HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adiuro — definition

Conjugation of adiuro

Regular CEFR B1
[adˈjuː.roː]

to swear to, confirm by an oath; swear in addition to Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adiūrō
tū adiūrās
is / ea / id adiūrat
nōs adiūrāmus
vōs adiūrātis
eī / eae / ea adiūrant
Indicātīvus imperfectum
ego adiūrābam
tū adiūrābās
is / ea / id adiūrābat
nōs adiūrābāmus
vōs adiūrābātis
eī / eae / ea adiūrābant
Indicātīvus futūrum
ego adiūrābō
tū adiūrābis
is / ea / id adiūrābit
nōs adiūrābimus
vōs adiūrābitis
eī / eae / ea adiūrābunt
Indicātīvus perfectum
ego adiūrāvī
tū adiūrāvistī
is / ea / id adiūrāvit
nōs adiūrāvimus
vōs adiūrāvistis
eī / eae / ea adiūrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adiūrāveram
tū adiūrāverās
is / ea / id adiūrāverat
nōs adiūrāverāmus
vōs adiūrāverātis
eī / eae / ea adiūrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adiūrāverō
tū adiūrāveris
is / ea / id adiūrāverit
nōs adiūrāverimus
vōs adiūrāveritis
eī / eae / ea adiūrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adiūrem
tū adiūrēs
is / ea / id adiūret
nōs adiūrēmus
vōs adiūrētis
eī / eae / ea adiūrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adiūrārem
tū adiūrārēs
is / ea / id adiūrāret
nōs adiūrārēmus
vōs adiūrārētis
eī / eae / ea adiūrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adiūrāverim
tū adiūrāverīs
is / ea / id adiūrāverit
nōs adiūrāverīmus
vōs adiūrāverītis
eī / eae / ea adiūrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adiūrāvissem
tū adiūrāvissēs
is / ea / id adiūrāvisset
nōs adiūrāvissēmus
vōs adiūrāvissētis
eī / eae / ea adiūrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adiūrā
vōs adiūrāte
Imperātīvus futūrum
tū adiūrātō
is / ea / id adiūrātō
vōs adiūrātōte
eī / eae / ea adiūrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adiūrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adiūrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adiūrātūrum esse
Participium praesēns
— adiūrāns
Participium futūrum
— adiūrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adiūrandī
Gerundium (datīvus)
— adiūrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adiūrandum
Gerundium (ablātīvus)
— adiūrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adiūrātum
Supīnum (ablātīvus)
— adiūrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adiūror
tū adiūrāris
is / ea / id adiūrātur
nōs adiūrāmur
vōs adiūrāminī
eī / eae / ea adiūrantur
Indicātīvus imperfectum
ego adiūrābar
tū adiūrābāris
is / ea / id adiūrābātur
nōs adiūrābāmur
vōs adiūrābāminī
eī / eae / ea adiūrābantur
Indicātīvus futūrum
ego adiūrābor
tū adiūrāberis
is / ea / id adiūrābitur
nōs adiūrābimur
vōs adiūrābiminī
eī / eae / ea adiūrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adiūrer
tū adiūrēris
is / ea / id adiūrētur
nōs adiūrēmur
vōs adiūrēminī
eī / eae / ea adiūrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adiūrārer
tū adiūrārēris
is / ea / id adiūrārētur
nōs adiūrārēmur
vōs adiūrārēminī
eī / eae / ea adiūrārentur
Imperātīvus praesēns
tū adiūrāre
vōs adiūrāminī
Imperātīvus futūrum
tū adiūrātor
is / ea / id adiūrātor
eī / eae / ea adiūrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adiūrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adiūrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adiūrātum īrī
Participium perfectum
— adiūrātus
Participium futūrum
— adiūrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary