HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adiuero — definición

Conjugation of adiuero

Regular CEFR B1
/[adˈju.ɛ.roː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adiuerō
adiuerās
is / ea / id adiuerat
nōs adiuerāmus
vōs adiuerātis
eī / eae / ea adiuerant
Indicātīvus imperfectum
ego adiuerābam
adiuerābās
is / ea / id adiuerābat
nōs adiuerābāmus
vōs adiuerābātis
eī / eae / ea adiuerābant
Indicātīvus futūrum
ego adiuerābō
adiuerābis
is / ea / id adiuerābit
nōs adiuerābimus
vōs adiuerābitis
eī / eae / ea adiuerābunt
Indicātīvus perfectum
ego adiuerāvī
adiuerāvistī
is / ea / id adiuerāvit
nōs adiuerāvimus
vōs adiuerāvistis
eī / eae / ea adiuerāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adiuerāveram
adiuerāverās
is / ea / id adiuerāverat
nōs adiuerāverāmus
vōs adiuerāverātis
eī / eae / ea adiuerāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adiuerāverō
adiuerāveris
is / ea / id adiuerāverit
nōs adiuerāverimus
vōs adiuerāveritis
eī / eae / ea adiuerāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adiuerem
adiuerēs
is / ea / id adiueret
nōs adiuerēmus
vōs adiuerētis
eī / eae / ea adiuerent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adiuerārem
adiuerārēs
is / ea / id adiuerāret
nōs adiuerārēmus
vōs adiuerārētis
eī / eae / ea adiuerārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adiuerāverim
adiuerāverīs
is / ea / id adiuerāverit
nōs adiuerāverīmus
vōs adiuerāverītis
eī / eae / ea adiuerāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adiuerāvissem
adiuerāvissēs
is / ea / id adiuerāvisset
nōs adiuerāvissēmus
vōs adiuerāvissētis
eī / eae / ea adiuerāvissent
Imperātīvus praesēns
adiuerā
vōs adiuerāte
Imperātīvus futūrum
adiuerātō
is / ea / id adiuerātō
vōs adiuerātōte
eī / eae / ea adiuerantō
Īnfīnītīvus praesēns
adiuerāre
Īnfīnītīvus perfectum
adiuerāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
adiuerātūrum esse
Participium praesēns
adiuerāns
Participium futūrum
adiuerātūrus
Gerundium (genitīvus)
adiuerandī
Gerundium (datīvus)
adiuerandō
Gerundium (accūsātīvus)
adiuerandum
Gerundium (ablātīvus)
adiuerandō
Supīnum (accūsātīvus)
adiuerātum
Supīnum (ablātīvus)
adiuerātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adiueror
adiuerāris
is / ea / id adiuerātur
nōs adiuerāmur
vōs adiuerāminī
eī / eae / ea adiuerantur
Indicātīvus imperfectum
ego adiuerābar
adiuerābāris
is / ea / id adiuerābātur
nōs adiuerābāmur
vōs adiuerābāminī
eī / eae / ea adiuerābantur
Indicātīvus futūrum
ego adiuerābor
adiuerāberis
is / ea / id adiuerābitur
nōs adiuerābimur
vōs adiuerābiminī
eī / eae / ea adiuerābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adiuerer
adiuerēris
is / ea / id adiuerētur
nōs adiuerēmur
vōs adiuerēminī
eī / eae / ea adiuerentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adiuerārer
adiuerārēris
is / ea / id adiuerārētur
nōs adiuerārēmur
vōs adiuerārēminī
eī / eae / ea adiuerārentur
Imperātīvus praesēns
adiuerāre
vōs adiuerāminī
Imperātīvus futūrum
adiuerātor
is / ea / id adiuerātor
eī / eae / ea adiuerantor
Īnfīnītīvus praesēns
adiuerārī
Īnfīnītīvus perfectum
adiuerātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adiuerātum īrī
Participium perfectum
adiuerātus
Participium futūrum
adiuerandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary