HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adpugno — definition

Conjugation of adpugno

Regular CEFR B1
[apˈpʊŋ.noː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adpugnō
tū adpugnās
is / ea / id adpugnat
nōs adpugnāmus
vōs adpugnātis
eī / eae / ea adpugnant
Indicātīvus imperfectum
ego adpugnābam
tū adpugnābās
is / ea / id adpugnābat
nōs adpugnābāmus
vōs adpugnābātis
eī / eae / ea adpugnābant
Indicātīvus futūrum
ego adpugnābō
tū adpugnābis
is / ea / id adpugnābit
nōs adpugnābimus
vōs adpugnābitis
eī / eae / ea adpugnābunt
Indicātīvus perfectum
ego adpugnāvī
tū adpugnāvistī
is / ea / id adpugnāvit
nōs adpugnāvimus
vōs adpugnāvistis
eī / eae / ea adpugnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adpugnāveram
tū adpugnāverās
is / ea / id adpugnāverat
nōs adpugnāverāmus
vōs adpugnāverātis
eī / eae / ea adpugnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adpugnāverō
tū adpugnāveris
is / ea / id adpugnāverit
nōs adpugnāverimus
vōs adpugnāveritis
eī / eae / ea adpugnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adpugnem
tū adpugnēs
is / ea / id adpugnet
nōs adpugnēmus
vōs adpugnētis
eī / eae / ea adpugnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adpugnārem
tū adpugnārēs
is / ea / id adpugnāret
nōs adpugnārēmus
vōs adpugnārētis
eī / eae / ea adpugnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adpugnāverim
tū adpugnāverīs
is / ea / id adpugnāverit
nōs adpugnāverīmus
vōs adpugnāverītis
eī / eae / ea adpugnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adpugnāvissem
tū adpugnāvissēs
is / ea / id adpugnāvisset
nōs adpugnāvissēmus
vōs adpugnāvissētis
eī / eae / ea adpugnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adpugnā
vōs adpugnāte
Imperātīvus futūrum
tū adpugnātō
is / ea / id adpugnātō
vōs adpugnātōte
eī / eae / ea adpugnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adpugnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adpugnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adpugnātūrum esse
Participium praesēns
— adpugnāns
Participium futūrum
— adpugnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adpugnandī
Gerundium (datīvus)
— adpugnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adpugnandum
Gerundium (ablātīvus)
— adpugnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adpugnātum
Supīnum (ablātīvus)
— adpugnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adpugnor
tū adpugnāris
is / ea / id adpugnātur
nōs adpugnāmur
vōs adpugnāminī
eī / eae / ea adpugnantur
Indicātīvus imperfectum
ego adpugnābar
tū adpugnābāris
is / ea / id adpugnābātur
nōs adpugnābāmur
vōs adpugnābāminī
eī / eae / ea adpugnābantur
Indicātīvus futūrum
ego adpugnābor
tū adpugnāberis
is / ea / id adpugnābitur
nōs adpugnābimur
vōs adpugnābiminī
eī / eae / ea adpugnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adpugner
tū adpugnēris
is / ea / id adpugnētur
nōs adpugnēmur
vōs adpugnēminī
eī / eae / ea adpugnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adpugnārer
tū adpugnārēris
is / ea / id adpugnārētur
nōs adpugnārēmur
vōs adpugnārēminī
eī / eae / ea adpugnārentur
Imperātīvus praesēns
tū adpugnāre
vōs adpugnāminī
Imperātīvus futūrum
tū adpugnātor
is / ea / id adpugnātor
eī / eae / ea adpugnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adpugnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adpugnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adpugnātum īrī
Participium perfectum
— adpugnātus
Participium futūrum
— adpugnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary