HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adrigo — definition

Conjugation of adrigo

Regular CEFR B1
[ˈad.rɪ.ɡoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adrigō
tū adrigis
is / ea / id adrigit
nōs adrigimus
vōs adrigitis
eī / eae / ea adrigunt
Indicātīvus imperfectum
ego adrigēbam
tū adrigēbās
is / ea / id adrigēbat
nōs adrigēbāmus
vōs adrigēbātis
eī / eae / ea adrigēbant
Indicātīvus futūrum
ego adrigam
tū adrigēs
is / ea / id adriget
nōs adrigēmus
vōs adrigētis
eī / eae / ea adrigent
Indicātīvus perfectum
ego adrēxī
tū adrēxistī
is / ea / id adrēxit
nōs adrēximus
vōs adrēxistis
eī / eae / ea adrēxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adrēxeram
tū adrēxerās
is / ea / id adrēxerat
nōs adrēxerāmus
vōs adrēxerātis
eī / eae / ea adrēxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adrēxerō
tū adrēxeris
is / ea / id adrēxerit
nōs adrēxerimus
vōs adrēxeritis
eī / eae / ea adrēxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adrigam
tū adrigās
is / ea / id adrigat
nōs adrigāmus
vōs adrigātis
eī / eae / ea adrigant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adrigerem
tū adrigerēs
is / ea / id adrigeret
nōs adrigerēmus
vōs adrigerētis
eī / eae / ea adrigerent
Coniūnctīvus perfectum
ego adrēxerim
tū adrēxerīs
is / ea / id adrēxerit
nōs adrēxerīmus
vōs adrēxerītis
eī / eae / ea adrēxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adrēxissem
tū adrēxissēs
is / ea / id adrēxisset
nōs adrēxissēmus
vōs adrēxissētis
eī / eae / ea adrēxissent
Imperātīvus praesēns
tū adrige
vōs adrigite
Imperātīvus futūrum
tū adrigitō
is / ea / id adrigitō
vōs adrigitōte
eī / eae / ea adriguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— adrigere
Īnfīnītīvus perfectum
— adrēxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adrēctūrum esse
Participium praesēns
— adrigēns
Participium futūrum
— adrēctūrus
Gerundium (genitīvus)
— adrigendī
Gerundium (datīvus)
— adrigendō
Gerundium (accūsātīvus)
— adrigendum
Gerundium (ablātīvus)
— adrigendō
Supīnum (accūsātīvus)
— adrēctum
Supīnum (ablātīvus)
— adrēctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adrigor
tū adrigeris
is / ea / id adrigitur
nōs adrigimur
vōs adrigiminī
eī / eae / ea adriguntur
Indicātīvus imperfectum
ego adrigēbar
tū adrigēbāris
is / ea / id adrigēbātur
nōs adrigēbāmur
vōs adrigēbāminī
eī / eae / ea adrigēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adrigar
tū adrigēris
is / ea / id adrigētur
nōs adrigēmur
vōs adrigēminī
eī / eae / ea adrigentur
Coniūnctīvus praesēns
ego adrigar
tū adrigāris
is / ea / id adrigātur
nōs adrigāmur
vōs adrigāminī
eī / eae / ea adrigantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adrigerer
tū adrigerēris
is / ea / id adrigerētur
nōs adrigerēmur
vōs adrigerēminī
eī / eae / ea adrigerentur
Imperātīvus praesēns
tū adrigere
vōs adrigiminī
Imperātīvus futūrum
tū adrigitor
is / ea / id adrigitor
eī / eae / ea adriguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— adrigī
Īnfīnītīvus perfectum
— adrēctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adrēctum īrī
Participium perfectum
— adrēctus
Participium futūrum
— adrigendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary