HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adiuero — definition

Conjugation of adiuero

Regular CEFR B1
[adˈju.ɛ.roː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adiuerō
tū adiuerās
is / ea / id adiuerat
nōs adiuerāmus
vōs adiuerātis
eī / eae / ea adiuerant
Indicātīvus imperfectum
ego adiuerābam
tū adiuerābās
is / ea / id adiuerābat
nōs adiuerābāmus
vōs adiuerābātis
eī / eae / ea adiuerābant
Indicātīvus futūrum
ego adiuerābō
tū adiuerābis
is / ea / id adiuerābit
nōs adiuerābimus
vōs adiuerābitis
eī / eae / ea adiuerābunt
Indicātīvus perfectum
ego adiuerāvī
tū adiuerāvistī
is / ea / id adiuerāvit
nōs adiuerāvimus
vōs adiuerāvistis
eī / eae / ea adiuerāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adiuerāveram
tū adiuerāverās
is / ea / id adiuerāverat
nōs adiuerāverāmus
vōs adiuerāverātis
eī / eae / ea adiuerāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adiuerāverō
tū adiuerāveris
is / ea / id adiuerāverit
nōs adiuerāverimus
vōs adiuerāveritis
eī / eae / ea adiuerāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adiuerem
tū adiuerēs
is / ea / id adiueret
nōs adiuerēmus
vōs adiuerētis
eī / eae / ea adiuerent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adiuerārem
tū adiuerārēs
is / ea / id adiuerāret
nōs adiuerārēmus
vōs adiuerārētis
eī / eae / ea adiuerārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adiuerāverim
tū adiuerāverīs
is / ea / id adiuerāverit
nōs adiuerāverīmus
vōs adiuerāverītis
eī / eae / ea adiuerāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adiuerāvissem
tū adiuerāvissēs
is / ea / id adiuerāvisset
nōs adiuerāvissēmus
vōs adiuerāvissētis
eī / eae / ea adiuerāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adiuerā
vōs adiuerāte
Imperātīvus futūrum
tū adiuerātō
is / ea / id adiuerātō
vōs adiuerātōte
eī / eae / ea adiuerantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adiuerāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adiuerāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adiuerātūrum esse
Participium praesēns
— adiuerāns
Participium futūrum
— adiuerātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adiuerandī
Gerundium (datīvus)
— adiuerandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adiuerandum
Gerundium (ablātīvus)
— adiuerandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adiuerātum
Supīnum (ablātīvus)
— adiuerātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adiueror
tū adiuerāris
is / ea / id adiuerātur
nōs adiuerāmur
vōs adiuerāminī
eī / eae / ea adiuerantur
Indicātīvus imperfectum
ego adiuerābar
tū adiuerābāris
is / ea / id adiuerābātur
nōs adiuerābāmur
vōs adiuerābāminī
eī / eae / ea adiuerābantur
Indicātīvus futūrum
ego adiuerābor
tū adiuerāberis
is / ea / id adiuerābitur
nōs adiuerābimur
vōs adiuerābiminī
eī / eae / ea adiuerābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adiuerer
tū adiuerēris
is / ea / id adiuerētur
nōs adiuerēmur
vōs adiuerēminī
eī / eae / ea adiuerentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adiuerārer
tū adiuerārēris
is / ea / id adiuerārētur
nōs adiuerārēmur
vōs adiuerārēminī
eī / eae / ea adiuerārentur
Imperātīvus praesēns
tū adiuerāre
vōs adiuerāminī
Imperātīvus futūrum
tū adiuerātor
is / ea / id adiuerātor
eī / eae / ea adiuerantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adiuerārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adiuerātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adiuerātum īrī
Participium perfectum
— adiuerātus
Participium futūrum
— adiuerandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary