HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adlevo — definition

Conjugation of adlevo

Regular CEFR B1
[ˈal.lɛ.woː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adlevō
tū adlevās
is / ea / id adlevat
nōs adlevāmus
vōs adlevātis
eī / eae / ea adlevant
Indicātīvus imperfectum
ego adlevābam
tū adlevābās
is / ea / id adlevābat
nōs adlevābāmus
vōs adlevābātis
eī / eae / ea adlevābant
Indicātīvus futūrum
ego adlevābō
tū adlevābis
is / ea / id adlevābit
nōs adlevābimus
vōs adlevābitis
eī / eae / ea adlevābunt
Indicātīvus perfectum
ego adlevāvī
tū adlevāvistī
is / ea / id adlevāvit
nōs adlevāvimus
vōs adlevāvistis
eī / eae / ea adlevāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adlevāveram
tū adlevāverās
is / ea / id adlevāverat
nōs adlevāverāmus
vōs adlevāverātis
eī / eae / ea adlevāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adlevāverō
tū adlevāveris
is / ea / id adlevāverit
nōs adlevāverimus
vōs adlevāveritis
eī / eae / ea adlevāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adlevem
tū adlevēs
is / ea / id adlevet
nōs adlevēmus
vōs adlevētis
eī / eae / ea adlevent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adlevārem
tū adlevārēs
is / ea / id adlevāret
nōs adlevārēmus
vōs adlevārētis
eī / eae / ea adlevārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adlevāverim
tū adlevāverīs
is / ea / id adlevāverit
nōs adlevāverīmus
vōs adlevāverītis
eī / eae / ea adlevāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adlevāvissem
tū adlevāvissēs
is / ea / id adlevāvisset
nōs adlevāvissēmus
vōs adlevāvissētis
eī / eae / ea adlevāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adlevā
vōs adlevāte
Imperātīvus futūrum
tū adlevātō
is / ea / id adlevātō
vōs adlevātōte
eī / eae / ea adlevantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adlevāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adlevāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adlevātūrum esse
Participium praesēns
— adlevāns
Participium futūrum
— adlevātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adlevandī
Gerundium (datīvus)
— adlevandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adlevandum
Gerundium (ablātīvus)
— adlevandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adlevātum
Supīnum (ablātīvus)
— adlevātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adlevor
tū adlevāris
is / ea / id adlevātur
nōs adlevāmur
vōs adlevāminī
eī / eae / ea adlevantur
Indicātīvus imperfectum
ego adlevābar
tū adlevābāris
is / ea / id adlevābātur
nōs adlevābāmur
vōs adlevābāminī
eī / eae / ea adlevābantur
Indicātīvus futūrum
ego adlevābor
tū adlevāberis
is / ea / id adlevābitur
nōs adlevābimur
vōs adlevābiminī
eī / eae / ea adlevābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adlever
tū adlevēris
is / ea / id adlevētur
nōs adlevēmur
vōs adlevēminī
eī / eae / ea adleventur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adlevārer
tū adlevārēris
is / ea / id adlevārētur
nōs adlevārēmur
vōs adlevārēminī
eī / eae / ea adlevārentur
Imperātīvus praesēns
tū adlevāre
vōs adlevāminī
Imperātīvus futūrum
tū adlevātor
is / ea / id adlevātor
eī / eae / ea adlevantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adlevārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adlevātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adlevātum īrī
Participium perfectum
— adlevātus
Participium futūrum
— adlevandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary