HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← admitto — definición

Conjugation of admitto

Regular CEFR B1
/[adˈmɪt.toː]/

to perpetrate, commit Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego admittō
admittis
is / ea / id admittit
nōs admittimus
vōs admittitis
eī / eae / ea admittunt
Indicātīvus imperfectum
ego admittēbam
admittēbās
is / ea / id admittēbat
nōs admittēbāmus
vōs admittēbātis
eī / eae / ea admittēbant
Indicātīvus futūrum
ego admittam
admittēs
is / ea / id admittet
nōs admittēmus
vōs admittētis
eī / eae / ea admittent
Indicātīvus perfectum
ego admīsī
admīsistī
is / ea / id admīsit
nōs admīsimus
vōs admīsistis
eī / eae / ea admīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego admīseram
admīserās
is / ea / id admīserat
nōs admīserāmus
vōs admīserātis
eī / eae / ea admīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego admīserō
admīseris
is / ea / id admīserit
nōs admīserimus
vōs admīseritis
eī / eae / ea admīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego admittam
admittās
is / ea / id admittat
nōs admittāmus
vōs admittātis
eī / eae / ea admittant
Coniūnctīvus imperfectum
ego admitterem
admitterēs
is / ea / id admitteret
nōs admitterēmus
vōs admitterētis
eī / eae / ea admitterent
Coniūnctīvus perfectum
ego admīserim
admīserīs
is / ea / id admīserit
nōs admīserīmus
vōs admīserītis
eī / eae / ea admīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego admīsissem
admīsissēs
is / ea / id admīsisset
nōs admīsissēmus
vōs admīsissētis
eī / eae / ea admīsissent
Imperātīvus praesēns
admitte
vōs admittite
Imperātīvus futūrum
admittitō
is / ea / id admittitō
vōs admittitōte
eī / eae / ea admittuntō
Īnfīnītīvus praesēns
admittere
Īnfīnītīvus perfectum
admīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
admissūrum esse
Participium praesēns
admittēns
Participium futūrum
admissūrus
Gerundium (genitīvus)
admittendī
Gerundium (datīvus)
admittendō
Gerundium (accūsātīvus)
admittendum
Gerundium (ablātīvus)
admittendō
Supīnum (accūsātīvus)
admissum
Supīnum (ablātīvus)
admissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego admittor
admitteris
is / ea / id admittitur
nōs admittimur
vōs admittiminī
eī / eae / ea admittuntur
Indicātīvus imperfectum
ego admittēbar
admittēbāris
is / ea / id admittēbātur
nōs admittēbāmur
vōs admittēbāminī
eī / eae / ea admittēbantur
Indicātīvus futūrum
ego admittar
admittēris
is / ea / id admittētur
nōs admittēmur
vōs admittēminī
eī / eae / ea admittentur
Coniūnctīvus praesēns
ego admittar
admittāris
is / ea / id admittātur
nōs admittāmur
vōs admittāminī
eī / eae / ea admittantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego admitterer
admitterēris
is / ea / id admitterētur
nōs admitterēmur
vōs admitterēminī
eī / eae / ea admitterentur
Imperātīvus praesēns
admittere
vōs admittiminī
Imperātīvus futūrum
admittitor
is / ea / id admittitor
eī / eae / ea admittuntor
Īnfīnītīvus praesēns
admittī
Īnfīnītīvus perfectum
admissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
admissum īrī
Participium perfectum
admissus
Participium futūrum
admittendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary