HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adpello — definition

Conjugation of adpello

Regular CEFR B1
[apˈpɛl.loː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adpellō
tū adpellis
is / ea / id adpellit
nōs adpellimus
vōs adpellitis
eī / eae / ea adpellunt
Indicātīvus imperfectum
ego adpellēbam
tū adpellēbās
is / ea / id adpellēbat
nōs adpellēbāmus
vōs adpellēbātis
eī / eae / ea adpellēbant
Indicātīvus futūrum
ego adpellam
tū adpellēs
is / ea / id adpellet
nōs adpellēmus
vōs adpellētis
eī / eae / ea adpellent
Indicātīvus perfectum
ego adpulī
tū adpulistī
is / ea / id adpulit
nōs adpulimus
vōs adpulistis
eī / eae / ea adpulērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adpuleram
tū adpulerās
is / ea / id adpulerat
nōs adpulerāmus
vōs adpulerātis
eī / eae / ea adpulerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adpulerō
tū adpuleris
is / ea / id adpulerit
nōs adpulerimus
vōs adpuleritis
eī / eae / ea adpulerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adpellam
tū adpellās
is / ea / id adpellat
nōs adpellāmus
vōs adpellātis
eī / eae / ea adpellant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adpellerem
tū adpellerēs
is / ea / id adpelleret
nōs adpellerēmus
vōs adpellerētis
eī / eae / ea adpellerent
Coniūnctīvus perfectum
ego adpulerim
tū adpulerīs
is / ea / id adpulerit
nōs adpulerīmus
vōs adpulerītis
eī / eae / ea adpulerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adpulissem
tū adpulissēs
is / ea / id adpulisset
nōs adpulissēmus
vōs adpulissētis
eī / eae / ea adpulissent
Imperātīvus praesēns
tū adpelle
vōs adpellite
Imperātīvus futūrum
tū adpellitō
is / ea / id adpellitō
vōs adpellitōte
eī / eae / ea adpelluntō
Īnfīnītīvus praesēns
— adpellere
Īnfīnītīvus perfectum
— adpulisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adpulsūrum esse
Participium praesēns
— adpellēns
Participium futūrum
— adpulsūrus
Gerundium (genitīvus)
— adpellendī
Gerundium (datīvus)
— adpellendō
Gerundium (accūsātīvus)
— adpellendum
Gerundium (ablātīvus)
— adpellendō
Supīnum (accūsātīvus)
— adpulsum
Supīnum (ablātīvus)
— adpulsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adpellor
tū adpelleris
is / ea / id adpellitur
nōs adpellimur
vōs adpelliminī
eī / eae / ea adpelluntur
Indicātīvus imperfectum
ego adpellēbar
tū adpellēbāris
is / ea / id adpellēbātur
nōs adpellēbāmur
vōs adpellēbāminī
eī / eae / ea adpellēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adpellar
tū adpellēris
is / ea / id adpellētur
nōs adpellēmur
vōs adpellēminī
eī / eae / ea adpellentur
Coniūnctīvus praesēns
ego adpellar
tū adpellāris
is / ea / id adpellātur
nōs adpellāmur
vōs adpellāminī
eī / eae / ea adpellantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adpellerer
tū adpellerēris
is / ea / id adpellerētur
nōs adpellerēmur
vōs adpellerēminī
eī / eae / ea adpellerentur
Imperātīvus praesēns
tū adpellere
vōs adpelliminī
Imperātīvus futūrum
tū adpellitor
is / ea / id adpellitor
eī / eae / ea adpelluntor
Īnfīnītīvus praesēns
— adpellī
Īnfīnītīvus perfectum
— adpulsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adpulsum īrī
Participium perfectum
— adpulsus
Participium futūrum
— adpellendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary