Conjugation of adluctor
(Verbum) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adlū̆ctor |
| tū | adlū̆ctāris |
| is / ea / id | adlū̆ctātur |
| nōs | adlū̆ctāmur |
| vōs | adlū̆ctāminī |
| eī / eae / ea | adlū̆ctantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | adlū̆ctābar |
| tū | adlū̆ctābāris |
| is / ea / id | adlū̆ctābātur |
| nōs | adlū̆ctābāmur |
| vōs | adlū̆ctābāminī |
| eī / eae / ea | adlū̆ctābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | adlū̆ctābor |
| tū | adlū̆ctāberis |
| is / ea / id | adlū̆ctābitur |
| nōs | adlū̆ctābimur |
| vōs | adlū̆ctābiminī |
| eī / eae / ea | adlū̆ctābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | adlū̆cter |
| tū | adlū̆ctēris |
| is / ea / id | adlū̆ctētur |
| nōs | adlū̆ctēmur |
| vōs | adlū̆ctēminī |
| eī / eae / ea | adlū̆ctentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adlū̆ctārer |
| tū | adlū̆ctārēris |
| is / ea / id | adlū̆ctārētur |
| nōs | adlū̆ctārēmur |
| vōs | adlū̆ctārēminī |
| eī / eae / ea | adlū̆ctārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | adlū̆ctāre |
| vōs | adlū̆ctāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | adlū̆ctātor |
| is / ea / id | adlū̆ctātor |
| eī / eae / ea | adlū̆ctantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | adlū̆ctārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adlū̆ctātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adlū̆ctātūrum esse |
Participium praesēns
| — | adlū̆ctāns |
Participium futūrum
| — | adlū̆ctātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | adlū̆ctandī |
Gerundium (datīvus)
| — | adlū̆ctandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | adlū̆ctandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | adlū̆ctandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | adlū̆ctātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | adlū̆ctātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | adlū̆ctandus |