— adscītūrus
Gerundium (genitīvus)
— adscīscendī
Gerundium (datīvus)
— adscīscendō
Gerundium (accūsātīvus)
— adscīscendum
Gerundium (ablātīvus)
— adscīscendō
Supīnum (accūsātīvus)
— adscītum
Supīnum (ablātīvus)
— adscītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adscīscor
tū adscīsceris
is / ea / id adscīscitur
nōs adscīscimur
vōs adscīsciminī
eī / eae / ea adscīscuntur
Indicātīvus imperfectum
ego adscīscēbar
tū adscīscēbāris
is / ea / id adscīscēbātur
nōs adscīscēbāmur
vōs adscīscēbāminī
eī / eae / ea adscīscēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adscīscar
tū adscīscēris
is / ea / id adscīscētur
nōs adscīscēmur
vōs adscīscēminī
eī / eae / ea adscīscentur
Coniūnctīvus praesēns
ego adscīscar
tū adscīscāris
is / ea / id adscīscātur
nōs adscīscāmur
vōs adscīscāminī
eī / eae / ea adscīscantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adscīscerer
tū adscīscerēris
is / ea / id adscīscerētur
nōs adscīscerēmur
vōs adscīscerēminī
eī / eae / ea adscīscerentur
Imperātīvus praesēns
tū adscīscere
vōs adscīsciminī
Imperātīvus futūrum
tū adscīscitor
is / ea / id adscīscitor
eī / eae / ea adscīscuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— adscīscī
Īnfīnītīvus perfectum
— adscītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adscītum īrī
Participium perfectum
— adscītus
Participium futūrum
— adscīscendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary