HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adnuo — definition

Conjugation of adnuo

Regular CEFR B1
[ˈan.nu.oː]

to nod assent, approval, or consent; especially, as a sign of divine approval or favor Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adnuō
tū adnuis
is / ea / id adnuit
nōs adnuimus
vōs adnuitis
eī / eae / ea adnuunt
Indicātīvus imperfectum
ego adnuēbam
tū adnuēbās
is / ea / id adnuēbat
nōs adnuēbāmus
vōs adnuēbātis
eī / eae / ea adnuēbant
Indicātīvus futūrum
ego adnuam
tū adnuēs
is / ea / id adnuet
nōs adnuēmus
vōs adnuētis
eī / eae / ea adnuent
Indicātīvus perfectum
ego adnuī
tū adnuistī
is / ea / id adnuit
nōs adnuimus
vōs adnuistis
eī / eae / ea adnuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adnueram
tū adnuerās
is / ea / id adnuerat
nōs adnuerāmus
vōs adnuerātis
eī / eae / ea adnuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adnuerō
tū adnueris
is / ea / id adnuerit
nōs adnuerimus
vōs adnueritis
eī / eae / ea adnuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adnuam
tū adnuās
is / ea / id adnuat
nōs adnuāmus
vōs adnuātis
eī / eae / ea adnuant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adnuerem
tū adnuerēs
is / ea / id adnueret
nōs adnuerēmus
vōs adnuerētis
eī / eae / ea adnuerent
Coniūnctīvus perfectum
ego adnuerim
tū adnuerīs
is / ea / id adnuerit
nōs adnuerīmus
vōs adnuerītis
eī / eae / ea adnuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adnuissem
tū adnuissēs
is / ea / id adnuisset
nōs adnuissēmus
vōs adnuissētis
eī / eae / ea adnuissent
Imperātīvus praesēns
tū adnue
vōs adnuite
Imperātīvus futūrum
tū adnuitō
is / ea / id adnuitō
vōs adnuitōte
eī / eae / ea adnuuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— adnuere
Īnfīnītīvus perfectum
— adnuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adnūtūrum esse
Participium praesēns
— adnuēns
Participium futūrum
— adnūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— adnuendī
Gerundium (datīvus)
— adnuendō
Gerundium (accūsātīvus)
— adnuendum
Gerundium (ablātīvus)
— adnuendō
Supīnum (accūsātīvus)
— adnūtum
Supīnum (ablātīvus)
— adnūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adnuor
tū adnueris
is / ea / id adnuitur
nōs adnuimur
vōs adnuiminī
eī / eae / ea adnuuntur
Indicātīvus imperfectum
ego adnuēbar
tū adnuēbāris
is / ea / id adnuēbātur
nōs adnuēbāmur
vōs adnuēbāminī
eī / eae / ea adnuēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adnuar
tū adnuēris
is / ea / id adnuētur
nōs adnuēmur
vōs adnuēminī
eī / eae / ea adnuentur
Coniūnctīvus praesēns
ego adnuar
tū adnuāris
is / ea / id adnuātur
nōs adnuāmur
vōs adnuāminī
eī / eae / ea adnuantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adnuerer
tū adnuerēris
is / ea / id adnuerētur
nōs adnuerēmur
vōs adnuerēminī
eī / eae / ea adnuerentur
Imperātīvus praesēns
tū adnuere
vōs adnuiminī
Imperātīvus futūrum
tū adnuitor
is / ea / id adnuitor
eī / eae / ea adnuuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— adnuī
Īnfīnītīvus perfectum
— adnūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adnūtum īrī
Participium perfectum
— adnūtus
Participium futūrum
— adnuendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary