HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adplico — definición

Conjugation of adplico

Regular CEFR B1
/[ˈap.plɪ.koː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adplicō
adplicās
is / ea / id adplicat
nōs adplicāmus
vōs adplicātis
eī / eae / ea adplicant
Indicātīvus imperfectum
ego adplicābam
adplicābās
is / ea / id adplicābat
nōs adplicābāmus
vōs adplicābātis
eī / eae / ea adplicābant
Indicātīvus futūrum
ego adplicābō
adplicābis
is / ea / id adplicābit
nōs adplicābimus
vōs adplicābitis
eī / eae / ea adplicābunt
Indicātīvus perfectum
ego adplicāvī
adplicāvistī
is / ea / id adplicāvit
nōs adplicāvimus
vōs adplicāvistis
eī / eae / ea adplicāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adplicāveram
adplicāverās
is / ea / id adplicāverat
nōs adplicāverāmus
vōs adplicāverātis
eī / eae / ea adplicāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adplicāverō
adplicāveris
is / ea / id adplicāverit
nōs adplicāverimus
vōs adplicāveritis
eī / eae / ea adplicāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adplicem
adplicēs
is / ea / id adplicet
nōs adplicēmus
vōs adplicētis
eī / eae / ea adplicent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adplicārem
adplicārēs
is / ea / id adplicāret
nōs adplicārēmus
vōs adplicārētis
eī / eae / ea adplicārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adplicāverim
adplicāverīs
is / ea / id adplicāverit
nōs adplicāverīmus
vōs adplicāverītis
eī / eae / ea adplicāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adplicāvissem
adplicāvissēs
is / ea / id adplicāvisset
nōs adplicāvissēmus
vōs adplicāvissētis
eī / eae / ea adplicāvissent
Imperātīvus praesēns
adplicā
vōs adplicāte
Imperātīvus futūrum
adplicātō
is / ea / id adplicātō
vōs adplicātōte
eī / eae / ea adplicantō
Īnfīnītīvus praesēns
adplicāre
Īnfīnītīvus perfectum
adplicāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
adplicātūrum esse
Participium praesēns
adplicāns
Participium futūrum
adplicātūrus
Gerundium (genitīvus)
adplicandī
Gerundium (datīvus)
adplicandō
Gerundium (accūsātīvus)
adplicandum
Gerundium (ablātīvus)
adplicandō
Supīnum (accūsātīvus)
adplicātum
Supīnum (ablātīvus)
adplicātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adplicor
adplicāris
is / ea / id adplicātur
nōs adplicāmur
vōs adplicāminī
eī / eae / ea adplicantur
Indicātīvus imperfectum
ego adplicābar
adplicābāris
is / ea / id adplicābātur
nōs adplicābāmur
vōs adplicābāminī
eī / eae / ea adplicābantur
Indicātīvus futūrum
ego adplicābor
adplicāberis
is / ea / id adplicābitur
nōs adplicābimur
vōs adplicābiminī
eī / eae / ea adplicābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adplicer
adplicēris
is / ea / id adplicētur
nōs adplicēmur
vōs adplicēminī
eī / eae / ea adplicentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adplicārer
adplicārēris
is / ea / id adplicārētur
nōs adplicārēmur
vōs adplicārēminī
eī / eae / ea adplicārentur
Imperātīvus praesēns
adplicāre
vōs adplicāminī
Imperātīvus futūrum
adplicātor
is / ea / id adplicātor
eī / eae / ea adplicantor
Īnfīnītīvus praesēns
adplicārī
Īnfīnītīvus perfectum
adplicātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adplicātum īrī
Participium perfectum
adplicātus
Participium futūrum
adplicandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary