HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adlicio — definition

Conjugation of adlicio

Regular CEFR B1
[alˈlɪ.ki.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adliciō
tū adlicis
is / ea / id adlicit
nōs adlicimus
vōs adlicitis
eī / eae / ea adliciunt
Indicātīvus imperfectum
ego adliciēbam
tū adliciēbās
is / ea / id adliciēbat
nōs adliciēbāmus
vōs adliciēbātis
eī / eae / ea adliciēbant
Indicātīvus futūrum
ego adliciam
tū adliciēs
is / ea / id adliciet
nōs adliciēmus
vōs adliciētis
eī / eae / ea adlicient
Indicātīvus perfectum
ego adlē̆xī
tū adlē̆xistī
is / ea / id adlē̆xit
nōs adlē̆ximus
vōs adlē̆xistis
eī / eae / ea adlē̆xērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adlē̆xeram
tū adlē̆xerās
is / ea / id adlē̆xerat
nōs adlē̆xerāmus
vōs adlē̆xerātis
eī / eae / ea adlē̆xerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adlē̆xerō
tū adlē̆xeris
is / ea / id adlē̆xerit
nōs adlē̆xerimus
vōs adlē̆xeritis
eī / eae / ea adlē̆xerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adliciam
tū adliciās
is / ea / id adliciat
nōs adliciāmus
vōs adliciātis
eī / eae / ea adliciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adlicerem
tū adlicerēs
is / ea / id adliceret
nōs adlicerēmus
vōs adlicerētis
eī / eae / ea adlicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego adlē̆xerim
tū adlē̆xerīs
is / ea / id adlē̆xerit
nōs adlē̆xerīmus
vōs adlē̆xerītis
eī / eae / ea adlē̆xerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adlē̆xissem
tū adlē̆xissēs
is / ea / id adlē̆xisset
nōs adlē̆xissēmus
vōs adlē̆xissētis
eī / eae / ea adlē̆xissent
Imperātīvus praesēns
tū adlice
vōs adlicite
Imperātīvus futūrum
tū adlicitō
is / ea / id adlicitō
vōs adlicitōte
eī / eae / ea adliciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— adlicere
Īnfīnītīvus perfectum
— adlē̆xisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adlectūrum esse
Participium praesēns
— adliciēns
Participium futūrum
— adlectūrus
Gerundium (genitīvus)
— adliciendī
Gerundium (datīvus)
— adliciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— adliciendum
Gerundium (ablātīvus)
— adliciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— adlectum
Supīnum (ablātīvus)
— adlectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adlicior
tū adliceris
is / ea / id adlicitur
nōs adlicimur
vōs adliciminī
eī / eae / ea adliciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego adliciēbar
tū adliciēbāris
is / ea / id adliciēbātur
nōs adliciēbāmur
vōs adliciēbāminī
eī / eae / ea adliciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adliciar
tū adliciēris
is / ea / id adliciētur
nōs adliciēmur
vōs adliciēminī
eī / eae / ea adlicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego adliciar
tū adliciāris
is / ea / id adliciātur
nōs adliciāmur
vōs adliciāminī
eī / eae / ea adliciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adlicerer
tū adlicerēris
is / ea / id adlicerētur
nōs adlicerēmur
vōs adlicerēminī
eī / eae / ea adlicerentur
Imperātīvus praesēns
tū adlicere
vōs adliciminī
Imperātīvus futūrum
tū adlicitor
is / ea / id adlicitor
eī / eae / ea adliciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— adlicī
Īnfīnītīvus perfectum
— adlectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adlectum īrī
Participium perfectum
— adlectus
Participium futūrum
— adliciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary