Conjugation of adhortor
to encourage, rouse, stimulate, rally, urge or exhort someone to something Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adhortor |
| tū | adhortāris |
| is / ea / id | adhortātur |
| nōs | adhortāmur |
| vōs | adhortāminī |
| eī / eae / ea | adhortantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | adhortābar |
| tū | adhortābāris |
| is / ea / id | adhortābātur |
| nōs | adhortābāmur |
| vōs | adhortābāminī |
| eī / eae / ea | adhortābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | adhortābor |
| tū | adhortāberis |
| is / ea / id | adhortābitur |
| nōs | adhortābimur |
| vōs | adhortābiminī |
| eī / eae / ea | adhortābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | adhorter |
| tū | adhortēris |
| is / ea / id | adhortētur |
| nōs | adhortēmur |
| vōs | adhortēminī |
| eī / eae / ea | adhortentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adhortārer |
| tū | adhortārēris |
| is / ea / id | adhortārētur |
| nōs | adhortārēmur |
| vōs | adhortārēminī |
| eī / eae / ea | adhortārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | adhortāre |
| vōs | adhortāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | adhortātor |
| is / ea / id | adhortātor |
| eī / eae / ea | adhortantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | adhortārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adhortātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adhortātūrum esse |
Participium praesēns
| — | adhortāns |
Participium futūrum
| — | adhortātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | adhortandī |
Gerundium (datīvus)
| — | adhortandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | adhortandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | adhortandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | adhortātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | adhortātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | adhortandus |