HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adprobo — definición

Conjugation of adprobo

Regular CEFR B1
/[ˈap.prɔ.boː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adprobō
adprobās
is / ea / id adprobat
nōs adprobāmus
vōs adprobātis
eī / eae / ea adprobant
Indicātīvus imperfectum
ego adprobābam
adprobābās
is / ea / id adprobābat
nōs adprobābāmus
vōs adprobābātis
eī / eae / ea adprobābant
Indicātīvus futūrum
ego adprobābō
adprobābis
is / ea / id adprobābit
nōs adprobābimus
vōs adprobābitis
eī / eae / ea adprobābunt
Indicātīvus perfectum
ego adprobāvī
adprobāvistī
is / ea / id adprobāvit
nōs adprobāvimus
vōs adprobāvistis
eī / eae / ea adprobāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adprobāveram
adprobāverās
is / ea / id adprobāverat
nōs adprobāverāmus
vōs adprobāverātis
eī / eae / ea adprobāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adprobāverō
adprobāveris
is / ea / id adprobāverit
nōs adprobāverimus
vōs adprobāveritis
eī / eae / ea adprobāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adprobem
adprobēs
is / ea / id adprobet
nōs adprobēmus
vōs adprobētis
eī / eae / ea adprobent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adprobārem
adprobārēs
is / ea / id adprobāret
nōs adprobārēmus
vōs adprobārētis
eī / eae / ea adprobārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adprobāverim
adprobāverīs
is / ea / id adprobāverit
nōs adprobāverīmus
vōs adprobāverītis
eī / eae / ea adprobāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adprobāvissem
adprobāvissēs
is / ea / id adprobāvisset
nōs adprobāvissēmus
vōs adprobāvissētis
eī / eae / ea adprobāvissent
Imperātīvus praesēns
adprobā
vōs adprobāte
Imperātīvus futūrum
adprobātō
is / ea / id adprobātō
vōs adprobātōte
eī / eae / ea adprobantō
Īnfīnītīvus praesēns
adprobāre
Īnfīnītīvus perfectum
adprobāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
adprobātūrum esse
Participium praesēns
adprobāns
Participium futūrum
adprobātūrus
Gerundium (genitīvus)
adprobandī
Gerundium (datīvus)
adprobandō
Gerundium (accūsātīvus)
adprobandum
Gerundium (ablātīvus)
adprobandō
Supīnum (accūsātīvus)
adprobātum
Supīnum (ablātīvus)
adprobātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adprobor
adprobāris
is / ea / id adprobātur
nōs adprobāmur
vōs adprobāminī
eī / eae / ea adprobantur
Indicātīvus imperfectum
ego adprobābar
adprobābāris
is / ea / id adprobābātur
nōs adprobābāmur
vōs adprobābāminī
eī / eae / ea adprobābantur
Indicātīvus futūrum
ego adprobābor
adprobāberis
is / ea / id adprobābitur
nōs adprobābimur
vōs adprobābiminī
eī / eae / ea adprobābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adprober
adprobēris
is / ea / id adprobētur
nōs adprobēmur
vōs adprobēminī
eī / eae / ea adprobentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adprobārer
adprobārēris
is / ea / id adprobārētur
nōs adprobārēmur
vōs adprobārēminī
eī / eae / ea adprobārentur
Imperātīvus praesēns
adprobāre
vōs adprobāminī
Imperātīvus futūrum
adprobātor
is / ea / id adprobātor
eī / eae / ea adprobantor
Īnfīnītīvus praesēns
adprobārī
Īnfīnītīvus perfectum
adprobātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adprobātum īrī
Participium perfectum
adprobātus
Participium futūrum
adprobandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary