HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adjuro — definition

Conjugation of adjuro

Regular CEFR B1
[ˈad.jʊ.roː]

to adjure Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adjurō
tū adjurās
is / ea / id adjurat
nōs adjurāmus
vōs adjurātis
eī / eae / ea adjurant
Indicātīvus imperfectum
ego adjurābam
tū adjurābās
is / ea / id adjurābat
nōs adjurābāmus
vōs adjurābātis
eī / eae / ea adjurābant
Indicātīvus futūrum
ego adjurābō
tū adjurābis
is / ea / id adjurābit
nōs adjurābimus
vōs adjurābitis
eī / eae / ea adjurābunt
Indicātīvus perfectum
ego adjurāvī
tū adjurāvistī
is / ea / id adjurāvit
nōs adjurāvimus
vōs adjurāvistis
eī / eae / ea adjurāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adjurāveram
tū adjurāverās
is / ea / id adjurāverat
nōs adjurāverāmus
vōs adjurāverātis
eī / eae / ea adjurāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adjurāverō
tū adjurāveris
is / ea / id adjurāverit
nōs adjurāverimus
vōs adjurāveritis
eī / eae / ea adjurāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adjurem
tū adjurēs
is / ea / id adjuret
nōs adjurēmus
vōs adjurētis
eī / eae / ea adjurent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adjurārem
tū adjurārēs
is / ea / id adjurāret
nōs adjurārēmus
vōs adjurārētis
eī / eae / ea adjurārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adjurāverim
tū adjurāverīs
is / ea / id adjurāverit
nōs adjurāverīmus
vōs adjurāverītis
eī / eae / ea adjurāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adjurāvissem
tū adjurāvissēs
is / ea / id adjurāvisset
nōs adjurāvissēmus
vōs adjurāvissētis
eī / eae / ea adjurāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adjurā
vōs adjurāte
Imperātīvus futūrum
tū adjurātō
is / ea / id adjurātō
vōs adjurātōte
eī / eae / ea adjurantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adjurāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adjurāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adjurātūrum esse
Participium praesēns
— adjurāns
Participium futūrum
— adjurātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adjurandī
Gerundium (datīvus)
— adjurandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adjurandum
Gerundium (ablātīvus)
— adjurandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adjurātum
Supīnum (ablātīvus)
— adjurātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adjuror
tū adjurāris
is / ea / id adjurātur
nōs adjurāmur
vōs adjurāminī
eī / eae / ea adjurantur
Indicātīvus imperfectum
ego adjurābar
tū adjurābāris
is / ea / id adjurābātur
nōs adjurābāmur
vōs adjurābāminī
eī / eae / ea adjurābantur
Indicātīvus futūrum
ego adjurābor
tū adjurāberis
is / ea / id adjurābitur
nōs adjurābimur
vōs adjurābiminī
eī / eae / ea adjurābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adjurer
tū adjurēris
is / ea / id adjurētur
nōs adjurēmur
vōs adjurēminī
eī / eae / ea adjurentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adjurārer
tū adjurārēris
is / ea / id adjurārētur
nōs adjurārēmur
vōs adjurārēminī
eī / eae / ea adjurārentur
Imperātīvus praesēns
tū adjurāre
vōs adjurāminī
Imperātīvus futūrum
tū adjurātor
is / ea / id adjurātor
eī / eae / ea adjurantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adjurārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adjurātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adjurātum īrī
Participium perfectum
— adjurātus
Participium futūrum
— adjurandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary