HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adlaboro — definition

Conjugation of adlaboro

Regular CEFR B2
[al.laˈboː.roː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adlabōrō
tū adlabōrās
is / ea / id adlabōrat
nōs adlabōrāmus
vōs adlabōrātis
eī / eae / ea adlabōrant
Indicātīvus imperfectum
ego adlabōrābam
tū adlabōrābās
is / ea / id adlabōrābat
nōs adlabōrābāmus
vōs adlabōrābātis
eī / eae / ea adlabōrābant
Indicātīvus futūrum
ego adlabōrābō
tū adlabōrābis
is / ea / id adlabōrābit
nōs adlabōrābimus
vōs adlabōrābitis
eī / eae / ea adlabōrābunt
Indicātīvus perfectum
ego adlabōrāvī
tū adlabōrāvistī
is / ea / id adlabōrāvit
nōs adlabōrāvimus
vōs adlabōrāvistis
eī / eae / ea adlabōrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adlabōrāveram
tū adlabōrāverās
is / ea / id adlabōrāverat
nōs adlabōrāverāmus
vōs adlabōrāverātis
eī / eae / ea adlabōrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adlabōrāverō
tū adlabōrāveris
is / ea / id adlabōrāverit
nōs adlabōrāverimus
vōs adlabōrāveritis
eī / eae / ea adlabōrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adlabōrem
tū adlabōrēs
is / ea / id adlabōret
nōs adlabōrēmus
vōs adlabōrētis
eī / eae / ea adlabōrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adlabōrārem
tū adlabōrārēs
is / ea / id adlabōrāret
nōs adlabōrārēmus
vōs adlabōrārētis
eī / eae / ea adlabōrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adlabōrāverim
tū adlabōrāverīs
is / ea / id adlabōrāverit
nōs adlabōrāverīmus
vōs adlabōrāverītis
eī / eae / ea adlabōrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adlabōrāvissem
tū adlabōrāvissēs
is / ea / id adlabōrāvisset
nōs adlabōrāvissēmus
vōs adlabōrāvissētis
eī / eae / ea adlabōrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adlabōrā
vōs adlabōrāte
Imperātīvus futūrum
tū adlabōrātō
is / ea / id adlabōrātō
vōs adlabōrātōte
eī / eae / ea adlabōrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adlabōrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adlabōrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adlabōrātūrum esse
Participium praesēns
— adlabōrāns
Participium futūrum
— adlabōrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adlabōrandī
Gerundium (datīvus)
— adlabōrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adlabōrandum
Gerundium (ablātīvus)
— adlabōrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adlabōrātum
Supīnum (ablātīvus)
— adlabōrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adlabōror
tū adlabōrāris
is / ea / id adlabōrātur
nōs adlabōrāmur
vōs adlabōrāminī
eī / eae / ea adlabōrantur
Indicātīvus imperfectum
ego adlabōrābar
tū adlabōrābāris
is / ea / id adlabōrābātur
nōs adlabōrābāmur
vōs adlabōrābāminī
eī / eae / ea adlabōrābantur
Indicātīvus futūrum
ego adlabōrābor
tū adlabōrāberis
is / ea / id adlabōrābitur
nōs adlabōrābimur
vōs adlabōrābiminī
eī / eae / ea adlabōrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adlabōrer
tū adlabōrēris
is / ea / id adlabōrētur
nōs adlabōrēmur
vōs adlabōrēminī
eī / eae / ea adlabōrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adlabōrārer
tū adlabōrārēris
is / ea / id adlabōrārētur
nōs adlabōrārēmur
vōs adlabōrārēminī
eī / eae / ea adlabōrārentur
Imperātīvus praesēns
tū adlabōrāre
vōs adlabōrāminī
Imperātīvus futūrum
tū adlabōrātor
is / ea / id adlabōrātor
eī / eae / ea adlabōrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adlabōrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adlabōrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adlabōrātum īrī
Participium perfectum
— adlabōrātus
Participium futūrum
— adlabōrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary