HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adjuero — definition

Conjugation of adjuero

Regular CEFR B1
[adˈju.ɛ.roː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adjuerō
tū adjuerās
is / ea / id adjuerat
nōs adjuerāmus
vōs adjuerātis
eī / eae / ea adjuerant
Indicātīvus imperfectum
ego adjuerābam
tū adjuerābās
is / ea / id adjuerābat
nōs adjuerābāmus
vōs adjuerābātis
eī / eae / ea adjuerābant
Indicātīvus futūrum
ego adjuerābō
tū adjuerābis
is / ea / id adjuerābit
nōs adjuerābimus
vōs adjuerābitis
eī / eae / ea adjuerābunt
Indicātīvus perfectum
ego adjuerāvī
tū adjuerāvistī
is / ea / id adjuerāvit
nōs adjuerāvimus
vōs adjuerāvistis
eī / eae / ea adjuerāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adjuerāveram
tū adjuerāverās
is / ea / id adjuerāverat
nōs adjuerāverāmus
vōs adjuerāverātis
eī / eae / ea adjuerāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adjuerāverō
tū adjuerāveris
is / ea / id adjuerāverit
nōs adjuerāverimus
vōs adjuerāveritis
eī / eae / ea adjuerāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adjuerem
tū adjuerēs
is / ea / id adjueret
nōs adjuerēmus
vōs adjuerētis
eī / eae / ea adjuerent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adjuerārem
tū adjuerārēs
is / ea / id adjuerāret
nōs adjuerārēmus
vōs adjuerārētis
eī / eae / ea adjuerārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adjuerāverim
tū adjuerāverīs
is / ea / id adjuerāverit
nōs adjuerāverīmus
vōs adjuerāverītis
eī / eae / ea adjuerāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adjuerāvissem
tū adjuerāvissēs
is / ea / id adjuerāvisset
nōs adjuerāvissēmus
vōs adjuerāvissētis
eī / eae / ea adjuerāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adjuerā
vōs adjuerāte
Imperātīvus futūrum
tū adjuerātō
is / ea / id adjuerātō
vōs adjuerātōte
eī / eae / ea adjuerantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adjuerāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adjuerāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adjuerātūrum esse
Participium praesēns
— adjuerāns
Participium futūrum
— adjuerātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adjuerandī
Gerundium (datīvus)
— adjuerandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adjuerandum
Gerundium (ablātīvus)
— adjuerandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adjuerātum
Supīnum (ablātīvus)
— adjuerātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adjueror
tū adjuerāris
is / ea / id adjuerātur
nōs adjuerāmur
vōs adjuerāminī
eī / eae / ea adjuerantur
Indicātīvus imperfectum
ego adjuerābar
tū adjuerābāris
is / ea / id adjuerābātur
nōs adjuerābāmur
vōs adjuerābāminī
eī / eae / ea adjuerābantur
Indicātīvus futūrum
ego adjuerābor
tū adjuerāberis
is / ea / id adjuerābitur
nōs adjuerābimur
vōs adjuerābiminī
eī / eae / ea adjuerābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adjuerer
tū adjuerēris
is / ea / id adjuerētur
nōs adjuerēmur
vōs adjuerēminī
eī / eae / ea adjuerentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adjuerārer
tū adjuerārēris
is / ea / id adjuerārētur
nōs adjuerārēmur
vōs adjuerārēminī
eī / eae / ea adjuerārentur
Imperātīvus praesēns
tū adjuerāre
vōs adjuerāminī
Imperātīvus futūrum
tū adjuerātor
is / ea / id adjuerātor
eī / eae / ea adjuerantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adjuerārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adjuerātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adjuerātum īrī
Participium perfectum
— adjuerātus
Participium futūrum
— adjuerandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary