Conjugation of adinvenio
/[a.dɪnˈwɛ.ni.oː]/to find out, devise, invent (in addition to) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adinveniō |
| tū | adinvenīs |
| is / ea / id | adinvenit |
| nōs | adinvenīmus |
| vōs | adinvenītis |
| eī / eae / ea | adinveniunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | adinveniēbam |
| tū | adinveniēbās |
| is / ea / id | adinveniēbat |
| nōs | adinveniēbāmus |
| vōs | adinveniēbātis |
| eī / eae / ea | adinveniēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | adinveniam |
| tū | adinveniēs |
| is / ea / id | adinveniet |
| nōs | adinveniēmus |
| vōs | adinveniētis |
| eī / eae / ea | adinvenient |
Indicātīvus perfectum
| ego | adinvēnī |
| tū | adinvēnistī |
| is / ea / id | adinvēnit |
| nōs | adinvēnimus |
| vōs | adinvēnistis |
| eī / eae / ea | adinvēnērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | adinvēneram |
| tū | adinvēnerās |
| is / ea / id | adinvēnerat |
| nōs | adinvēnerāmus |
| vōs | adinvēnerātis |
| eī / eae / ea | adinvēnerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | adinvēnerō |
| tū | adinvēneris |
| is / ea / id | adinvēnerit |
| nōs | adinvēnerimus |
| vōs | adinvēneritis |
| eī / eae / ea | adinvēnerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | adinveniam |
| tū | adinveniās |
| is / ea / id | adinveniat |
| nōs | adinveniāmus |
| vōs | adinveniātis |
| eī / eae / ea | adinveniant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adinvenīrem |
| tū | adinvenīrēs |
| is / ea / id | adinvenīret |
| nōs | adinvenīrēmus |
| vōs | adinvenīrētis |
| eī / eae / ea | adinvenīrent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | adinvēnerim |
| tū | adinvēnerīs |
| is / ea / id | adinvēnerit |
| nōs | adinvēnerīmus |
| vōs | adinvēnerītis |
| eī / eae / ea | adinvēnerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | adinvēnissem |
| tū | adinvēnissēs |
| is / ea / id | adinvēnisset |
| nōs | adinvēnissēmus |
| vōs | adinvēnissētis |
| eī / eae / ea | adinvēnissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | adinvenī |
| vōs | adinvenīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | adinvenītō |
| is / ea / id | adinvenītō |
| vōs | adinvenītōte |
| eī / eae / ea | adinveniuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | adinvenīre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adinvēnisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adinventūrum esse |
Participium praesēns
| — | adinveniēns |
Participium futūrum
| — | adinventūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | adinveniendī |
Gerundium (datīvus)
| — | adinveniendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | adinveniendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | adinveniendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | adinventum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | adinventū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adinvenior |
| tū | adinvenīris |
| is / ea / id | adinvenītur |
| nōs | adinvenīmur |
| vōs | adinvenīminī |
| eī / eae / ea | adinveniuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | adinveniēbar |
| tū | adinveniēbāris |
| is / ea / id | adinveniēbātur |
| nōs | adinveniēbāmur |
| vōs | adinveniēbāminī |
| eī / eae / ea | adinveniēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | adinveniar |
| tū | adinveniēris |
| is / ea / id | adinveniētur |
| nōs | adinveniēmur |
| vōs | adinveniēminī |
| eī / eae / ea | adinvenientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | adinveniar |
| tū | adinveniāris |
| is / ea / id | adinveniātur |
| nōs | adinveniāmur |
| vōs | adinveniāminī |
| eī / eae / ea | adinveniantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adinvenīrer |
| tū | adinvenīrēris |
| is / ea / id | adinvenīrētur |
| nōs | adinvenīrēmur |
| vōs | adinvenīrēminī |
| eī / eae / ea | adinvenīrentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | adinvenīre |
| vōs | adinvenīminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | adinvenītor |
| is / ea / id | adinvenītor |
| eī / eae / ea | adinveniuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | adinvenīrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adinventum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adinventum īrī |
Participium perfectum
| — | adinventus |
Participium futūrum
| — | adinveniendus |