HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adjuvo — definition

Conjugation of adjuvo

Regular CEFR B1
[ˈad.jʊ.woː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adjuvō
tū adjuvās
is / ea / id adjuvat
nōs adjuvāmus
vōs adjuvātis
eī / eae / ea adjuvant
Indicātīvus imperfectum
ego adjuvābam
tū adjuvābās
is / ea / id adjuvābat
nōs adjuvābāmus
vōs adjuvābātis
eī / eae / ea adjuvābant
Indicātīvus futūrum
ego adjuvābō
tū adjuvābis
is / ea / id adjuvābit
nōs adjuvābimus
vōs adjuvābitis
eī / eae / ea adjuvābunt
Indicātīvus perfectum
ego adjūvī
tū adjūvistī
is / ea / id adjūvit
nōs adjūvimus
vōs adjūvistis
eī / eae / ea adjūvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adjūveram
tū adjūverās
is / ea / id adjūverat
nōs adjūverāmus
vōs adjūverātis
eī / eae / ea adjūverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adjūverō
tū adjūveris
is / ea / id adjūverit
nōs adjūverimus
vōs adjūveritis
eī / eae / ea adjūverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adjuvem
tū adjuvēs
is / ea / id adjuvet
nōs adjuvēmus
vōs adjuvētis
eī / eae / ea adjuvent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adjuvārem
tū adjuvārēs
is / ea / id adjuvāret
nōs adjuvārēmus
vōs adjuvārētis
eī / eae / ea adjuvārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adjūverim
tū adjūverīs
is / ea / id adjūverit
nōs adjūverīmus
vōs adjūverītis
eī / eae / ea adjūverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adjūvissem
tū adjūvissēs
is / ea / id adjūvisset
nōs adjūvissēmus
vōs adjūvissētis
eī / eae / ea adjūvissent
Imperātīvus praesēns
tū adjuvā
vōs adjuvāte
Imperātīvus futūrum
tū adjuvātō
is / ea / id adjuvātō
vōs adjuvātōte
eī / eae / ea adjuvantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adjuvāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adjūvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adjūtūrum esse
Participium praesēns
— adjuvāns
Participium futūrum
— adjūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— adjuvandī
Gerundium (datīvus)
— adjuvandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adjuvandum
Gerundium (ablātīvus)
— adjuvandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adjūtum
Supīnum (ablātīvus)
— adjūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adjuvor
tū adjuvāris
is / ea / id adjuvātur
nōs adjuvāmur
vōs adjuvāminī
eī / eae / ea adjuvantur
Indicātīvus imperfectum
ego adjuvābar
tū adjuvābāris
is / ea / id adjuvābātur
nōs adjuvābāmur
vōs adjuvābāminī
eī / eae / ea adjuvābantur
Indicātīvus futūrum
ego adjuvābor
tū adjuvāberis
is / ea / id adjuvābitur
nōs adjuvābimur
vōs adjuvābiminī
eī / eae / ea adjuvābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adjuver
tū adjuvēris
is / ea / id adjuvētur
nōs adjuvēmur
vōs adjuvēminī
eī / eae / ea adjuventur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adjuvārer
tū adjuvārēris
is / ea / id adjuvārētur
nōs adjuvārēmur
vōs adjuvārēminī
eī / eae / ea adjuvārentur
Imperātīvus praesēns
tū adjuvāre
vōs adjuvāminī
Imperātīvus futūrum
tū adjuvātor
is / ea / id adjuvātor
eī / eae / ea adjuvantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adjuvārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adjūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adjūtum īrī
Participium perfectum
— adjūtus
Participium futūrum
— adjuvandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary