HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← admordeo — definition

Conjugation of admordeo

Regular CEFR B2
[adˈmɔr.de.oː]

to get possession of somebody's property, fleece Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego admordeō
tū admordēs
is / ea / id admordet
nōs admordēmus
vōs admordētis
eī / eae / ea admordent
Indicātīvus imperfectum
ego admordēbam
tū admordēbās
is / ea / id admordēbat
nōs admordēbāmus
vōs admordēbātis
eī / eae / ea admordēbant
Indicātīvus futūrum
ego admordēbō
tū admordēbis
is / ea / id admordēbit
nōs admordēbimus
vōs admordēbitis
eī / eae / ea admordēbunt
Indicātīvus perfectum
ego admomordī
tū admomordistī
is / ea / id admomordit
nōs admomordimus
vōs admomordistis
eī / eae / ea admomordērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego admomorderam
tū admomorderās
is / ea / id admomorderat
nōs admomorderāmus
vōs admomorderātis
eī / eae / ea admomorderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego admomorderō
tū admomorderis
is / ea / id admomorderit
nōs admomorderimus
vōs admomorderitis
eī / eae / ea admomorderint
Coniūnctīvus praesēns
ego admordeam
tū admordeās
is / ea / id admordeat
nōs admordeāmus
vōs admordeātis
eī / eae / ea admordeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego admordērem
tū admordērēs
is / ea / id admordēret
nōs admordērēmus
vōs admordērētis
eī / eae / ea admordērent
Coniūnctīvus perfectum
ego admomorderim
tū admomorderīs
is / ea / id admomorderit
nōs admomorderīmus
vōs admomorderītis
eī / eae / ea admomorderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego admomordissem
tū admomordissēs
is / ea / id admomordisset
nōs admomordissēmus
vōs admomordissētis
eī / eae / ea admomordissent
Imperātīvus praesēns
tū admordē
vōs admordēte
Imperātīvus futūrum
tū admordētō
is / ea / id admordētō
vōs admordētōte
eī / eae / ea admordentō
Īnfīnītīvus praesēns
— admordēre
Īnfīnītīvus perfectum
— admomordisse
Īnfīnītīvus futūrum
— admorsūrum esse
Participium praesēns
— admordēns
Participium futūrum
— admorsūrus
Gerundium (genitīvus)
— admordendī
Gerundium (datīvus)
— admordendō
Gerundium (accūsātīvus)
— admordendum
Gerundium (ablātīvus)
— admordendō
Supīnum (accūsātīvus)
— admorsum
Supīnum (ablātīvus)
— admorsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego admordeor
tū admordēris
is / ea / id admordētur
nōs admordēmur
vōs admordēminī
eī / eae / ea admordentur
Indicātīvus imperfectum
ego admordēbar
tū admordēbāris
is / ea / id admordēbātur
nōs admordēbāmur
vōs admordēbāminī
eī / eae / ea admordēbantur
Indicātīvus futūrum
ego admordēbor
tū admordēberis
is / ea / id admordēbitur
nōs admordēbimur
vōs admordēbiminī
eī / eae / ea admordēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego admordear
tū admordeāris
is / ea / id admordeātur
nōs admordeāmur
vōs admordeāminī
eī / eae / ea admordeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego admordērer
tū admordērēris
is / ea / id admordērētur
nōs admordērēmur
vōs admordērēminī
eī / eae / ea admordērentur
Imperātīvus praesēns
tū admordēre
vōs admordēminī
Imperātīvus futūrum
tū admordētor
is / ea / id admordētor
eī / eae / ea admordentor
Īnfīnītīvus praesēns
— admordērī
Īnfīnītīvus perfectum
— admorsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— admorsum īrī
Participium perfectum
— admorsus
Participium futūrum
— admordendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary