HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adlevio — definition

Conjugation of adlevio

Regular CEFR B1
[alˈlɛ.wi.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adleviō
tū adleviās
is / ea / id adleviat
nōs adleviāmus
vōs adleviātis
eī / eae / ea adleviant
Indicātīvus imperfectum
ego adleviābam
tū adleviābās
is / ea / id adleviābat
nōs adleviābāmus
vōs adleviābātis
eī / eae / ea adleviābant
Indicātīvus futūrum
ego adleviābō
tū adleviābis
is / ea / id adleviābit
nōs adleviābimus
vōs adleviābitis
eī / eae / ea adleviābunt
Indicātīvus perfectum
ego adleviāvī
tū adleviāvistī
is / ea / id adleviāvit
nōs adleviāvimus
vōs adleviāvistis
eī / eae / ea adleviāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adleviāveram
tū adleviāverās
is / ea / id adleviāverat
nōs adleviāverāmus
vōs adleviāverātis
eī / eae / ea adleviāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adleviāverō
tū adleviāveris
is / ea / id adleviāverit
nōs adleviāverimus
vōs adleviāveritis
eī / eae / ea adleviāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adleviem
tū adleviēs
is / ea / id adleviet
nōs adleviēmus
vōs adleviētis
eī / eae / ea adlevient
Coniūnctīvus imperfectum
ego adleviārem
tū adleviārēs
is / ea / id adleviāret
nōs adleviārēmus
vōs adleviārētis
eī / eae / ea adleviārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adleviāverim
tū adleviāverīs
is / ea / id adleviāverit
nōs adleviāverīmus
vōs adleviāverītis
eī / eae / ea adleviāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adleviāvissem
tū adleviāvissēs
is / ea / id adleviāvisset
nōs adleviāvissēmus
vōs adleviāvissētis
eī / eae / ea adleviāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adleviā
vōs adleviāte
Imperātīvus futūrum
tū adleviātō
is / ea / id adleviātō
vōs adleviātōte
eī / eae / ea adleviantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adleviāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adleviāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adleviātūrum esse
Participium praesēns
— adleviāns
Participium futūrum
— adleviātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adleviandī
Gerundium (datīvus)
— adleviandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adleviandum
Gerundium (ablātīvus)
— adleviandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adleviātum
Supīnum (ablātīvus)
— adleviātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adlevior
tū adleviāris
is / ea / id adleviātur
nōs adleviāmur
vōs adleviāminī
eī / eae / ea adleviantur
Indicātīvus imperfectum
ego adleviābar
tū adleviābāris
is / ea / id adleviābātur
nōs adleviābāmur
vōs adleviābāminī
eī / eae / ea adleviābantur
Indicātīvus futūrum
ego adleviābor
tū adleviāberis
is / ea / id adleviābitur
nōs adleviābimur
vōs adleviābiminī
eī / eae / ea adleviābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adlevier
tū adleviēris
is / ea / id adleviētur
nōs adleviēmur
vōs adleviēminī
eī / eae / ea adlevientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adleviārer
tū adleviārēris
is / ea / id adleviārētur
nōs adleviārēmur
vōs adleviārēminī
eī / eae / ea adleviārentur
Imperātīvus praesēns
tū adleviāre
vōs adleviāminī
Imperātīvus futūrum
tū adleviātor
is / ea / id adleviātor
eī / eae / ea adleviantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adleviārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adleviātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adleviātum īrī
Participium perfectum
— adleviātus
Participium futūrum
— adleviandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary