HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adprobo — definition

Conjugation of adprobo

Regular CEFR B1
[ˈap.prɔ.boː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adprobō
tū adprobās
is / ea / id adprobat
nōs adprobāmus
vōs adprobātis
eī / eae / ea adprobant
Indicātīvus imperfectum
ego adprobābam
tū adprobābās
is / ea / id adprobābat
nōs adprobābāmus
vōs adprobābātis
eī / eae / ea adprobābant
Indicātīvus futūrum
ego adprobābō
tū adprobābis
is / ea / id adprobābit
nōs adprobābimus
vōs adprobābitis
eī / eae / ea adprobābunt
Indicātīvus perfectum
ego adprobāvī
tū adprobāvistī
is / ea / id adprobāvit
nōs adprobāvimus
vōs adprobāvistis
eī / eae / ea adprobāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adprobāveram
tū adprobāverās
is / ea / id adprobāverat
nōs adprobāverāmus
vōs adprobāverātis
eī / eae / ea adprobāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adprobāverō
tū adprobāveris
is / ea / id adprobāverit
nōs adprobāverimus
vōs adprobāveritis
eī / eae / ea adprobāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adprobem
tū adprobēs
is / ea / id adprobet
nōs adprobēmus
vōs adprobētis
eī / eae / ea adprobent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adprobārem
tū adprobārēs
is / ea / id adprobāret
nōs adprobārēmus
vōs adprobārētis
eī / eae / ea adprobārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adprobāverim
tū adprobāverīs
is / ea / id adprobāverit
nōs adprobāverīmus
vōs adprobāverītis
eī / eae / ea adprobāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adprobāvissem
tū adprobāvissēs
is / ea / id adprobāvisset
nōs adprobāvissēmus
vōs adprobāvissētis
eī / eae / ea adprobāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adprobā
vōs adprobāte
Imperātīvus futūrum
tū adprobātō
is / ea / id adprobātō
vōs adprobātōte
eī / eae / ea adprobantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adprobāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adprobāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adprobātūrum esse
Participium praesēns
— adprobāns
Participium futūrum
— adprobātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adprobandī
Gerundium (datīvus)
— adprobandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adprobandum
Gerundium (ablātīvus)
— adprobandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adprobātum
Supīnum (ablātīvus)
— adprobātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adprobor
tū adprobāris
is / ea / id adprobātur
nōs adprobāmur
vōs adprobāminī
eī / eae / ea adprobantur
Indicātīvus imperfectum
ego adprobābar
tū adprobābāris
is / ea / id adprobābātur
nōs adprobābāmur
vōs adprobābāminī
eī / eae / ea adprobābantur
Indicātīvus futūrum
ego adprobābor
tū adprobāberis
is / ea / id adprobābitur
nōs adprobābimur
vōs adprobābiminī
eī / eae / ea adprobābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adprober
tū adprobēris
is / ea / id adprobētur
nōs adprobēmur
vōs adprobēminī
eī / eae / ea adprobentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adprobārer
tū adprobārēris
is / ea / id adprobārētur
nōs adprobārēmur
vōs adprobārēminī
eī / eae / ea adprobārentur
Imperātīvus praesēns
tū adprobāre
vōs adprobāminī
Imperātīvus futūrum
tū adprobātor
is / ea / id adprobātor
eī / eae / ea adprobantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adprobārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adprobātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adprobātum īrī
Participium perfectum
— adprobātus
Participium futūrum
— adprobandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary