HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adplico — definition

Conjugation of adplico

Regular CEFR B1
[ˈap.plɪ.koː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adplicō
tū adplicās
is / ea / id adplicat
nōs adplicāmus
vōs adplicātis
eī / eae / ea adplicant
Indicātīvus imperfectum
ego adplicābam
tū adplicābās
is / ea / id adplicābat
nōs adplicābāmus
vōs adplicābātis
eī / eae / ea adplicābant
Indicātīvus futūrum
ego adplicābō
tū adplicābis
is / ea / id adplicābit
nōs adplicābimus
vōs adplicābitis
eī / eae / ea adplicābunt
Indicātīvus perfectum
ego adplicāvī
tū adplicāvistī
is / ea / id adplicāvit
nōs adplicāvimus
vōs adplicāvistis
eī / eae / ea adplicāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adplicāveram
tū adplicāverās
is / ea / id adplicāverat
nōs adplicāverāmus
vōs adplicāverātis
eī / eae / ea adplicāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adplicāverō
tū adplicāveris
is / ea / id adplicāverit
nōs adplicāverimus
vōs adplicāveritis
eī / eae / ea adplicāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adplicem
tū adplicēs
is / ea / id adplicet
nōs adplicēmus
vōs adplicētis
eī / eae / ea adplicent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adplicārem
tū adplicārēs
is / ea / id adplicāret
nōs adplicārēmus
vōs adplicārētis
eī / eae / ea adplicārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adplicāverim
tū adplicāverīs
is / ea / id adplicāverit
nōs adplicāverīmus
vōs adplicāverītis
eī / eae / ea adplicāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adplicāvissem
tū adplicāvissēs
is / ea / id adplicāvisset
nōs adplicāvissēmus
vōs adplicāvissētis
eī / eae / ea adplicāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adplicā
vōs adplicāte
Imperātīvus futūrum
tū adplicātō
is / ea / id adplicātō
vōs adplicātōte
eī / eae / ea adplicantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adplicāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adplicāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adplicātūrum esse
Participium praesēns
— adplicāns
Participium futūrum
— adplicātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adplicandī
Gerundium (datīvus)
— adplicandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adplicandum
Gerundium (ablātīvus)
— adplicandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adplicātum
Supīnum (ablātīvus)
— adplicātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adplicor
tū adplicāris
is / ea / id adplicātur
nōs adplicāmur
vōs adplicāminī
eī / eae / ea adplicantur
Indicātīvus imperfectum
ego adplicābar
tū adplicābāris
is / ea / id adplicābātur
nōs adplicābāmur
vōs adplicābāminī
eī / eae / ea adplicābantur
Indicātīvus futūrum
ego adplicābor
tū adplicāberis
is / ea / id adplicābitur
nōs adplicābimur
vōs adplicābiminī
eī / eae / ea adplicābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adplicer
tū adplicēris
is / ea / id adplicētur
nōs adplicēmur
vōs adplicēminī
eī / eae / ea adplicentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adplicārer
tū adplicārēris
is / ea / id adplicārētur
nōs adplicārēmur
vōs adplicārēminī
eī / eae / ea adplicārentur
Imperātīvus praesēns
tū adplicāre
vōs adplicāminī
Imperātīvus futūrum
tū adplicātor
is / ea / id adplicātor
eī / eae / ea adplicantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adplicārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adplicātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adplicātum īrī
Participium perfectum
— adplicātus
Participium futūrum
— adplicandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary