HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adiuto — definition

Conjugation of adiuto

Regular CEFR B1
[adˈjuː.toː]

dative/ablative masculine/neuter singular of adiūtus Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adiūtō
tū adiūtās
is / ea / id adiūtat
nōs adiūtāmus
vōs adiūtātis
eī / eae / ea adiūtant
Indicātīvus imperfectum
ego adiūtābam
tū adiūtābās
is / ea / id adiūtābat
nōs adiūtābāmus
vōs adiūtābātis
eī / eae / ea adiūtābant
Indicātīvus futūrum
ego adiūtābō
tū adiūtābis
is / ea / id adiūtābit
nōs adiūtābimus
vōs adiūtābitis
eī / eae / ea adiūtābunt
Indicātīvus perfectum
ego adiūtāvī
tū adiūtāvistī
is / ea / id adiūtāvit
nōs adiūtāvimus
vōs adiūtāvistis
eī / eae / ea adiūtāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adiūtāveram
tū adiūtāverās
is / ea / id adiūtāverat
nōs adiūtāverāmus
vōs adiūtāverātis
eī / eae / ea adiūtāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adiūtāverō
tū adiūtāveris
is / ea / id adiūtāverit
nōs adiūtāverimus
vōs adiūtāveritis
eī / eae / ea adiūtāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adiūtem
tū adiūtēs
is / ea / id adiūtet
nōs adiūtēmus
vōs adiūtētis
eī / eae / ea adiūtent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adiūtārem
tū adiūtārēs
is / ea / id adiūtāret
nōs adiūtārēmus
vōs adiūtārētis
eī / eae / ea adiūtārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adiūtāverim
tū adiūtāverīs
is / ea / id adiūtāverit
nōs adiūtāverīmus
vōs adiūtāverītis
eī / eae / ea adiūtāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adiūtāvissem
tū adiūtāvissēs
is / ea / id adiūtāvisset
nōs adiūtāvissēmus
vōs adiūtāvissētis
eī / eae / ea adiūtāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adiūtā
vōs adiūtāte
Imperātīvus futūrum
tū adiūtātō
is / ea / id adiūtātō
vōs adiūtātōte
eī / eae / ea adiūtantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adiūtāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adiūtāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adiūtātūrum esse
Participium praesēns
— adiūtāns
Participium futūrum
— adiūtātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adiūtandī
Gerundium (datīvus)
— adiūtandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adiūtandum
Gerundium (ablātīvus)
— adiūtandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adiūtātum
Supīnum (ablātīvus)
— adiūtātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adiūtor
tū adiūtāris
is / ea / id adiūtātur
nōs adiūtāmur
vōs adiūtāminī
eī / eae / ea adiūtantur
Indicātīvus imperfectum
ego adiūtābar
tū adiūtābāris
is / ea / id adiūtābātur
nōs adiūtābāmur
vōs adiūtābāminī
eī / eae / ea adiūtābantur
Indicātīvus futūrum
ego adiūtābor
tū adiūtāberis
is / ea / id adiūtābitur
nōs adiūtābimur
vōs adiūtābiminī
eī / eae / ea adiūtābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adiūter
tū adiūtēris
is / ea / id adiūtētur
nōs adiūtēmur
vōs adiūtēminī
eī / eae / ea adiūtentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adiūtārer
tū adiūtārēris
is / ea / id adiūtārētur
nōs adiūtārēmur
vōs adiūtārēminī
eī / eae / ea adiūtārentur
Imperātīvus praesēns
tū adiūtāre
vōs adiūtāminī
Imperātīvus futūrum
tū adiūtātor
is / ea / id adiūtātor
eī / eae / ea adiūtantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adiūtārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adiūtātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adiūtātum īrī
Participium perfectum
— adiūtātus
Participium futūrum
— adiūtandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary