HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adiugo — definition

Conjugation of adiugo

Regular CEFR B1
[ˈad.jʊ.ɡoː]

to yoke (together); to fasten, unite Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adiugō
tū adiugās
is / ea / id adiugat
nōs adiugāmus
vōs adiugātis
eī / eae / ea adiugant
Indicātīvus imperfectum
ego adiugābam
tū adiugābās
is / ea / id adiugābat
nōs adiugābāmus
vōs adiugābātis
eī / eae / ea adiugābant
Indicātīvus futūrum
ego adiugābō
tū adiugābis
is / ea / id adiugābit
nōs adiugābimus
vōs adiugābitis
eī / eae / ea adiugābunt
Indicātīvus perfectum
ego adiugāvī
tū adiugāvistī
is / ea / id adiugāvit
nōs adiugāvimus
vōs adiugāvistis
eī / eae / ea adiugāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adiugāveram
tū adiugāverās
is / ea / id adiugāverat
nōs adiugāverāmus
vōs adiugāverātis
eī / eae / ea adiugāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adiugāverō
tū adiugāveris
is / ea / id adiugāverit
nōs adiugāverimus
vōs adiugāveritis
eī / eae / ea adiugāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adiugem
tū adiugēs
is / ea / id adiuget
nōs adiugēmus
vōs adiugētis
eī / eae / ea adiugent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adiugārem
tū adiugārēs
is / ea / id adiugāret
nōs adiugārēmus
vōs adiugārētis
eī / eae / ea adiugārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adiugāverim
tū adiugāverīs
is / ea / id adiugāverit
nōs adiugāverīmus
vōs adiugāverītis
eī / eae / ea adiugāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adiugāvissem
tū adiugāvissēs
is / ea / id adiugāvisset
nōs adiugāvissēmus
vōs adiugāvissētis
eī / eae / ea adiugāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adiugā
vōs adiugāte
Imperātīvus futūrum
tū adiugātō
is / ea / id adiugātō
vōs adiugātōte
eī / eae / ea adiugantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adiugāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adiugāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adiugātūrum esse
Participium praesēns
— adiugāns
Participium futūrum
— adiugātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adiugandī
Gerundium (datīvus)
— adiugandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adiugandum
Gerundium (ablātīvus)
— adiugandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adiugātum
Supīnum (ablātīvus)
— adiugātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adiugor
tū adiugāris
is / ea / id adiugātur
nōs adiugāmur
vōs adiugāminī
eī / eae / ea adiugantur
Indicātīvus imperfectum
ego adiugābar
tū adiugābāris
is / ea / id adiugābātur
nōs adiugābāmur
vōs adiugābāminī
eī / eae / ea adiugābantur
Indicātīvus futūrum
ego adiugābor
tū adiugāberis
is / ea / id adiugābitur
nōs adiugābimur
vōs adiugābiminī
eī / eae / ea adiugābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adiuger
tū adiugēris
is / ea / id adiugētur
nōs adiugēmur
vōs adiugēminī
eī / eae / ea adiugentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adiugārer
tū adiugārēris
is / ea / id adiugārētur
nōs adiugārēmur
vōs adiugārēminī
eī / eae / ea adiugārentur
Imperātīvus praesēns
tū adiugāre
vōs adiugāminī
Imperātīvus futūrum
tū adiugātor
is / ea / id adiugātor
eī / eae / ea adiugantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adiugārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adiugātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adiugātum īrī
Participium perfectum
— adiugātus
Participium futūrum
— adiugandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary