Conjugation of admisceo
/[adˈmɪs.ke.oː]/to mix or mingle with, in or together, admix, combine, add to, blend Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | admisceō |
| tū | admiscēs |
| is / ea / id | admiscet |
| nōs | admiscēmus |
| vōs | admiscētis |
| eī / eae / ea | admiscent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | admiscēbam |
| tū | admiscēbās |
| is / ea / id | admiscēbat |
| nōs | admiscēbāmus |
| vōs | admiscēbātis |
| eī / eae / ea | admiscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | admiscēbō |
| tū | admiscēbis |
| is / ea / id | admiscēbit |
| nōs | admiscēbimus |
| vōs | admiscēbitis |
| eī / eae / ea | admiscēbunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | admiscuī |
| tū | admiscuistī |
| is / ea / id | admiscuit |
| nōs | admiscuimus |
| vōs | admiscuistis |
| eī / eae / ea | admiscuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | admiscueram |
| tū | admiscuerās |
| is / ea / id | admiscuerat |
| nōs | admiscuerāmus |
| vōs | admiscuerātis |
| eī / eae / ea | admiscuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | admiscuerō |
| tū | admiscueris |
| is / ea / id | admiscuerit |
| nōs | admiscuerimus |
| vōs | admiscueritis |
| eī / eae / ea | admiscuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | admisceam |
| tū | admisceās |
| is / ea / id | admisceat |
| nōs | admisceāmus |
| vōs | admisceātis |
| eī / eae / ea | admisceant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | admiscērem |
| tū | admiscērēs |
| is / ea / id | admiscēret |
| nōs | admiscērēmus |
| vōs | admiscērētis |
| eī / eae / ea | admiscērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | admiscuerim |
| tū | admiscuerīs |
| is / ea / id | admiscuerit |
| nōs | admiscuerīmus |
| vōs | admiscuerītis |
| eī / eae / ea | admiscuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | admiscuissem |
| tū | admiscuissēs |
| is / ea / id | admiscuisset |
| nōs | admiscuissēmus |
| vōs | admiscuissētis |
| eī / eae / ea | admiscuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | admiscē |
| vōs | admiscēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | admiscētō |
| is / ea / id | admiscētō |
| vōs | admiscētōte |
| eī / eae / ea | admiscentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | admiscēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | admiscuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | admixtūrum esse |
Participium praesēns
| — | admiscēns |
Participium futūrum
| — | admixtūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | admiscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | admiscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | admiscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | admiscendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | admixtum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | admixtū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | admisceor |
| tū | admiscēris |
| is / ea / id | admiscētur |
| nōs | admiscēmur |
| vōs | admiscēminī |
| eī / eae / ea | admiscentur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | admiscēbar |
| tū | admiscēbāris |
| is / ea / id | admiscēbātur |
| nōs | admiscēbāmur |
| vōs | admiscēbāminī |
| eī / eae / ea | admiscēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | admiscēbor |
| tū | admiscēberis |
| is / ea / id | admiscēbitur |
| nōs | admiscēbimur |
| vōs | admiscēbiminī |
| eī / eae / ea | admiscēbuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | admiscear |
| tū | admisceāris |
| is / ea / id | admisceātur |
| nōs | admisceāmur |
| vōs | admisceāminī |
| eī / eae / ea | admisceantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | admiscērer |
| tū | admiscērēris |
| is / ea / id | admiscērētur |
| nōs | admiscērēmur |
| vōs | admiscērēminī |
| eī / eae / ea | admiscērentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | admiscēre |
| vōs | admiscēminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | admiscētor |
| is / ea / id | admiscētor |
| eī / eae / ea | admiscentor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | admiscērī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | admixtum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | admixtum īrī |
Participium perfectum
| — | admixtus |
Participium futūrum
| — | admiscendus |