HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adlaboro — definición

Conjugation of adlaboro

Regular CEFR B2
/[al.laˈboː.roː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adlabōrō
adlabōrās
is / ea / id adlabōrat
nōs adlabōrāmus
vōs adlabōrātis
eī / eae / ea adlabōrant
Indicātīvus imperfectum
ego adlabōrābam
adlabōrābās
is / ea / id adlabōrābat
nōs adlabōrābāmus
vōs adlabōrābātis
eī / eae / ea adlabōrābant
Indicātīvus futūrum
ego adlabōrābō
adlabōrābis
is / ea / id adlabōrābit
nōs adlabōrābimus
vōs adlabōrābitis
eī / eae / ea adlabōrābunt
Indicātīvus perfectum
ego adlabōrāvī
adlabōrāvistī
is / ea / id adlabōrāvit
nōs adlabōrāvimus
vōs adlabōrāvistis
eī / eae / ea adlabōrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adlabōrāveram
adlabōrāverās
is / ea / id adlabōrāverat
nōs adlabōrāverāmus
vōs adlabōrāverātis
eī / eae / ea adlabōrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adlabōrāverō
adlabōrāveris
is / ea / id adlabōrāverit
nōs adlabōrāverimus
vōs adlabōrāveritis
eī / eae / ea adlabōrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adlabōrem
adlabōrēs
is / ea / id adlabōret
nōs adlabōrēmus
vōs adlabōrētis
eī / eae / ea adlabōrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adlabōrārem
adlabōrārēs
is / ea / id adlabōrāret
nōs adlabōrārēmus
vōs adlabōrārētis
eī / eae / ea adlabōrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adlabōrāverim
adlabōrāverīs
is / ea / id adlabōrāverit
nōs adlabōrāverīmus
vōs adlabōrāverītis
eī / eae / ea adlabōrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adlabōrāvissem
adlabōrāvissēs
is / ea / id adlabōrāvisset
nōs adlabōrāvissēmus
vōs adlabōrāvissētis
eī / eae / ea adlabōrāvissent
Imperātīvus praesēns
adlabōrā
vōs adlabōrāte
Imperātīvus futūrum
adlabōrātō
is / ea / id adlabōrātō
vōs adlabōrātōte
eī / eae / ea adlabōrantō
Īnfīnītīvus praesēns
adlabōrāre
Īnfīnītīvus perfectum
adlabōrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
adlabōrātūrum esse
Participium praesēns
adlabōrāns
Participium futūrum
adlabōrātūrus
Gerundium (genitīvus)
adlabōrandī
Gerundium (datīvus)
adlabōrandō
Gerundium (accūsātīvus)
adlabōrandum
Gerundium (ablātīvus)
adlabōrandō
Supīnum (accūsātīvus)
adlabōrātum
Supīnum (ablātīvus)
adlabōrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adlabōror
adlabōrāris
is / ea / id adlabōrātur
nōs adlabōrāmur
vōs adlabōrāminī
eī / eae / ea adlabōrantur
Indicātīvus imperfectum
ego adlabōrābar
adlabōrābāris
is / ea / id adlabōrābātur
nōs adlabōrābāmur
vōs adlabōrābāminī
eī / eae / ea adlabōrābantur
Indicātīvus futūrum
ego adlabōrābor
adlabōrāberis
is / ea / id adlabōrābitur
nōs adlabōrābimur
vōs adlabōrābiminī
eī / eae / ea adlabōrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adlabōrer
adlabōrēris
is / ea / id adlabōrētur
nōs adlabōrēmur
vōs adlabōrēminī
eī / eae / ea adlabōrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adlabōrārer
adlabōrārēris
is / ea / id adlabōrārētur
nōs adlabōrārēmur
vōs adlabōrārēminī
eī / eae / ea adlabōrārentur
Imperātīvus praesēns
adlabōrāre
vōs adlabōrāminī
Imperātīvus futūrum
adlabōrātor
is / ea / id adlabōrātor
eī / eae / ea adlabōrantor
Īnfīnītīvus praesēns
adlabōrārī
Īnfīnītīvus perfectum
adlabōrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adlabōrātum īrī
Participium perfectum
adlabōrātus
Participium futūrum
adlabōrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary