Conjugation of adiuto
/[adˈjuː.toː]/dative/ablative masculine/neuter singular of adiūtus Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adiūtō |
| tū | adiūtās |
| is / ea / id | adiūtat |
| nōs | adiūtāmus |
| vōs | adiūtātis |
| eī / eae / ea | adiūtant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | adiūtābam |
| tū | adiūtābās |
| is / ea / id | adiūtābat |
| nōs | adiūtābāmus |
| vōs | adiūtābātis |
| eī / eae / ea | adiūtābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | adiūtābō |
| tū | adiūtābis |
| is / ea / id | adiūtābit |
| nōs | adiūtābimus |
| vōs | adiūtābitis |
| eī / eae / ea | adiūtābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | adiūtāvī |
| tū | adiūtāvistī |
| is / ea / id | adiūtāvit |
| nōs | adiūtāvimus |
| vōs | adiūtāvistis |
| eī / eae / ea | adiūtāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | adiūtāveram |
| tū | adiūtāverās |
| is / ea / id | adiūtāverat |
| nōs | adiūtāverāmus |
| vōs | adiūtāverātis |
| eī / eae / ea | adiūtāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | adiūtāverō |
| tū | adiūtāveris |
| is / ea / id | adiūtāverit |
| nōs | adiūtāverimus |
| vōs | adiūtāveritis |
| eī / eae / ea | adiūtāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | adiūtem |
| tū | adiūtēs |
| is / ea / id | adiūtet |
| nōs | adiūtēmus |
| vōs | adiūtētis |
| eī / eae / ea | adiūtent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adiūtārem |
| tū | adiūtārēs |
| is / ea / id | adiūtāret |
| nōs | adiūtārēmus |
| vōs | adiūtārētis |
| eī / eae / ea | adiūtārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | adiūtāverim |
| tū | adiūtāverīs |
| is / ea / id | adiūtāverit |
| nōs | adiūtāverīmus |
| vōs | adiūtāverītis |
| eī / eae / ea | adiūtāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | adiūtāvissem |
| tū | adiūtāvissēs |
| is / ea / id | adiūtāvisset |
| nōs | adiūtāvissēmus |
| vōs | adiūtāvissētis |
| eī / eae / ea | adiūtāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | adiūtā |
| vōs | adiūtāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | adiūtātō |
| is / ea / id | adiūtātō |
| vōs | adiūtātōte |
| eī / eae / ea | adiūtantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | adiūtāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adiūtāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adiūtātūrum esse |
Participium praesēns
| — | adiūtāns |
Participium futūrum
| — | adiūtātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | adiūtandī |
Gerundium (datīvus)
| — | adiūtandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | adiūtandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | adiūtandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | adiūtātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | adiūtātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adiūtor |
| tū | adiūtāris |
| is / ea / id | adiūtātur |
| nōs | adiūtāmur |
| vōs | adiūtāminī |
| eī / eae / ea | adiūtantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | adiūtābar |
| tū | adiūtābāris |
| is / ea / id | adiūtābātur |
| nōs | adiūtābāmur |
| vōs | adiūtābāminī |
| eī / eae / ea | adiūtābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | adiūtābor |
| tū | adiūtāberis |
| is / ea / id | adiūtābitur |
| nōs | adiūtābimur |
| vōs | adiūtābiminī |
| eī / eae / ea | adiūtābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | adiūter |
| tū | adiūtēris |
| is / ea / id | adiūtētur |
| nōs | adiūtēmur |
| vōs | adiūtēminī |
| eī / eae / ea | adiūtentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adiūtārer |
| tū | adiūtārēris |
| is / ea / id | adiūtārētur |
| nōs | adiūtārēmur |
| vōs | adiūtārēminī |
| eī / eae / ea | adiūtārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | adiūtāre |
| vōs | adiūtāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | adiūtātor |
| is / ea / id | adiūtātor |
| eī / eae / ea | adiūtantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | adiūtārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adiūtātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adiūtātum īrī |
Participium perfectum
| — | adiūtātus |
Participium futūrum
| — | adiūtandus |