HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← admoneo — definition

Conjugation of admoneo

Regular CEFR B1
[adˈmɔ.ne.oː]

to remind, recall to the mind, make remember Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego admoneō
tū admonēs
is / ea / id admonet
nōs admonēmus
vōs admonētis
eī / eae / ea admonent
Indicātīvus imperfectum
ego admonēbam
tū admonēbās
is / ea / id admonēbat
nōs admonēbāmus
vōs admonēbātis
eī / eae / ea admonēbant
Indicātīvus futūrum
ego admonēbō
tū admonēbis
is / ea / id admonēbit
nōs admonēbimus
vōs admonēbitis
eī / eae / ea admonēbunt
Indicātīvus perfectum
ego admonuī
tū admonuistī
is / ea / id admonuit
nōs admonuimus
vōs admonuistis
eī / eae / ea admonuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego admonueram
tū admonuerās
is / ea / id admonuerat
nōs admonuerāmus
vōs admonuerātis
eī / eae / ea admonuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego admonuerō
tū admonueris
is / ea / id admonuerit
nōs admonuerimus
vōs admonueritis
eī / eae / ea admonuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego admoneam
tū admoneās
is / ea / id admoneat
nōs admoneāmus
vōs admoneātis
eī / eae / ea admoneant
Coniūnctīvus imperfectum
ego admonērem
tū admonērēs
is / ea / id admonēret
nōs admonērēmus
vōs admonērētis
eī / eae / ea admonērent
Coniūnctīvus perfectum
ego admonuerim
tū admonuerīs
is / ea / id admonuerit
nōs admonuerīmus
vōs admonuerītis
eī / eae / ea admonuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego admonuissem
tū admonuissēs
is / ea / id admonuisset
nōs admonuissēmus
vōs admonuissētis
eī / eae / ea admonuissent
Imperātīvus praesēns
tū admonē
vōs admonēte
Imperātīvus futūrum
tū admonētō
is / ea / id admonētō
vōs admonētōte
eī / eae / ea admonentō
Īnfīnītīvus praesēns
— admonēre
Īnfīnītīvus perfectum
— admonuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— admonitūrum esse
Participium praesēns
— admonēns
Participium futūrum
— admonitūrus
Gerundium (genitīvus)
— admonendī
Gerundium (datīvus)
— admonendō
Gerundium (accūsātīvus)
— admonendum
Gerundium (ablātīvus)
— admonendō
Supīnum (accūsātīvus)
— admonitum
Supīnum (ablātīvus)
— admonitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego admoneor
tū admonēris
is / ea / id admonētur
nōs admonēmur
vōs admonēminī
eī / eae / ea admonentur
Indicātīvus imperfectum
ego admonēbar
tū admonēbāris
is / ea / id admonēbātur
nōs admonēbāmur
vōs admonēbāminī
eī / eae / ea admonēbantur
Indicātīvus futūrum
ego admonēbor
tū admonēberis
is / ea / id admonēbitur
nōs admonēbimur
vōs admonēbiminī
eī / eae / ea admonēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego admonear
tū admoneāris
is / ea / id admoneātur
nōs admoneāmur
vōs admoneāminī
eī / eae / ea admoneantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego admonērer
tū admonērēris
is / ea / id admonērētur
nōs admonērēmur
vōs admonērēminī
eī / eae / ea admonērentur
Imperātīvus praesēns
tū admonēre
vōs admonēminī
Imperātīvus futūrum
tū admonētor
is / ea / id admonētor
eī / eae / ea admonentor
Īnfīnītīvus praesēns
— admonērī
Īnfīnītīvus perfectum
— admonitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— admonitum īrī
Participium perfectum
— admonitus
Participium futūrum
— admonendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary