HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adimo — definition

Conjugation of adimo

Regular CEFR B1
[ˈa.dɪ.moː]

to take away, snatch away, carry off; steal; capture Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adimō
tū adimis
is / ea / id adimit
nōs adimimus
vōs adimitis
eī / eae / ea adimunt
Indicātīvus imperfectum
ego adimēbam
tū adimēbās
is / ea / id adimēbat
nōs adimēbāmus
vōs adimēbātis
eī / eae / ea adimēbant
Indicātīvus futūrum
ego adimam
tū adimēs
is / ea / id adimet
nōs adimēmus
vōs adimētis
eī / eae / ea adiment
Indicātīvus perfectum
ego adēmī
tū adēmistī
is / ea / id adēmit
nōs adēmimus
vōs adēmistis
eī / eae / ea adēmērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adēmeram
tū adēmerās
is / ea / id adēmerat
nōs adēmerāmus
vōs adēmerātis
eī / eae / ea adēmerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adēmerō
tū adēmeris
is / ea / id adēmerit
nōs adēmerimus
vōs adēmeritis
eī / eae / ea adēmerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adimam
tū adimās
is / ea / id adimat
nōs adimāmus
vōs adimātis
eī / eae / ea adimant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adimerem
tū adimerēs
is / ea / id adimeret
nōs adimerēmus
vōs adimerētis
eī / eae / ea adimerent
Coniūnctīvus perfectum
ego adēmerim
tū adēmerīs
is / ea / id adēmerit
nōs adēmerīmus
vōs adēmerītis
eī / eae / ea adēmerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adēmissem
tū adēmissēs
is / ea / id adēmisset
nōs adēmissēmus
vōs adēmissētis
eī / eae / ea adēmissent
Imperātīvus praesēns
tū adime
vōs adimite
Imperātīvus futūrum
tū adimitō
is / ea / id adimitō
vōs adimitōte
eī / eae / ea adimuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— adimere
Īnfīnītīvus perfectum
— adēmisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adēmptūrum esse
Participium praesēns
— adimēns
Participium futūrum
— adēmptūrus
Gerundium (genitīvus)
— adimendī
Gerundium (datīvus)
— adimendō
Gerundium (accūsātīvus)
— adimendum
Gerundium (ablātīvus)
— adimendō
Supīnum (accūsātīvus)
— adēmptum
Supīnum (ablātīvus)
— adēmptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adimor
tū adimeris
is / ea / id adimitur
nōs adimimur
vōs adimiminī
eī / eae / ea adimuntur
Indicātīvus imperfectum
ego adimēbar
tū adimēbāris
is / ea / id adimēbātur
nōs adimēbāmur
vōs adimēbāminī
eī / eae / ea adimēbantur
Indicātīvus futūrum
ego adimar
tū adimēris
is / ea / id adimētur
nōs adimēmur
vōs adimēminī
eī / eae / ea adimentur
Coniūnctīvus praesēns
ego adimar
tū adimāris
is / ea / id adimātur
nōs adimāmur
vōs adimāminī
eī / eae / ea adimantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adimerer
tū adimerēris
is / ea / id adimerētur
nōs adimerēmur
vōs adimerēminī
eī / eae / ea adimerentur
Imperātīvus praesēns
tū adimere
vōs adimiminī
Imperātīvus futūrum
tū adimitor
is / ea / id adimitor
eī / eae / ea adimuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— adimī
Īnfīnītīvus perfectum
— adēmptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adēmptum īrī
Participium perfectum
— adēmptus
Participium futūrum
— adimendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary