HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adopto — definition

Conjugation of adopto

Regular CEFR B1
[aˈdɔp.toː]

to take someone into a family, adopt Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adoptō
tū adoptās
is / ea / id adoptat
nōs adoptāmus
vōs adoptātis
eī / eae / ea adoptant
Indicātīvus imperfectum
ego adoptābam
tū adoptābās
is / ea / id adoptābat
nōs adoptābāmus
vōs adoptābātis
eī / eae / ea adoptābant
Indicātīvus futūrum
ego adoptābō
tū adoptābis
is / ea / id adoptābit
nōs adoptābimus
vōs adoptābitis
eī / eae / ea adoptābunt
Indicātīvus perfectum
ego adoptāvī
tū adoptāvistī
is / ea / id adoptāvit
nōs adoptāvimus
vōs adoptāvistis
eī / eae / ea adoptāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adoptāveram
tū adoptāverās
is / ea / id adoptāverat
nōs adoptāverāmus
vōs adoptāverātis
eī / eae / ea adoptāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adoptāverō
tū adoptāveris
is / ea / id adoptāverit
nōs adoptāverimus
vōs adoptāveritis
eī / eae / ea adoptāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adoptem
tū adoptēs
is / ea / id adoptet
nōs adoptēmus
vōs adoptētis
eī / eae / ea adoptent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adoptārem
tū adoptārēs
is / ea / id adoptāret
nōs adoptārēmus
vōs adoptārētis
eī / eae / ea adoptārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adoptāverim
tū adoptāverīs
is / ea / id adoptāverit
nōs adoptāverīmus
vōs adoptāverītis
eī / eae / ea adoptāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adoptāvissem
tū adoptāvissēs
is / ea / id adoptāvisset
nōs adoptāvissēmus
vōs adoptāvissētis
eī / eae / ea adoptāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adoptā
vōs adoptāte
Imperātīvus futūrum
tū adoptātō
is / ea / id adoptātō
vōs adoptātōte
eī / eae / ea adoptantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adoptāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adoptāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adoptātūrum esse
Participium praesēns
— adoptāns
Participium futūrum
— adoptātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adoptandī
Gerundium (datīvus)
— adoptandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adoptandum
Gerundium (ablātīvus)
— adoptandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adoptātum
Supīnum (ablātīvus)
— adoptātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adoptor
tū adoptāris
is / ea / id adoptātur
nōs adoptāmur
vōs adoptāminī
eī / eae / ea adoptantur
Indicātīvus imperfectum
ego adoptābar
tū adoptābāris
is / ea / id adoptābātur
nōs adoptābāmur
vōs adoptābāminī
eī / eae / ea adoptābantur
Indicātīvus futūrum
ego adoptābor
tū adoptāberis
is / ea / id adoptābitur
nōs adoptābimur
vōs adoptābiminī
eī / eae / ea adoptābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adopter
tū adoptēris
is / ea / id adoptētur
nōs adoptēmur
vōs adoptēminī
eī / eae / ea adoptentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adoptārer
tū adoptārēris
is / ea / id adoptārētur
nōs adoptārēmur
vōs adoptārēminī
eī / eae / ea adoptārentur
Imperātīvus praesēns
tū adoptāre
vōs adoptāminī
Imperātīvus futūrum
tū adoptātor
is / ea / id adoptātor
eī / eae / ea adoptantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adoptārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adoptātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adoptātum īrī
Participium perfectum
— adoptātus
Participium futūrum
— adoptandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary