HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← admordeo — definición

Conjugation of admordeo

Regular CEFR B2
/[adˈmɔr.de.oː]/

to get possession of somebody's property, fleece Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego admordeō
admordēs
is / ea / id admordet
nōs admordēmus
vōs admordētis
eī / eae / ea admordent
Indicātīvus imperfectum
ego admordēbam
admordēbās
is / ea / id admordēbat
nōs admordēbāmus
vōs admordēbātis
eī / eae / ea admordēbant
Indicātīvus futūrum
ego admordēbō
admordēbis
is / ea / id admordēbit
nōs admordēbimus
vōs admordēbitis
eī / eae / ea admordēbunt
Indicātīvus perfectum
ego admomordī
admomordistī
is / ea / id admomordit
nōs admomordimus
vōs admomordistis
eī / eae / ea admomordērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego admomorderam
admomorderās
is / ea / id admomorderat
nōs admomorderāmus
vōs admomorderātis
eī / eae / ea admomorderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego admomorderō
admomorderis
is / ea / id admomorderit
nōs admomorderimus
vōs admomorderitis
eī / eae / ea admomorderint
Coniūnctīvus praesēns
ego admordeam
admordeās
is / ea / id admordeat
nōs admordeāmus
vōs admordeātis
eī / eae / ea admordeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego admordērem
admordērēs
is / ea / id admordēret
nōs admordērēmus
vōs admordērētis
eī / eae / ea admordērent
Coniūnctīvus perfectum
ego admomorderim
admomorderīs
is / ea / id admomorderit
nōs admomorderīmus
vōs admomorderītis
eī / eae / ea admomorderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego admomordissem
admomordissēs
is / ea / id admomordisset
nōs admomordissēmus
vōs admomordissētis
eī / eae / ea admomordissent
Imperātīvus praesēns
admordē
vōs admordēte
Imperātīvus futūrum
admordētō
is / ea / id admordētō
vōs admordētōte
eī / eae / ea admordentō
Īnfīnītīvus praesēns
admordēre
Īnfīnītīvus perfectum
admomordisse
Īnfīnītīvus futūrum
admorsūrum esse
Participium praesēns
admordēns
Participium futūrum
admorsūrus
Gerundium (genitīvus)
admordendī
Gerundium (datīvus)
admordendō
Gerundium (accūsātīvus)
admordendum
Gerundium (ablātīvus)
admordendō
Supīnum (accūsātīvus)
admorsum
Supīnum (ablātīvus)
admorsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego admordeor
admordēris
is / ea / id admordētur
nōs admordēmur
vōs admordēminī
eī / eae / ea admordentur
Indicātīvus imperfectum
ego admordēbar
admordēbāris
is / ea / id admordēbātur
nōs admordēbāmur
vōs admordēbāminī
eī / eae / ea admordēbantur
Indicātīvus futūrum
ego admordēbor
admordēberis
is / ea / id admordēbitur
nōs admordēbimur
vōs admordēbiminī
eī / eae / ea admordēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego admordear
admordeāris
is / ea / id admordeātur
nōs admordeāmur
vōs admordeāminī
eī / eae / ea admordeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego admordērer
admordērēris
is / ea / id admordērētur
nōs admordērēmur
vōs admordērēminī
eī / eae / ea admordērentur
Imperātīvus praesēns
admordēre
vōs admordēminī
Imperātīvus futūrum
admordētor
is / ea / id admordētor
eī / eae / ea admordentor
Īnfīnītīvus praesēns
admordērī
Īnfīnītīvus perfectum
admorsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
admorsum īrī
Participium perfectum
admorsus
Participium futūrum
admordendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary