HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adparo — definition

Conjugation of adparo

Regular CEFR B1
[ˈap.pa.roː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adparō
tū adparās
is / ea / id adparat
nōs adparāmus
vōs adparātis
eī / eae / ea adparant
Indicātīvus imperfectum
ego adparābam
tū adparābās
is / ea / id adparābat
nōs adparābāmus
vōs adparābātis
eī / eae / ea adparābant
Indicātīvus futūrum
ego adparābō
tū adparābis
is / ea / id adparābit
nōs adparābimus
vōs adparābitis
eī / eae / ea adparābunt
Indicātīvus perfectum
ego adparāvī
tū adparāvistī
is / ea / id adparāvit
nōs adparāvimus
vōs adparāvistis
eī / eae / ea adparāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adparāveram
tū adparāverās
is / ea / id adparāverat
nōs adparāverāmus
vōs adparāverātis
eī / eae / ea adparāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adparāverō
tū adparāveris
is / ea / id adparāverit
nōs adparāverimus
vōs adparāveritis
eī / eae / ea adparāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adparem
tū adparēs
is / ea / id adparet
nōs adparēmus
vōs adparētis
eī / eae / ea adparent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adparārem
tū adparārēs
is / ea / id adparāret
nōs adparārēmus
vōs adparārētis
eī / eae / ea adparārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adparāverim
tū adparāverīs
is / ea / id adparāverit
nōs adparāverīmus
vōs adparāverītis
eī / eae / ea adparāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adparāvissem
tū adparāvissēs
is / ea / id adparāvisset
nōs adparāvissēmus
vōs adparāvissētis
eī / eae / ea adparāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adparā
vōs adparāte
Imperātīvus futūrum
tū adparātō
is / ea / id adparātō
vōs adparātōte
eī / eae / ea adparantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adparāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adparāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adparātūrum esse
Participium praesēns
— adparāns
Participium futūrum
— adparātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adparandī
Gerundium (datīvus)
— adparandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adparandum
Gerundium (ablātīvus)
— adparandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adparātum
Supīnum (ablātīvus)
— adparātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adparor
tū adparāris
is / ea / id adparātur
nōs adparāmur
vōs adparāminī
eī / eae / ea adparantur
Indicātīvus imperfectum
ego adparābar
tū adparābāris
is / ea / id adparābātur
nōs adparābāmur
vōs adparābāminī
eī / eae / ea adparābantur
Indicātīvus futūrum
ego adparābor
tū adparāberis
is / ea / id adparābitur
nōs adparābimur
vōs adparābiminī
eī / eae / ea adparābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adparer
tū adparēris
is / ea / id adparētur
nōs adparēmur
vōs adparēminī
eī / eae / ea adparentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adparārer
tū adparārēris
is / ea / id adparārētur
nōs adparārēmur
vōs adparārēminī
eī / eae / ea adparārentur
Imperātīvus praesēns
tū adparāre
vōs adparāminī
Imperātīvus futūrum
tū adparātor
is / ea / id adparātor
eī / eae / ea adparantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adparārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adparātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adparātum īrī
Participium perfectum
— adparātus
Participium futūrum
— adparandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary