Conjugation of adiaceo
/[adˈja.ke.oː]/to lie beside, at, near or next to; be adjacent to, be continuous to, adjoin, border upon Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adiaceō |
| tū | adiacēs |
| is / ea / id | adiacet |
| nōs | adiacēmus |
| vōs | adiacētis |
| eī / eae / ea | adiacent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | adiacēbam |
| tū | adiacēbās |
| is / ea / id | adiacēbat |
| nōs | adiacēbāmus |
| vōs | adiacēbātis |
| eī / eae / ea | adiacēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | adiacēbō |
| tū | adiacēbis |
| is / ea / id | adiacēbit |
| nōs | adiacēbimus |
| vōs | adiacēbitis |
| eī / eae / ea | adiacēbunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | adiacuī |
| tū | adiacuistī |
| is / ea / id | adiacuit |
| nōs | adiacuimus |
| vōs | adiacuistis |
| eī / eae / ea | adiacuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | adiacueram |
| tū | adiacuerās |
| is / ea / id | adiacuerat |
| nōs | adiacuerāmus |
| vōs | adiacuerātis |
| eī / eae / ea | adiacuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | adiacuerō |
| tū | adiacueris |
| is / ea / id | adiacuerit |
| nōs | adiacuerimus |
| vōs | adiacueritis |
| eī / eae / ea | adiacuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | adiaceam |
| tū | adiaceās |
| is / ea / id | adiaceat |
| nōs | adiaceāmus |
| vōs | adiaceātis |
| eī / eae / ea | adiaceant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adiacērem |
| tū | adiacērēs |
| is / ea / id | adiacēret |
| nōs | adiacērēmus |
| vōs | adiacērētis |
| eī / eae / ea | adiacērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | adiacuerim |
| tū | adiacuerīs |
| is / ea / id | adiacuerit |
| nōs | adiacuerīmus |
| vōs | adiacuerītis |
| eī / eae / ea | adiacuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | adiacuissem |
| tū | adiacuissēs |
| is / ea / id | adiacuisset |
| nōs | adiacuissēmus |
| vōs | adiacuissētis |
| eī / eae / ea | adiacuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | adiacē |
| vōs | adiacēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | adiacētō |
| is / ea / id | adiacētō |
| vōs | adiacētōte |
| eī / eae / ea | adiacentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | adiacēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adiacuisse |
Participium praesēns
| — | adiacēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | adiacendī |
Gerundium (datīvus)
| — | adiacendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | adiacendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | adiacendō |