HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adpretio — definición

Conjugation of adpretio

Regular CEFR B2
/[apˈprɛ.ti.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adpretiō
adpretiās
is / ea / id adpretiat
nōs adpretiāmus
vōs adpretiātis
eī / eae / ea adpretiant
Indicātīvus imperfectum
ego adpretiābam
adpretiābās
is / ea / id adpretiābat
nōs adpretiābāmus
vōs adpretiābātis
eī / eae / ea adpretiābant
Indicātīvus futūrum
ego adpretiābō
adpretiābis
is / ea / id adpretiābit
nōs adpretiābimus
vōs adpretiābitis
eī / eae / ea adpretiābunt
Indicātīvus perfectum
ego adpretiāvī
adpretiāvistī
is / ea / id adpretiāvit
nōs adpretiāvimus
vōs adpretiāvistis
eī / eae / ea adpretiāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adpretiāveram
adpretiāverās
is / ea / id adpretiāverat
nōs adpretiāverāmus
vōs adpretiāverātis
eī / eae / ea adpretiāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adpretiāverō
adpretiāveris
is / ea / id adpretiāverit
nōs adpretiāverimus
vōs adpretiāveritis
eī / eae / ea adpretiāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adpretiem
adpretiēs
is / ea / id adpretiet
nōs adpretiēmus
vōs adpretiētis
eī / eae / ea adpretient
Coniūnctīvus imperfectum
ego adpretiārem
adpretiārēs
is / ea / id adpretiāret
nōs adpretiārēmus
vōs adpretiārētis
eī / eae / ea adpretiārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adpretiāverim
adpretiāverīs
is / ea / id adpretiāverit
nōs adpretiāverīmus
vōs adpretiāverītis
eī / eae / ea adpretiāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adpretiāvissem
adpretiāvissēs
is / ea / id adpretiāvisset
nōs adpretiāvissēmus
vōs adpretiāvissētis
eī / eae / ea adpretiāvissent
Imperātīvus praesēns
adpretiā
vōs adpretiāte
Imperātīvus futūrum
adpretiātō
is / ea / id adpretiātō
vōs adpretiātōte
eī / eae / ea adpretiantō
Īnfīnītīvus praesēns
adpretiāre
Īnfīnītīvus perfectum
adpretiāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
adpretiātūrum esse
Participium praesēns
adpretiāns
Participium futūrum
adpretiātūrus
Gerundium (genitīvus)
adpretiandī
Gerundium (datīvus)
adpretiandō
Gerundium (accūsātīvus)
adpretiandum
Gerundium (ablātīvus)
adpretiandō
Supīnum (accūsātīvus)
adpretiātum
Supīnum (ablātīvus)
adpretiātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adpretior
adpretiāris
is / ea / id adpretiātur
nōs adpretiāmur
vōs adpretiāminī
eī / eae / ea adpretiantur
Indicātīvus imperfectum
ego adpretiābar
adpretiābāris
is / ea / id adpretiābātur
nōs adpretiābāmur
vōs adpretiābāminī
eī / eae / ea adpretiābantur
Indicātīvus futūrum
ego adpretiābor
adpretiāberis
is / ea / id adpretiābitur
nōs adpretiābimur
vōs adpretiābiminī
eī / eae / ea adpretiābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adpretier
adpretiēris
is / ea / id adpretiētur
nōs adpretiēmur
vōs adpretiēminī
eī / eae / ea adpretientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adpretiārer
adpretiārēris
is / ea / id adpretiārētur
nōs adpretiārēmur
vōs adpretiārēminī
eī / eae / ea adpretiārentur
Imperātīvus praesēns
adpretiāre
vōs adpretiāminī
Imperātīvus futūrum
adpretiātor
is / ea / id adpretiātor
eī / eae / ea adpretiantor
Īnfīnītīvus praesēns
adpretiārī
Īnfīnītīvus perfectum
adpretiātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adpretiātum īrī
Participium perfectum
adpretiātus
Participium futūrum
adpretiandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary