HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adlino — definition

Conjugation of adlino

Regular CEFR B1
[ˈal.lɪ.noː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adlinō
tū adlinis
is / ea / id adlinit
nōs adlinimus
vōs adlinitis
eī / eae / ea adlinunt
Indicātīvus imperfectum
ego adlinēbam
tū adlinēbās
is / ea / id adlinēbat
nōs adlinēbāmus
vōs adlinēbātis
eī / eae / ea adlinēbant
Indicātīvus futūrum
ego adlinam
tū adlinēs
is / ea / id adlinet
nōs adlinēmus
vōs adlinētis
eī / eae / ea adlinent
Indicātīvus perfectum
ego adlēvī
tū adlēvistī
is / ea / id adlēvit
nōs adlēvimus
vōs adlēvistis
eī / eae / ea adlēvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adlēveram
tū adlēverās
is / ea / id adlēverat
nōs adlēverāmus
vōs adlēverātis
eī / eae / ea adlēverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adlēverō
tū adlēveris
is / ea / id adlēverit
nōs adlēverimus
vōs adlēveritis
eī / eae / ea adlēverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adlinam
tū adlinās
is / ea / id adlinat
nōs adlināmus
vōs adlinātis
eī / eae / ea adlinant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adlinerem
tū adlinerēs
is / ea / id adlineret
nōs adlinerēmus
vōs adlinerētis
eī / eae / ea adlinerent
Coniūnctīvus perfectum
ego adlēverim
tū adlēverīs
is / ea / id adlēverit
nōs adlēverīmus
vōs adlēverītis
eī / eae / ea adlēverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adlēvissem
tū adlēvissēs
is / ea / id adlēvisset
nōs adlēvissēmus
vōs adlēvissētis
eī / eae / ea adlēvissent
Imperātīvus praesēns
tū adline
vōs adlinite
Imperātīvus futūrum
tū adlinitō
is / ea / id adlinitō
vōs adlinitōte
eī / eae / ea adlinuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— adlinere
Īnfīnītīvus perfectum
— adlēvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adlitūrum esse
Participium praesēns
— adlinēns
Participium futūrum
— adlitūrus
Gerundium (genitīvus)
— adlinendī
Gerundium (datīvus)
— adlinendō
Gerundium (accūsātīvus)
— adlinendum
Gerundium (ablātīvus)
— adlinendō
Supīnum (accūsātīvus)
— adlitum
Supīnum (ablātīvus)
— adlitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adlinor
tū adlineris
is / ea / id adlinitur
nōs adlinimur
vōs adliniminī
eī / eae / ea adlinuntur
Indicātīvus imperfectum
ego adlinēbar
tū adlinēbāris
is / ea / id adlinēbātur
nōs adlinēbāmur
vōs adlinēbāminī
eī / eae / ea adlinēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adlinar
tū adlinēris
is / ea / id adlinētur
nōs adlinēmur
vōs adlinēminī
eī / eae / ea adlinentur
Coniūnctīvus praesēns
ego adlinar
tū adlināris
is / ea / id adlinātur
nōs adlināmur
vōs adlināminī
eī / eae / ea adlinantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adlinerer
tū adlinerēris
is / ea / id adlinerētur
nōs adlinerēmur
vōs adlinerēminī
eī / eae / ea adlinerentur
Imperātīvus praesēns
tū adlinere
vōs adliniminī
Imperātīvus futūrum
tū adlinitor
is / ea / id adlinitor
eī / eae / ea adlinuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— adlinī
Īnfīnītīvus perfectum
— adlitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adlitum īrī
Participium perfectum
— adlitus
Participium futūrum
— adlinendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary