HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adnoto — definition

Conjugation of adnoto

Regular CEFR B1
[ˈan.nɔ.toː]

to put a note to, write down, note down; remark, comment on, state; annotate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adnotō
tū adnotās
is / ea / id adnotat
nōs adnotāmus
vōs adnotātis
eī / eae / ea adnotant
Indicātīvus imperfectum
ego adnotābam
tū adnotābās
is / ea / id adnotābat
nōs adnotābāmus
vōs adnotābātis
eī / eae / ea adnotābant
Indicātīvus futūrum
ego adnotābō
tū adnotābis
is / ea / id adnotābit
nōs adnotābimus
vōs adnotābitis
eī / eae / ea adnotābunt
Indicātīvus perfectum
ego adnotāvī
tū adnotāvistī
is / ea / id adnotāvit
nōs adnotāvimus
vōs adnotāvistis
eī / eae / ea adnotāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adnotāveram
tū adnotāverās
is / ea / id adnotāverat
nōs adnotāverāmus
vōs adnotāverātis
eī / eae / ea adnotāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adnotāverō
tū adnotāveris
is / ea / id adnotāverit
nōs adnotāverimus
vōs adnotāveritis
eī / eae / ea adnotāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adnotem
tū adnotēs
is / ea / id adnotet
nōs adnotēmus
vōs adnotētis
eī / eae / ea adnotent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adnotārem
tū adnotārēs
is / ea / id adnotāret
nōs adnotārēmus
vōs adnotārētis
eī / eae / ea adnotārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adnotāverim
tū adnotāverīs
is / ea / id adnotāverit
nōs adnotāverīmus
vōs adnotāverītis
eī / eae / ea adnotāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adnotāvissem
tū adnotāvissēs
is / ea / id adnotāvisset
nōs adnotāvissēmus
vōs adnotāvissētis
eī / eae / ea adnotāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adnotā
vōs adnotāte
Imperātīvus futūrum
tū adnotātō
is / ea / id adnotātō
vōs adnotātōte
eī / eae / ea adnotantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adnotāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adnotāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adnotātūrum esse
Participium praesēns
— adnotāns
Participium futūrum
— adnotātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adnotandī
Gerundium (datīvus)
— adnotandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adnotandum
Gerundium (ablātīvus)
— adnotandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adnotātum
Supīnum (ablātīvus)
— adnotātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adnotor
tū adnotāris
is / ea / id adnotātur
nōs adnotāmur
vōs adnotāminī
eī / eae / ea adnotantur
Indicātīvus imperfectum
ego adnotābar
tū adnotābāris
is / ea / id adnotābātur
nōs adnotābāmur
vōs adnotābāminī
eī / eae / ea adnotābantur
Indicātīvus futūrum
ego adnotābor
tū adnotāberis
is / ea / id adnotābitur
nōs adnotābimur
vōs adnotābiminī
eī / eae / ea adnotābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adnoter
tū adnotēris
is / ea / id adnotētur
nōs adnotēmur
vōs adnotēminī
eī / eae / ea adnotentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adnotārer
tū adnotārēris
is / ea / id adnotārētur
nōs adnotārēmur
vōs adnotārēminī
eī / eae / ea adnotārentur
Imperātīvus praesēns
tū adnotāre
vōs adnotāminī
Imperātīvus futūrum
tū adnotātor
is / ea / id adnotātor
eī / eae / ea adnotantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adnotārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adnotātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adnotātum īrī
Participium perfectum
— adnotātus
Participium futūrum
— adnotandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary