HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adlevio — definición

Conjugation of adlevio

Regular CEFR B1
/[alˈlɛ.wi.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adleviō
adleviās
is / ea / id adleviat
nōs adleviāmus
vōs adleviātis
eī / eae / ea adleviant
Indicātīvus imperfectum
ego adleviābam
adleviābās
is / ea / id adleviābat
nōs adleviābāmus
vōs adleviābātis
eī / eae / ea adleviābant
Indicātīvus futūrum
ego adleviābō
adleviābis
is / ea / id adleviābit
nōs adleviābimus
vōs adleviābitis
eī / eae / ea adleviābunt
Indicātīvus perfectum
ego adleviāvī
adleviāvistī
is / ea / id adleviāvit
nōs adleviāvimus
vōs adleviāvistis
eī / eae / ea adleviāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adleviāveram
adleviāverās
is / ea / id adleviāverat
nōs adleviāverāmus
vōs adleviāverātis
eī / eae / ea adleviāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adleviāverō
adleviāveris
is / ea / id adleviāverit
nōs adleviāverimus
vōs adleviāveritis
eī / eae / ea adleviāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adleviem
adleviēs
is / ea / id adleviet
nōs adleviēmus
vōs adleviētis
eī / eae / ea adlevient
Coniūnctīvus imperfectum
ego adleviārem
adleviārēs
is / ea / id adleviāret
nōs adleviārēmus
vōs adleviārētis
eī / eae / ea adleviārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adleviāverim
adleviāverīs
is / ea / id adleviāverit
nōs adleviāverīmus
vōs adleviāverītis
eī / eae / ea adleviāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adleviāvissem
adleviāvissēs
is / ea / id adleviāvisset
nōs adleviāvissēmus
vōs adleviāvissētis
eī / eae / ea adleviāvissent
Imperātīvus praesēns
adleviā
vōs adleviāte
Imperātīvus futūrum
adleviātō
is / ea / id adleviātō
vōs adleviātōte
eī / eae / ea adleviantō
Īnfīnītīvus praesēns
adleviāre
Īnfīnītīvus perfectum
adleviāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
adleviātūrum esse
Participium praesēns
adleviāns
Participium futūrum
adleviātūrus
Gerundium (genitīvus)
adleviandī
Gerundium (datīvus)
adleviandō
Gerundium (accūsātīvus)
adleviandum
Gerundium (ablātīvus)
adleviandō
Supīnum (accūsātīvus)
adleviātum
Supīnum (ablātīvus)
adleviātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adlevior
adleviāris
is / ea / id adleviātur
nōs adleviāmur
vōs adleviāminī
eī / eae / ea adleviantur
Indicātīvus imperfectum
ego adleviābar
adleviābāris
is / ea / id adleviābātur
nōs adleviābāmur
vōs adleviābāminī
eī / eae / ea adleviābantur
Indicātīvus futūrum
ego adleviābor
adleviāberis
is / ea / id adleviābitur
nōs adleviābimur
vōs adleviābiminī
eī / eae / ea adleviābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adlevier
adleviēris
is / ea / id adleviētur
nōs adleviēmur
vōs adleviēminī
eī / eae / ea adlevientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adleviārer
adleviārēris
is / ea / id adleviārētur
nōs adleviārēmur
vōs adleviārēminī
eī / eae / ea adleviārentur
Imperātīvus praesēns
adleviāre
vōs adleviāminī
Imperātīvus futūrum
adleviātor
is / ea / id adleviātor
eī / eae / ea adleviantor
Īnfīnītīvus praesēns
adleviārī
Īnfīnītīvus perfectum
adleviātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adleviātum īrī
Participium perfectum
adleviātus
Participium futūrum
adleviandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary